Fons Mariën las Wit Huiswerk van Withuiswerk.nl.

De ondertitel van dit boek luidt: “Hoe kun je bijdragen aan de strijd tegen racisme?” Het boek bevat een verscheidenheid aan teksten van diverse auteurs, allen Nederlanders met een andere etnische afkomst. Deze teksten worden aangevuld met een woordenlijst, een lees-, kijk- en luisterlijst, biografieën van de makers en een lijst van websites die te maken hebben met het thema, racisme en antiracisme. Uit deze aanvullingen blijkt dat het hele boek gepokt en gemazeld is in het huidige wokedenken in verband met racisme.
Typerend is de omschrijving van het lemma ‘antiracistisch’ in de woordenlijst. Die omschrijving komt erop neer dat de maatschappij op racisme steunt / dat er institutioneel racisme is. Je moet actief racisme bestrijden, zelf niet racistisch denken en handelen is onvoldoende. Deze denkwijze is kenmerkend voor wokeness en heb ik ook al in andere publicaties aangetroffen, zoals bij Robin DiAngelo (Witte gevoeligheid) en bij June Sarpong (The power of privilege. How white people can challenge racism). In deze laatste publicatie somt auteur June Sarpong tien concrete actiepunten op die gericht zijn op de ‘antiracistische opvoeding’ van blanke mensen. Verder is het nog maar de vraag of onze maatschappij werkelijk gestoeld is op racisme, in dat verband denk ik veeleer aan het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime of de VS toen de segregatiewetten nog golden.

Alhoewel de insteek van het boek ‘Wit huiswerk’ dezelfde is, vind je hier geen concrete actiepunten terug. In de plaats daarvan bestaat het boek uit een bont allegaartje van teksten, waarvan sommige fragmenten uit andere boeken. Hier vinden we onder meer een tekst van een psychologe over antiracistische opvoeding van kinderen, een solidariteitsverklaring met een activist die bedreigd werd (eerder verschenen in Het Parool), een tekst over privileges die beweert dat we op een vulkaan leven, een tekst van een zwarte reclameman of een tekst van iemand van Afghaanse afkomst die zich omschrijft als “trans bigender moslim” en die vooral over gender gaat. Ik heb deze teksten tussendoor gelezen, tussen andere lectuur. En ik moet eerlijk zeggen dat me weinig is bijgebleven. De teksten die heel anekdotisch zijn, hebben weinig indruk gemaakt. Dit boekt surft mee op de golven van de toegenomen aandacht voor woke en racisme. Wat mij betreft mogen ze hun ‘huiswerk’ opnieuw maken.

Fons Mariën

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.