Aangezien baron de Coubertin ervan overtuigd was dat sport voor vrouwen “het meest onesthetische gezicht is dat menselijke ogen kunnen bewonderen”, mochten vrouwen niet deelnemen aan de eerste moderne Spelen van 1896. Toch waren er dus in 1900 (niet toevallig in het “progressieve” Parijs) reeds twaalf vrouwen aanwezig voor de takken golf (foto) en tennis.
Lees verder “125 jaar geleden: de Olympische Spelen van Parijs”
De Canadese choreografe Marie Chouinard viert vandaag haar zeventigste verjaardag. Alcide schrijft over haar:,”Ze is een iconoclast, gefascineerd door rituelen. Voor haar is dans een sacrale kunst waarbij het lichaam wordt beschouwd als een buitengewoon materiaal, begiftigd met een spirituele kracht die gevierd moet worden. Veel van haar vroege werken vergen een bijzondere spierbeheersing. In 1990 richtte ze
La Compagnie Marie Chouinard op en creëerde ze Les trous du ciel, een werk waarin een groep half-menselijke, half-dierlijke wezens “keelzang” uitvoert. Dit werd gevolgd door Le Sacre du printemps (1993), Marie Chouinards eerste werk gebaseerd op een partituur (van Stravinsky). Deze twee werken zijn uitgevoerd in Frankrijk, België, Nederland, de Verenigde Staten en heel Canada.” (De foto van Marie Chouinard werd genomen door Laurence Labat; de foto van de productie “Chorale” uit 2003, is van Marie Chouinard zelf.)
Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat Henry Rider Haggard, de Britse schrijver van werken als “She” of “The mines of King Solomon”, is gestorven.
Lees verder “Henry Rider Haggard (1856-1925)”
Ik heb het al eerder gezegd: ik hou niet van whodunits. Ik heb daar elders een grote theorie over (hoe in dat soort boeken en films iedereen een potentiële misdadiger is enz.), maar het kan ook om een simpele reden zijn: ik zit er meestal mijlenver naast. Vooral bij films of televisieseries is dat vervelend: op het moment dat mijn vrouw al kan zeggen wie de dader is, ben ik nog aan het proberen om de juiste naam op het juiste gezicht te kleven. Ter verschoning kan ik uiteraard mijn slechte ogen inroepen, maar ik moet het toegeven: ik kan me gewoon niet genoeg concentreren op de intrige.
Lees verder “Jorun Thørring wordt zeventig…”
Het ontbijt is al decennia lang een vluchtige herinnering geworden. Tientallen jarenlang beperkte het zich tot het genot van ettelijke koppen koffie (‘het ruikt hier naar D.E.‘) en een gelijkelijk aantal met evenveel culinair genot gesmaakte sigaretten (minder trouw wat het merk betreft, van de heavy stuf als Gitanes en Gauloises over naar lichte brol als Belga tot eindelijk Peter Stuyvesant). Wat ligt het alles ver in het verleden!
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (42)”
Op de buitenlandredactie (een café halfweg tussen de drukkerij en de redactie van De Rode Vaan) hadden ze ook van die Duitse tijdschriften met daarin braaf bloot zoals o.a. de rubriek “das Mädchen von nebenan”. Ook een koppel ging elke week samen uit de kleren, “Gluren bij de buren” zou je kunnen zeggen. Kortom, brave erotiek die ik toch wel best leuk vond (*).
Lees verder “Veertig jaar geleden: das Mädchen von Nebenan”
Eddy De Saedeleer meldde mij vijf jaar geleden dat op 81-jarige leeftijd Astrid Kirchherr is overleden. Zij was een vriendin en fotografe van The Beatles in hun Hamburg-tijd. Zij is ook de uitvindster van het “Beatle-kapsel”.
Lees verder “Astrid Kirchherr (1938-2020)”
Het is ook al tien jaar geleden dat de Engelse wielrenner Albert Hitchen is overleden aan de ziekte van Alzheimer.
Lees verder “Albert Hitchen (1938-2015)”
Het is vandaag ook al tien jaar geleden dat de legendarische Sovjetrenner Gainan Saidschushin is overleden in Miami. Of hij daar toevallig was, of dat hij integendeel al een tijdje naar de Verenigde Staten was uitgeweken, heb ik niet kunnen achterhalen.
Lees verder “Gainan Saidshushin (1937-2015)”
Vandaag is het 75 jaar geleden dat de Italiaanse autocoureur Giuseppe Farina de Grote Prijs van Silverstone (Engeland) heeft gewonnen. Dit was de eerste F1-wedstrijd en 21 wagens stonden aan de start. De eerste drie pole positions werden ingenomen door de drie F’en van Alfa Romeo: Farina, Fangio en Fagioli. Op het einde van het seizoen (meer bepaald op 3 september) zou Farina ook de eerste wereldtitel in Formule Eén behalen. In 1953 zou hij, samen met negen toeschouwers, omkomen tijdens GP van Buenos Aires.
Ronny De Schepper
