“Wa emme na al veul zien passère oep’t Scheld, mor da nog nie, hé Choarel!“ Dit zinnetje uit een Nero-strip van Marc Sleen zal werkelijk één van mijn leidmotieven blijven. Want nu heb ik weer iets heel bizars aan de hand. Via mijn stilaan welbekende “willekeurige woordgenerator” ben ik op een boek gevallen van Peter Smith (*), dat – zelfs in de Nederlandse vertaling – de titel “Two of us” meekreeg. Alhoewel ik er bijna voor honderd procent zeker van ben dat ik het ooit al heb gelezen, herinner ik mij er helemaal niks meer van. Nada. Niente. Nothing. Rien de knots. En daarom ga ik het dan maar nog eens herlezen.