Het is vandaag precies vijftien jaar geleden dat de Franse tekstschrijver Pierre Delanoë is overleden (foto Zegilbos via Wikipedia). “Dit is een typisch voorbeeld van hoe zelfs gewone hitparadenummers een briljante tekst hebben,” schreef ik een tijdje geleden op Spotify. En ik voegde eraan toe: “Dat is iets wat het Frans voor heeft op andere talen, zoals het Engels of het Nederlands. Ik heb het dan niet over singer-songwriters, maar over gewone hitparadedeuntjes.” Dat schreef ik naar aanleiding van “Du côté de chez Swann” van de Nederlandse Fransman Dave, refererend aan een roman uit de cyclus “A la recherche du temps perdu” van Marcel Proust. Inderdaad, ik zie het niet vlug gebeuren: Luc Steeno die over “Het verdriet van België” zingt of Udo Jürgens over “Der Blechtrommel” of Kate Bush over “Wuthering Heights” (*). Nu is de tekst van “Du côté de chez Swann” wel geschreven door Dave’s levenspartner Patrick Loiseau, maar vandaag is het vijftien jaar geleden dat een andere taalkunstenaar van het lichte lied is overleden.