Tien jaar geleden: “Another country” (Rod Stewart)

Tien jaar geleden: “Another country” (Rod Stewart)

Op 23 oktober 2015 verscheen het nieuwe album van Rod Stewart, “Another country”. In Het Nieuwsblad van die dag besprak Benjamin Praet. Alhoewel hij zichzelf voorstelt als “een heavy metal-fan die in de wagen ook al eens de Romeo’s durft te draaien”, denk ik – op basis van het interview met Rod Stewart in “College Tour” van enkele dagen eerder – dat ik mij wel kan aansluiten bij zijn recensie…

Lees verder “Tien jaar geleden: “Another country” (Rod Stewart)”

45 jaar geleden: “Wat ik het fijnste vond, was heel laat gaan slapen”

45 jaar geleden: “Wat ik het fijnste vond, was heel laat gaan slapen”

Vandaag is het 45 jaar geleden dat op de Sloeberzolder (de zolder van De Vlam) de Temsese afdeling van de Pionierkes werd gesticht. Heel lang heeft deze groepering niet bestaan, veronderstel ik, maar helemaal zeker ben ik niet, aangezien ikzelf op 1 februari naar Gent ben verhuisd, maar ik geloof dat zelfs op dat moment de activiteiten al op een laag pitje stonden. En bovendien hadden we dan nog met tegenslagen te kampen. Zo trapte een meisje tijdens een bosspel in “den bos van Janssens” in een plank met een grote roeste nagel, die – zoals bij Christus – helemaal door haar voet kwam te zitten. Ik werd er zelf onwel van toen ik het zag, maar dat meisje verdroeg dat zonder zelfs maar te huilen. Respect! (Ik vraag mij af wie dat was, als ze zichzelf – of iemand anders – zou herkennen, graag een seintje!) Gelukkig waren we verzekerd bij Willy Minnebo! De leukste herinnering was nog onze deelname aan de nationale kerstvakantie van de Pionierkes in Lichtaart (zie foto), waar mijn toenmalige echtgenote en ik ons “diploma” van begeleider hebben gehaald. In een artikel over jeugdvakanties in De Rode Vaan citeer ik een brief van één van de deelnemertjes…

Lees verder “45 jaar geleden: “Wat ik het fijnste vond, was heel laat gaan slapen””

“Indiana Jones and the dial of destiny”

“Indiana Jones and the dial of destiny”

Gisteravond heb ik naar “The dial of destiny” gekeken, de nieuwste en wellicht ook de laatste film in de Indiana Jones-reeks. De eerste drie films uit de reeks heb ik destijds samen met mijn kinderen wel drie keer bekeken, om maar te zeggen hoe enthousiast we hierover waren. Vele jaren later (zeker na 2008) moest ik me dan zonder hen door “Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull” worstelen en dat was geen meevaller, ook al was de regie nog altijd in handen van Steven Spielberg. Maar het platte anticommunisme deed me de das om. Ik was dus uiteraard erg benieuwd hoe deze “Dial of destiny” zou uitdraaien, ook al omdat deze keer de regie gevoerd werd door ene James Mangold…

Lees verder ““Indiana Jones and the dial of destiny””

Zestig jaar geleden: release van “Get off of my cloud”

Zestig jaar geleden: release van “Get off of my cloud”

Wat werden er zestig jaar geleden toch prachtige platen gemaakt. Haast dagelijks kan ik er één voorstellen! Vandaag dus “Get off of my cloud” van The Rolling Stones. Met vermoedelijk het hoesje zoals het destijds hier in Vlaanderen werd verkocht.

Lees verder “Zestig jaar geleden: release van “Get off of my cloud””

55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

Wie van mijn medestudenten zou zich dit nog herinneren? 55 jaar geleden was Brian Barnes met zijn one man theatre te gast in de Blandijn. Hij bracht er een opvoering van “the Pickwickians at Manor Farm”, een fragment uit de “Pickwick papers” van Charles Dickens.

Lees verder “55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre”