Tijdens mijn eerste vakantie in Hastings, in 1971 dus, heb ik mij in een second hand bookshop “Tristram Shandy” van Laurence Sterne aangeschaft. Ik herinner het mij eerlijk gezegd niet meer, maar ik heb het met de hand op de eerste pagina geschreven. Ik moet onthouden hebben uit de lessen van professor Schrickx dat het een heel bijzonder boek was.
Lees verder ““Tristram Shandy” van Laurence Sterne”
Nadat ik (zoals iedereen wellicht) eerst had kennisgemaakt met “Ragtime”, las ik tijdens een verblijf op Tenerife “World’s Fair” van Edgar Lawrence Doctorow.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “World’s Fair” van Edgar Lawrence Doctorow”
Al maanden voor het verschijnen van zijn boek “Waarover men niet spreekt” veroorzaakte dit al grote ophef in Vlaanderen en Nederland. Nooit eerder riepen gelouterde en bezonken gedachten zoveel weerstand op, nog voor ze publiek uitgesproken waren. Nu de stofwolken optrekken staan ze eindelijk gedrukt. Wim van Rooy (1947) trekt ten aanval tegen heel Vlaanderen in deze klassieke polemiek en intellectuele autobiografie.
Lees verder “Tien jaar geleden: “Waarover men niet spreekt” (Wim Van Rooy)”
Vandaag is het ook al veertig jaar geleden dat de Amerikaanse acteur en regisseur Orson Welles is overleden.
Lees verder “Orson Welles (1915-1985)”
Aangezien ik geen copyright-vrije foto vind van de met ham beplakte zuilen van de aula, zal u het met deze “naakte” zuilen moeten doen… (foto PMRMaeyaert via Wikipedia)
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (803)”
Vandaag is het ook al tien jaar geleden dat de Amerikaanse auteur Edgar Lawrence Doctorow is overleden. Zo’n belangrijke auteur en ik heb daar toen nergens iets van gelezen! Nou ja, als hij Justin Bieber was geweest of deel had uitgemaakt van K3 dan hadden we het wel geweten natuurlijk!
Lees verder “Edgar Lawrence Doctorow (1931-2015)”
Vijftig jaar geleden schreef George Stade een recensie van “Ragtime”, de roman waarmee de Amerikaanse auteur Edgar Lawrence Doctorow (January 6, 1931 – July 21, 2015) bekend geraakte bij het grote publiek. Bij specialisten wordt het werk beschouwd als één van de eerste grote voorbeelden van postmodernisme.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Ragtime” van E.L.Doctorow”
Het is vandaag al dertig jaar geleden dat de Gentse violist Paul Klinck een memorabele party gaf bij hem thuis omwille van de CD met het vioolconcerto van Karel Lodewijk Hanssens die hij had uitgebracht en dat de grootste “hit” zou worden op zijn eigen PKP-label. Ikzelf draai het CD’tje alleszins nog erg vaak.
Lees verder “Dertig jaar geleden: partytime bij Paul Klinck”
De Amerikaanse postmoderne choreografe Lucinda Childs viert vandaag haar 85ste verjaardag. In de Singel kwam ik tijdens een klassiek concert in 1992 naast haar te zitten. Een mooie, streng uitziende vrouw, die nog niets van haar gratie had verloren.
Lees verder “Lucinda Childs wordt 85…”
Volgens het politiek correcte denken krijgt het concept gender meer en meer belang. Achter dit concept schuilt een ware bio-aversie. De biologische realiteit wordt gestadig verdonkeremaand en vervangen door een uiterst subjectief begrip. Hierop voortbouwend is een postmoderne genderideologie ontstaan die uiteindelijk wereldvreemd geworden is.
Lees verder “Vijf jaar geleden: de bio-aversie van de genderideologie”
dagelijks iets degelijks 