Op 31 juli is zangeres Jerney Kaagman (79) overleden. Ze leed aan de ziekte van Parkinson. De uitvaart heeft op haar verzoek in besloten kring plaatsgevonden. De zangeres was vooral bekend van de band Earth & Fire, met wie ze grote hits scoorde als ‘Memories’ (1972) en ‘Weekend’ (1979) en heel mijn generatie was verliefd op haar (op z’n minst de mannelijke helft dan toch).
Lees verder “Jerney Kaagman (1947-2026)”
Jessica Springsteen (geboren op 30 december 1991) is een Amerikaanse springruiter en de dochter van rockmuzikant Bruce Springsteen en Patti Scialfa. Springsteen begon op vierjarige leeftijd met paardrijden en op zesjarige leeftijd kreeg ze haar eerste pony. In augustus 2021 nam ze namens de Verenigde Staten deel aan de Olympische Zomerspelen 2020 in Tokio. In de kwalificaties wist ze zich met haar Belgische paard Don Juan van de Donkhoeve (*) niet te plaatsen voor de individuele finale, maar bij de landenwedstrijd won ze een zilveren medaille.Ze won een zilveren medaille op de Olympische Spelen van Tokio in 2021 en heeft een relatie met de Vlaamse springruiter Nicola Philippaerts, waardoor ze geregeld in Limburg verblijft (foto Facebook).
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
(*) Ze heeft ook een paard dat “Hungry Heart” heet, naar een song van haar vader.
Fons Mariën gaf drie sterren aan Candide van Voltaire…
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (378)”
De vzw Melanoom is een organisatie die ten strijde wil trekken tegen het fenomeen met die naam, voor de leken beter gekend als huidkanker. Een van de acties van de vzw (die u kan steunen via PRK 001-1322825-15 van Melanoom, De Levis Mirepoixlaan 7, 1090 Brussel) was een voorlichtingscampagne aan de kust, omdat de zon als boosdoener nummer één voor het veroorzaken van de kwaal wordt aangewezen. En met succes blijkbaar want van onze voyeurs ter plaatse bereiken ons alarmerende berichten over het feit dat de verspreiding van de monokini zou teruglopen. Niet gedraald en fluks naar « Flair » gebeld, waar Marisje Vermeiren de rubriek « medische aspecten » op de beauty-redactie waarneemt. En, wee ons, zij bevestigt die dalende trend, al heeft volgens haar de vrees voor huidkanker er niet zo direct iets mee te maken.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Marisje Vermeiren aan het lijntje”
De negende plaats van coloratuursopraan Catherine Vandevelde uit Herentals in de Elisabethwedstrijd voor zang 1992 (foto BRT) was een grote verrassing, al was haar vertolking van de pop uit “Hoffmanns vertellingen” zeker bekoorlijk.
Lees verder “Catherine Vandevelde wordt 65…”
Het is vandaag al 35 jaar geleden dat de Bulgaarse dirigent Emil Tchakarov is gestorven in nooit opgehelderde omstandigheden. De meest gehoorde veronderstelling is dat hij aan aids is gestorven (*).
Lees verder “Emil Tchakarov (1948-1991)”
Vic De Wachter, de acteur uit Bonheiden, viert vandaag zijn 75ste verjaardag.
Lees verder “Vic De Wachter wordt 75…”
Ex-wielrenner Gaston Hoskens uit Temse viert vandaag zijn 85ste verjaardag. Proficiat!
Lees verder “Gaston Hoskens wordt 85…”
Waarom kijk ik naar zoveel quizzen op televisie? Omdat mijn vrouw daar wil naar kijken uiteraard. Maar goed, waarom kijk ik dan méé? Waarom blijf ik niet achter mijn computer zitten of verdiep mij in een goed boek? Omdat je er altijd wat kunt uit leren natuurlijk! En zo leerden we vijftien jaar geleden in “De Canvascrack” wat “jumping the shark” betekent.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: Jumping the shark!”
“Luister, de politie kan zich ook niet met iederéén bezig houden, nie waar? Neem nu die gastarbeiders. Dat tuig neemt ons zo in beslag dat wij voor serieuze mensen geen tijd meer hebben. Allé, om nu ’t voorbeeld te vertellen van die Marokkaan, Mokhyar Lakhdar. Kijk, daar begint het al mee : Mokhyar Lakhdar, wie héét er nu zó ? Waarom heten die lui niet Janssens of Peeters ? Dat zou toch al een hele verbetering zijn, nietwaar ? Mokhyar Lakhdar… daar geraakt ne mens niet wijs uit, daar moeten fouten van komen, hé. En zo komt het dat die Mokhyar, die bestuurder is van een tram en aangifte kwam doen van het feit dat een passagier onwel was geworden en met een ambulance was afgevoerd, niet minder dan drie keer moest terugkeren vooraleer zijn papieren voor zijn werkgever in orde waren. Drie keer ! Zeg nu zelf, dan zoudt ge als simpelen agent van Sint-Gillis-Brussel toch uw geduld gaan verliezen, nietwaar? Dus ik zeg tegen de Gerard : « Geef danen ies ne stoemp ». En die doet dat. En de Louis ook en Jef deed ook mee. Zegt dienen bruinen toch wel dat hij dat tegen een dokter zal gaan zeggen, zeker ! Jongens, dan hebben w’em eens in een donker kot geduwd, hé, en met de matrak d’erop. Lap ! Patat ! « Pitié ! Pitié ! » riep hij. En wij : « Gade nu nog noar nen dokteur, manneke ? » Maar hij dierf niet meer natuurlijk. En dan hebben w’em maar laten gaan. En gelachen dat we hebben ! Allé, geeft d’er ons nog ene.” (De Rode Vaan nr.7 van 1982)
Lees verder “45 jaar geleden: politie, oom agent of boze wolf?”
