Categorie: arcatheater

Michel de Ghelderode (1898-1962)

Michel de Ghelderode (1898-1962)

Het is zal morgen al zestig jaar geleden zijn dat de Franstalige auteur van Vlaamse origine, Michel de Ghelderode, is overleden. De Ghelderode was eigenlijk één van de pseudoniemen van Adémar Adolphe Louis Martens, andere, minder bekende, waren Philostene Costenoble, Jac Nolan en Babylas. Hij schreef meer dan zestig toneelstukken, honderd verhalen, artikels over kunst en folklore en 20.000 brieven. Zijn stijl typeert zich door een verontrustende fantasie, vaak macaber, wreed en grotesk. Zelf heb ik niet zoveel ervaring met het werk van de Ghelderode. Ik heb enkel een korte recensie over een TV-spel gevonden en enkele bedenkingen bij de monoloog van Jo Decaluwe.

Lees verder “Michel de Ghelderode (1898-1962)” →

Hugo Van Laere wordt 65…

Hugo Van Laere wordt 65…

Vandaag wordt Hugo Van Laere 65 jaar. Ik geef het toe: zijn naam klinkt niet erg bekend. Maar de “telenovelas” Sara en David op VTM des te meer. In het najaar van 2017 werd ook het romantische drama “Alleen Eline” over een jonge fysiotherapeute die zich ontfermt over een jong meisje in de bioscoop verwacht. Toch ken ik hem uit een heel andere context…

Lees verder “Hugo Van Laere wordt 65…” →

Georg Büchner (1813-1837)

Georg Büchner (1813-1837)

Morgen zal het al 185 jaar geleden zijn dat de Duitse schrijver Georg Büchner is gestorven op amper 23-jarige leeftijd. Hij is vooral gekend met toneelstukken als “Woyzeck” en “Danton’s Tod”, die ook hier in Gent meermaals werden opgevoerd. Hieronder vindt u een bespreking van “Woyzeck” in Arca en hier kunt u klikken voor “Danton’s dood” in het NTG.

Lees verder “Georg Büchner (1813-1837)” →

Roger Vitrac (1899-1952)

Roger Vitrac (1899-1952)

Het zal morgen al zeventig jaar geleden zijn dat de Franse surrealistische toneelschrijver en dichter Roger Vitrac is gestorven (op bovenstaande foto tweede van rechts). Vitrac ontmoette omstreeks 1921 via deze groep André Breton en Louis Aragon in Café Certa, een café waar veel Dadaïstische activiteiten plaatsvonden totdat het de thuisbasis voor surrealistische kunstenaars werd. Nadat hij zich langzamerhand losgemaakt had van deze beweging stichtte hij samen met Antonin Artaud in 1926 het Théatre Alfred-Jarry. Hier voerden ze een aantal van zijn belangrijkste toneelstukken op, zoals De Geheimen van de Liefde (Les Mystères de l’amour, 1927) en Victor, of macht aan de kinderen (Victor ou les enfants au pouvoir, 1928), waarmee de toon werd gezet voor het absurd toneel twintig jaar vóór Eugène Ionesco. Ik heb beide stukken gezien. Voor het tweede met in de hoofdrol Raymond Van het Groenewoud kunt u hier terecht. Het tweede wordt hieronder gerecenseerd.

Lees verder “Roger Vitrac (1899-1952)” →

25 jaar geleden: “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!”

25 jaar geleden: “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!”

De volgende monoloog van Jo De Meyere in Arca, “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!”, was gebaseerd op de satiren van Juvenalis, hekeldichten uit de tijd van de Romeinen, maar die tijd blijkt ontzettend sterk op die van ons te gelijken. De perstekst spreekt van decadentisme, vuile was buiten hangen, verslapping van de zeden, schijnheiligheid, seksuele perversie, wreedheid… allemaal zaken die in 1996 wel aan de orde van de dag waren, maar om dat nu meteen ook tot de kenmerken van “onze tijd” te maken, dan plaatst men de verworvenheden van de jaren zestig wel in een verkeerd daglicht.

Lees verder “25 jaar geleden: “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!”” →

35 jaar geleden: een Don Juan die luiers wast

35 jaar geleden: een Don Juan die luiers wast

Zouden deze moderne Jeannen (*) in de « Don Juan », zoals Molière hem in 1665 zag, hun witte raaf kunnen herkennen ? Allicht zal hij geen luiers wassen, maar zijn vrijgevochten geest zal hen zeker aanspreken. Want dát is de kern van Molières stuk dat dezer dagen in het Gentse Arcatheater opnieuw het levenslicht ziet. Don Juan, de lady-killer, is daarvan maar een zeer oppervlakkige veralgemening. De lichtgelovigheid en de lichtvoetigheid, enfin als het maar licht is, van de vrouwen waarmee hij in aanraking komt (behalve dan Donna Elvira) vrágen er trouwens bijna om. Dat zal bij onze geëmancipeerde Jeannen wel wat anders zijn en we wedden dat Don Juan daar niet rouwig zou om zijn.

Lees verder “35 jaar geleden: een Don Juan die luiers wast” →

Jo Decaluwe (1942-2021)

Jo Decaluwe (1942-2021)

Het houdt niet op! Deze keer is het de beurt aan de Gentse acteur, regisseur en vooral theaterdirecteur Jo Decaluwe die woensdagavond overleden is na een lang ziekbed. Decaluwe was 79 en zal vooral worden herinnerd als de bezielende kracht van de theaters Arca en Tinnenpot. “Twee tot drie generaties acteurs hebben op zijn schouders mogen staan. Jo was een grote meneer,” zo schrijft Dirk Musschoot, die me alweer op de hoogte bracht, in Het Nieuwsblad. Zelf heb ik Jo goed gekend. Als journalist heb ik vaak kritiek uitgeoefend op zijn beleid en op zijn eigen producties, toch bleef er altijd een goede band bestaan die vooral werd aangehaald toen ik met deze blog ben begonnen.

Lees verder “Jo Decaluwe (1942-2021)” →