“Een van de diepste bekommernissen waardoor de mens zich onderscheidt van het dier zal wel zijn desperate verlangen zijn naar iets ‘wat blijft’.” (Patricia De Martelaere, Wat blijft)
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 187)”
Het smelt, het debuut van Lize Spit (foto YouTube) is echt een hype, en ik heb me laten meegaan om die klepper van bijna 500 blz. te lezen. Het boek komt heel traag op gang, gaat lang over banale verhalen en spelletjes van drie jonge pubers, met Eva als hoofdpersoon, in de zomer van 2002. Geleidelijk aan wordt duidelijker dat Eva opgroeit in een veeleer dysfunctioneel gezin, met een moeder die aan drank is en een zusje dat autistische trekken vertoont. Tenslotte lopen de seksuele spelletjes van Pim, Laurens en Eva in de zomer van 2002 uit de hand in een verschrikkelijke verkrachtingsscène.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Het smelt” van Lize Spit”
Warlight is het recentste boek van Michael Ondaatje, die bekend werd door zijn boek The English Patient wat ook mooi verfilmd werd. Warlight bestaat uit twee duidelijk onderscheiden delen, waarvan het eerste zich afspeelt in Londen net na WO II. Hoofdpersonen zijn de 14-jarige Nathaniel en zijn iets oudere zus Rachel. Het verhaal begint wanneer de vader besluit te vertrekken naar Azië voor zijn werk, de moeder (Rose) zal hem een maand later nareizen. Maar het is niet duidelijk of ze dat doet, terwijl ze wel verdwijnt uit de wereld van de kinderen. Die blijven in het ouderlijk huis, waar ze onder de hoede komen van een man die op de bovenverdieping woont en die ze de bijnaam The Moth geven.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 186)”
Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest van de Duitse auteur Joachim Meyerhoff is grotendeels autobiografisch en verhaalt over een jongen die opgroeit met zijn familie in een psychiatrisch centrum voor kinderen, waar zijn vader de directeur is. Met zijn ouders en broers leeft hij dus in een huis in het domein van dit centrum in Noord-Duitsland.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 185)”
De Gentse filosoof Maarten Boudry heeft een nieuw boek uit en dat mocht niet ontbreken op mijn lectuurlijst. Reeds eerder heeft hij zich ‘geout’ als vooruitgangsdenker en Waarom de wereld niet naar de knoppen gaat gaat helemaal over vooruitgang versus pessimisme en doemdenken.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 184)”
De jonge Amerikaan Adam Gordon verblijft langdurig in Madrid met een beurs om aan literatuurstudie te doen. Daar komt niet veel van in huis, hij lummelt liever rond, bezoekt musea, blowt wiet, schrijft gedichten, vrijt met Isabel en loopt achter Tereza aan. Tereza en Arturo werken in een kunstgalerie. Tereza, die vertaalster is, wil Adams gedichten vertalen. Dan gebeurt plots de aanslag op het treinstation Atocha, die het gewone leventje in Madrid dooreen schudt…
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 183)”
Fons Mariën las Wit Huiswerk van Withuiswerk.nl.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (68)”
“Cultuurrelativisme jegens een fascisme waaraan geen enkele cultuur verplicht is zich te onderwerpen is niets minder dan collaboratie.” (Zineb El Rhazoui, Vernietig het islamitisch fascisme)
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 182)”
Ik heb onlangs de film Ventoux gezien en me nu gewaagd aan het gelijknamige boek van Bert Wagendorp.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 181)”
Mr Gwyn van Alessandro Baricco is een bevreemdend verhaal over de schrijver Jasper Gwyn. Hij woont in Londen en schrijft voor een Britse krant een stuk waarin hij zich voorneemt een aantal zaken niet meer te doen, waaronder schrijven. Zijn literair agent gelooft hem niet, maar toch is het Gwyn menens. Na een tijd komt uiteraard toch de scheppingsdrang boven; hij komt op het idee om portretten te schrijven van mensen die voor hem poseren zoals ze dat voor een schilder zouden doen. Rebecca, assistente van zijn literair agent, wordt de eerste geportretteerde.
Lees verder “Tien jaar geleden: “Mr Gwyn” van Alessandro Baricco”
dagelijks iets degelijks 