Qua zegging zit Theu Boermans (die vandaag 75 wordt) erg dicht tegen de Martine-Bijl-van-de-typetjes aan (*). Zijn Nederlands is immers gekleurd door zijn Venlose en Maastrichtse jeugd en hij is van beroep acteur (zowel Shakespeare als « Keetje Tippel »).
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Dichter en Boermans””
Kerstin Anita Marianne Ekberg (Malmö, 29 september 1931 – Rome, 11 januari 2015) was een Zweeds actrice, fotomodel en sekssymbool die vanwege haar tamelijk koele uitstraling de bijnaam IJsberg verwierf. In de jaren vijftig werd ze niettemin bekend als sekssymbool en als zodanig tot icoon verheven in Federico Fellini’s beroemde film La dolce vita uit 1960.
Lees verder “Anita Ekberg (1931-2015)”
Acteur Werther Van Der Sarren is vijf jaar geleden op 78-jarige leeftijd overleden na een slepende ziekte. “Hij bracht de laatste zeven maanden in een rusthuis in Kwaremont door”, zei zijn dochter Femke (26) aan Het Nieuwsblad. Van Der Sarren leed aan alzheimer en verloor zijn voet al door diabetes. De laatste tijd ging hij fel achteruit en kwam hij niet meer buiten. “Sommige mensen hadden zijn overlijden zien aankomen”, aldus Femke.
Lees verder “Werther Vander Sarren (1941-2020)”
U heeft er wellicht nog nooit aan gedacht, wanneer u met uw Engelse damesfiets boodschappen doet, maar het kàn. Recht op het zadel gaan staan b.v. en dan de handen loslaten van het stuur. Of ineens door uw armen over uw stuur wippen en zo trappen. En wanneer u een vriendin tegenkomt, dan begroet u die natuurlijk door vrolijk het voorwiel in de lucht te gooien, mekaar de hand te geven en dan lustig een pirouetje te draaien.
Lees verder “Veertig jaar geleden: kunstrijden, geen koud kunstje”
« Het netto-elektriciteitsverbruik in ons land steeg afgelopen jaar met 5 procent tot 48.115 GWh (Gigawatt-uur)… Langs de kant van de productie is een opmerkelijke psychologische verschuiving vast te stellen. Met een toename van 15,5 procent — wat een absoluut productieniveau van 26.380 GWh oplevert — verdrong de kernenergie afgelopen jaar voor het eerst de klassieke thermische centrales van de eerste plaats bij de energiebevoorrading van ons land. » Tot daar een paar uittreksels uit een jubelend artikel in « De Standaard » van 3 januari 1985. Een niet-ondertekend artikel overigens, neem dus maar gerust aan dat het rechtstreeks van de elektriciens afkomstig is. Wij dus meteen VAKS opgebeld om ze met deze gegevens te confronteren. Het is Homme Jansma die de hoorn opneemt en « dat klopt » zegt. Jaja, kloppen zal het wel doen, maar zoiets moet u toch met lede ogen aanzien, mijnheer Jansma ?
Lees verder “Veertig jaar geleden: Homme Jansma aan het lijntje”
Toen ik veertien was, was er Donovan. Voor de enen een Bob Dylan, net als zijn jeans in bleekwater gedrenkt, voor de anderen (voor mij) de hoop, de wissel op de toekomst, the boy next door, die de schoolbanken heeft ingeruild voor de wijde natuur, het lopen langs de spoorwegen, Woody Guthrie in Vlaanderen. De Golden Sixties gingen echter voorbij, de andere tijden kwamen niet, de economische crisis wel. Er was geen plaats meer voor “supersterren” in jeans. Zo stonden er immers massa’s aan te schuiven voor de stempellokalen. Wie het in de Seventies wou “maken” zou zijn jeans moeten inruilen voor een glitterpak. En dat deed een zanger met een rotsige, roestige stem die tot dan toe redelijk verdienstelijk maar anoniem actief was geweest in diverse beatgroepjes. De single “Maggie May” kwam net op tijd. Donovan was niet langer een “hurdy gurdy man”, maar ik had opnieuw een “reason to believe”: Rod Stewart.
Lees verder “Rod Stewart: “Soms voel ik mij minderwaardig als ik in de spiegel kijk””
De Britse zanger Rod Stewart viert vandaag zijn tachtigste verjaardag, vandaar dat BBC2 morgen de hele avond en nacht programma’s aan hem besteedt. Ikzelf heb al zoveel over hem geschreven dat ik jullie naar diverse artikels zal moeten verwijzen.
Lees verder “Rod Stewart wordt tachtig…”
De tijd holt onverstoorbaar verder en zelfs twee bladzijden theaterrecensies per week in De Rode Vaan kunnen niet alle producties tijdig opvangen. Daarom deze week in een notedop tien voorstellingen die helaas bijna alle reeds verdwenen zijn (zoals de tien kleine negertjes van Agatha Christie), maar om een compleet beeld te geven van het theaterseizoen vinden we het toch nog zinvol om er kort enkele beschouwingen rond te weven. (De Rode Vaan nr.2 van 1985)
Lees verder “Veertig jaar geleden: tien kleine negertjes…”
Tijd voor een experiment. Ik stel tot mijn eigen verontwaardiging vast dat ik in mijn computer geen bijdrage heb zitten over het Gentse kamertheater Vertikaal (*). Nochtans is dit theater erg belangrijk geweest, met name op het einde van de jaren zestig, zoals mag blijken uit het artikel “Toen Havel in het Nederlands schreef” van Wim D’Haveloose in De Standaard van 10 januari 1990. Ik doe nu een poging om een scan van dit artikel hierbij te plaatsen in de hoop dat het ook leesbaar is.
Lees verder “35 jaar geleden: Theater Vertikaal”
“The draughtman’s contract” 25 jaar geleden in het NTG…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (699)”
dagelijks iets degelijks 