Veertig jaar geleden: “De Nieuwe Orde”

Veertig jaar geleden: “De Nieuwe Orde”

Maurice De Wilde mocht veertig jaar geleden vernemen dat ook de tv-critici zijn documentaire reeks over « De Nieuwe Orde » hadden gelauwerd. De sterreporter van de BRT viel alzo een zoveelste onderscheiding te beurt voor een programma dat een enorm werkstuk te noemen is en dat een schat aan materiaal bevat over het politieke leven in ons land, vóór en tijdens de oorlog. Maar dat er op eerder stroeve vorm van de reeks wel iets aan te merken viel — zoals een confrater zegde en schreef — daar konden ook wij inkomen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De Nieuwe Orde”” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (284)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (284)

Vooruit bracht 25 jaar geleden twee stukken, die toch wel in dezelfde lijn liggen. Wie graag vergelijkt, gaat dus vandaag naar het ene en morgen naar het andere. Je hebt de keuze tussen « Oleanna » van David Mamet door Dito Dito in de Minard en « Eros en de eenzame man » van Louis Paul Boon door Tom Van Dyck (foto Radio 1) in de Domzaal. ★ In « Oleanna » ontwikkelt zich een sinister machtsspel tussen een oudere prof en zijn jonge studente. Mamet haakt hier in op de discussie rond « political correctness » in de Verenigde Staten. Dat « ongewenste intimiteiten » vaak centraal staan in deze discussie (naast racisme, maar daar gaat het hier niet over) staat als een paal boven water. Vraag dat maar aan mister president himself. ★ Louis Paul Boon gaf zijn postuum verschenen werk zelf de ondertitel « een droefgeestig en schandelijk pornoverhaal ». En sommigen namen hem ook op zijn woord, zoals Tom Lanoye onlangs nog in «Gespleten en bescheten» hekelde. Maar in de opvoering van Tom Van Dyck ligt de nadruk eerder op het droefgeestige, zodat sensatiezoekers gewaarschuwd zijn. (HLN, 10/2/1998)

55 jaar geleden: “Love is blue” op één

55 jaar geleden: “Love is blue” op één

Vandaag is het 55 jaar geleden dat “Love is blue”, een instrumentale versie van “L’amour est bleu” waarmee Vicky Leandros aan het Eurovisiesongfestival had deelgenomen, op de nummer één-plaats van de Billboard Top 100 geraakte. De instrumentale versie was van de hand van Paul Mauriat en zou vijf weken aan de top blijven staan.

Lees verder “55 jaar geleden: “Love is blue” op één” →

Negentig jaar geleden: première van “She done him wrong”

Negentig jaar geleden: première van “She done him wrong”

“Als hij ook kan praten, neem ik hem.” Wie anders dan Mae West zou dit hebben kunnen zeggen? Zelfs negentig jaar later is het nog altijd ondenkbaar dat een man zoiets over een vrouw zou zeggen en dat niet alleen omdat de feministen hem zouden lynchen. De man als seks-object. Het is – alle Chippendales ten spijt – nog altijd een beetje taboe. Maar in de film is het echter nooit anders geweest. De “hij” in kwestie was Cary Grant en we zijn zowaar in 1933! Tijdens de opname van “She done him wrong” merkt Mae West hem op toen hij in de buurt van de studio rondliep. Een jaar later begroet ze hem op het scherm met: “Is dat een revolver in je broek of ben je gewoon blij van me te zien?” en van dan af werd Cary Grant hét mannelijke sekssymbool bij uitstek, want wie op Mae West zo’n indruk kon maken, kon wel iedere vrouw plat krijgen, oordeelden de filmstudio’s.

Lees verder “Negentig jaar geleden: première van “She done him wrong”” →