Jack London (1876-1916)

Jack London (1876-1916)

105 jaar geleden is die andere (naast Hemingway) Amerikaanse “macho” schrijver gestorven, Jack London. Hij was amper veertig jaar oud. London overleed in 1916 op zijn ranch te Glenn Ellen, met vergiftigingsverschijnselen. Aangenomen werd dat hij (net als Hemingway) zelfmoord pleegde, maar bij deze verklaring worden ook vraagtekens gezet: mogelijk leed hij aan ernstig nierfalen, mede ten gevolge van zijn alcoholmisbruik. Ik heb me ooit tegen een billijk prijsje eens enkele van zijn boeken kunnen aanschaffen, maar ik heb er – schande! – ondertussen nog geen enkele van gelezen. Dat zou ik toch eens moeten doen… Ondertussen las Johan de Belie wel “De droom van Martin Eden”.

Lees verder “Jack London (1876-1916)”

170 jaar geleden: publicatie van “Moby Dick”

170 jaar geleden: publicatie van “Moby Dick”

Het verhaal over het conflict tussen kapitein Ahab en Moby Dick, een grote witte walvis die ooit een van Ahab’s benen afrukte, is gekend: Ahab is uit op wraak en gaat wanhopig op zoek naar zijn vijand. Alhoewel de schrijver, de Amerikaan Herman Melville, zelf ook gevaren heeft en het verhaal in zekere mate op realiteit berust, is het toch niet door hemzelf meegemaakt.

Lees verder “170 jaar geleden: publicatie van “Moby Dick””

Kristiaan Versluys wordt zeventig…

Kristiaan Versluys wordt zeventig…

Mijn vroegere medestudent en huidige professor Kristiaan Versluys (op bovenstaande foto van ik-weet-niet-wie staat hij uiterst links naast zijn echtgenote Annie Van Wanzele, eveneens uit ons jaar) heeft helaas nog geen Wikipedia-pagina. Hij krijgt uiteraard wel een pagina van zijn werkgever, de Gentse universiteit, maar die is helaas in het Engels.

Lees verder “Kristiaan Versluys wordt zeventig…”

Dertig jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks

Dertig jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks

Het overkomt me uiterst zelden dat ik een film, gebaseerd op een literair werk bekijk eer ik het boek gelezen heb. Vrijwel steeds is de film een tegenvaller. Wellicht omdat ik mij in het geschrevene geworteld had, mij ingeleefd had in situatie, sfeer, omgeving, mij de personages eigen gemaakt had. Het beeld was gevormd. Daar kon de beste film, geen goede regisseur, geen acteerprestatie tegenop tornen. ‘The Secret Hereafter’, een Canadese film van Atom Egoyan uit 1997, zag ik voor ik de gelijknamige roman van Russell Banks las. Hij maakte indruk op mij. Niet alleen op mij. Een succes. Bij het publiek. En hij genoot ook officiële waardering: in Cannes ging hij in 1997 met drie prijzen aan de haal waaronder deze van de jury.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks”