25 jaar geleden: Johan Grimonprez in het SMAK

25 jaar geleden: Johan Grimonprez in het SMAK

De op documenta X gepresenteerde film van Johan Grimonprez (foto Rosa Menkman via Wikipedia) ‘D.I.A.L.H.I.S.T.O.R.Y.’ (1997) ligt nog vers in het geheugen. Deze indrukwekkende film, gebaseerd op een onderzoek naar de historiek van de voorstelling in de media van vliegtuigkapingen overal ter wereld, gaande van de eerste transatlantische kapingen tot de kofferbommen van de jaren negentig, werd wereldwijd vertoond en gelauwerd met verschillende prijzen (o.a. Spin Award, San Francisco).

Lees verder “25 jaar geleden: Johan Grimonprez in het SMAK”

45 jaar geleden: de Culturele Revolutie is definitief begraven

45 jaar geleden: de Culturele Revolutie is definitief begraven

De Culturele Revolutie in China mag dan vreselijke persoonlijke en culturele drama’s hebben voortgebracht, al bij al heeft ze gelukkig toch niet al te lang geduurd. Begonnen in 1966 had Mao zijn vergissing reeds toegegeven in 1976. En twee jaar later werden o.m. Aristoteles, William Shakespeare en Charles Dickens van de lijst van verboden literatuur gehaald.

Lees verder “45 jaar geleden: de Culturele Revolutie is definitief begraven”

375 jaar geleden: in het Engelse theater zijn middeleeuwse toestanden voortaan verboden

375 jaar geleden: in het Engelse theater zijn middeleeuwse toestanden voortaan verboden

375 years ago an act of the Long Parliament (*) provided for the treatment of actors as rogues, the demolition of theatre seating, and fines for spectators. Gedaan dus met de middeleeuwse toestanden waarbij iemand die “de slechte” vertolkte, terecht voor zijn leven mocht vrezen…

Lees verder “375 jaar geleden: in het Engelse theater zijn middeleeuwse toestanden voortaan verboden”

Zestig jaar geleden: The Beatles nemen op één dag hun eerste elpee op

Zestig jaar geleden: The Beatles nemen op één dag hun eerste elpee op

Zestig jaar geleden namen The Beatles in één dag hun eerste elpee (“Please please me”) op (Please please me zelf was wel reeds op 26 november opgenomen) met als laatste nummer het legendarische “Twist and shout”, met een kapot geschreeuwde stem van John Lennon. Platenmaatschappij Parlophone bracht het album op 22 maart 1963 versneld uit in het Verenigd Koninkrijk om te kunnen profiteren van het succes van de single “Please Please Me”.

Lees verder “Zestig jaar geleden: The Beatles nemen op één dag hun eerste elpee op”

145 jaar geleden: de Boston Bicycle Club is de eerste Amerikaanse wielerclub

145 jaar geleden: de Boston Bicycle Club is de eerste Amerikaanse wielerclub

“Uiteraard” stonden de Verenigde Staten aan de wieg van de fiets (zij het dan met de uitgeweken Fransman Pierre Lallement, die zijn opleiding nog had gehad bij de broeders Michaux, de ontwerpers van de fiets met pedalen), maar zeker niet aan die van de wielerwedstrijden! Toch waren ze er al bij al vroeg bij met de oprichting van The Boston Bicycle Club, vandaag precies 145 jaar geleden.

Lees verder “145 jaar geleden: de Boston Bicycle Club is de eerste Amerikaanse wielerclub”

Veertig jaar geleden: “De Nieuwe Orde”

Veertig jaar geleden: “De Nieuwe Orde”

Maurice De Wilde mocht veertig jaar geleden vernemen dat ook de tv-critici zijn documentaire reeks over « De Nieuwe Orde » hadden gelauwerd. De sterreporter van de BRT viel alzo een zoveelste onderscheiding te beurt voor een programma dat een enorm werkstuk te noemen is en dat een schat aan materiaal bevat over het politieke leven in ons land, vóór en tijdens de oorlog. Maar dat er op eerder stroeve vorm van de reeks wel iets aan te merken viel — zoals een confrater zegde en schreef — daar konden ook wij inkomen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De Nieuwe Orde””

25 jaar geleden: cultuur in Gent (284)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (284)

Vooruit bracht 25 jaar geleden twee stukken, die toch wel in dezelfde lijn liggen. Wie graag vergelijkt, gaat dus vandaag naar het ene en morgen naar het andere. Je hebt de keuze tussen « Oleanna » van David Mamet door Dito Dito in de Minard en « Eros en de eenzame man » van Louis Paul Boon door Tom Van Dyck (foto Radio 1) in de Domzaal. ★ In « Oleanna » ontwikkelt zich een sinister machtsspel tussen een oudere prof en zijn jonge studente. Mamet haakt hier in op de discussie rond « political correctness » in de Verenigde Staten. Dat « ongewenste intimiteiten » vaak centraal staan in deze discussie (naast racisme, maar daar gaat het hier niet over) staat als een paal boven water. Vraag dat maar aan mister president himself. ★ Louis Paul Boon gaf zijn postuum verschenen werk zelf de ondertitel « een droefgeestig en schandelijk pornoverhaal ». En sommigen namen hem ook op zijn woord, zoals Tom Lanoye onlangs nog in «Gespleten en bescheten» hekelde. Maar in de opvoering van Tom Van Dyck ligt de nadruk eerder op het droefgeestige, zodat sensatiezoekers gewaarschuwd zijn. (HLN, 10/2/1998)