45 jaar geleden: “Alleen nauwelijks en met kinderen helemaal niet te harden”

45 jaar geleden: “Alleen nauwelijks en met kinderen helemaal niet te harden”

Voor onze tweede aflevering van vrouwen in de crisis trokken we naar Gent. En alhoewel we plusminus in dezelfde sociale en leeftijdsklasse bleven (M. is 28 en graficus), toch hebben we juist op die manier ervoor gezorgd dat we een schril contrast opriepen. Waar L. vorige week mee uit werken ging naast haar echtgenoot, is M. alleenstaande. In een voorafgaandelijk gesprek legt ze er ook de nadruk op dat ze politiek actief is, maar niet uit feministische overwegingen. Die activiteit stemt overigens ook reeds uit de periode van haar huwelijk en heeft dus niks te maken met het feit dat ze op een bepaald moment alleen kwam te staan. Maar sociaal-financieel gezien is er wel een groot verschil tussen de twee levenswijzen.

Lees verder “45 jaar geleden: “Alleen nauwelijks en met kinderen helemaal niet te harden”” →

Vijf jaar geleden: een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Vijf jaar geleden: een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Een officiële journalistenkaart is geen vodje papier, al zijn er steeds meer “demokratisch” geleide landen die daar lak aan hebben. De cijfers spreken voor zich. In 2020 zijn “maar” vijftig joernalisten gedood bij het uitoefenen van hun taak (twee ervan door een ongeval). Maar 84 % van de slachtoffers werden bewust en gericht omgebracht, een stijging met 21 % tegen 2019, toen er 53 joernalisten omkwamen. En, zo zocht Reporters zonder Grenzen uit, liefst 34 van die 50 vonden de dood in landen die officieel in vredestijden leven. Het gaat dan om Marokko, India, en vooral Mexico. De redenen lopen vaak gelijk: het zijn onderzoeksjournalisten die corruptie blootleggen, milieuschandalen aankaarten, of de sporen natrekken van de georganiseerde misdaad.

Lees verder “Vijf jaar geleden: een officiële journalistenkaart is geen vodje papier” →

“Een schitterend gebrek” van Arthur Japin

“Een schitterend gebrek” van Arthur Japin

Gisteren zag ik de verfilming door Michiel van Erp in 2024 van “Een schitterend gebrek” van Arthur Japin. Toch wil ik het hier hebben over het boek en niet over de film. Niet dat ik de film niet goed zou vinden, maar het lijkt me gewoon een trouwe verfilming van het boek en dus wil ik hierop de nadruk leggen. Aangezien ikzelf het boek niet heb gelezen, doe ik dit aan de hand van de recensie van Johan de Belie. Alleen heb ik de namen van de acteurs toegevoegd. (RDS)

Lees verder ““Een schitterend gebrek” van Arthur Japin” →

25 jaar geleden: “Kunst rond Koers” (Erwin De Bie)

25 jaar geleden: “Kunst rond Koers” (Erwin De Bie)

25 jaar geleden ging ik naar de tentoonstelling met werk van kunstschilder Erwin De Bie met als thema “Kunst rond Koers”, ik weet echter begot niet meer waar dat dan was. Ik gok op Geraardsbergen, maar het kan ook Oudenaarde geweest zijn. Vijf jaar geleden had er in deze laatste stad alleszins een heruitgave moeten komen, maar daar heeft corona een stokje voor gestoken. Meer info: www.erwindebie.be.

Lees verder “25 jaar geleden: “Kunst rond Koers” (Erwin De Bie)” →

Vijf jaar geleden: “Dertigers”

Vijf jaar geleden: “Dertigers”

‘Dertigers’ is een dramaserie op Eén van 24 afleveringen, iedere weekdag te volgen. Iets dat je consumeert tussen de soep en de petatjes. Vlekkeloos afgewerkt. Mooi geacteerd. Met niet al te veel dramatische hoogtepunten of cliffhangers. Personages die je buren kunnen zijn. Gebeurtenissen die zich in jouw straat of toch in de wijk kunnen afspelen. Je neemt het tot je zoals vandaag rode kool met worst, morgen een hamburger met boontjes, en daarna mag het iets gewaagder: je gaat uit eten bij de Thai voor een tikka massala beseffend dat je toch liever voor een babi panggang bij de vertrouwde Chinees had gekozen.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Dertigers”” →

Twintig jaar geleden: “La sombra del viento” van Carlos Ruiz Zafon

Twintig jaar geleden: “La sombra del viento” van Carlos Ruiz Zafon

De Spaanse schrijver Carlos Ruiz Zafon (Barcelona, 25 september 1964) brak in 2006 door met “La sombra del viento” (“De schaduw van de wind”), nadat hij eerst een drietal jeugdboeken had geschreven. De mengeling van jongensachtig jeugdboek, spanning, romantiek en filosofische bespiegelingen tegen de achtergrond van een somber Barcelona in de Franco-jaren maakt er een perfecte cocktail van. In Barcelona wordt echter kritiek geleverd op het feit dat Zafón het boek in het Spaans geschreven heeft in plaats van het Catalaans.

Lees verder “Twintig jaar geleden: “La sombra del viento” van Carlos Ruiz Zafon” →

25 jaar geleden: “La vie sexuelle de Catherine M.”

25 jaar geleden: “La vie sexuelle de Catherine M.”

In 2001 verscheen “La vie sexuelle de Catherine M.”, een autobiografisch relaas van iemand die heel haar leven groepsseks heeft beoefend. Al snel zou blijken dat het over Catherine Millet ging, een Franse schrijfster, kunstcritica, curator en oprichtster en redacteur van het tijdschrift Art Press, dat zich richt op moderne kunst en hedendaagse kunst.

Lees verder “25 jaar geleden: “La vie sexuelle de Catherine M.”” →