Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

Vanavond is er in het Goudblommeke van Papier in Brussel een lezing over acteur Rudi Van Vlaenderen (foto Jo Clauwaert) door Erwin Jans. Dat is een aanrader voor alle belangstellenden natuurlijk! De vzw Dacob, het archief en bibliotheek van de studie van het communisme, heeft nog maar onlangs zijn archief ontsloten.

Lees verder “Rudi van Vlaenderen (1930-1994)”

Vijftig jaar geleden: de Werkgemeenschap in de Beursschouwburg wordt door de politie uiteengeknuppeld

Vijftig jaar geleden: de Werkgemeenschap in de Beursschouwburg wordt door de politie uiteengeknuppeld

Ik heb het hier naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van het revolutionaire jaar 1969 al een aantal keren gehad over acties in Nederland zoals de Actie Tomaat of de Notenkrakersbeweging, maar als ik op google “1969 de Werkgemeenschap in de Beursschouwburg wordt door de politie uiteengeknuppeld” intik voor meer informatie (en een gepaste illustratie) dan komt enkel mijn eigen blog te voorschijn! Blijkbaar is de opstand van de “subsidieslurpers” (zoals de geuzennaam luidt die Wim Opbrouck zijn collega’s heeft opgekleefd in “De Slimste Mens”) dus totaal onopgemerkt voorbijgegaan. Ongetwijfeld zal dit ook het geval zijn met het geblaf tegen Jan Jambon (en in het verleden tegen Bert Anciaux en Joke Schauvlieghe).

Lees verder “Vijftig jaar geleden: de Werkgemeenschap in de Beursschouwburg wordt door de politie uiteengeknuppeld”

Michel de Ghelderode (1898-1962)

Michel de Ghelderode (1898-1962)

Het is vandaag 55 jaar geleden dat de Franstalige auteur van Vlaamse origine, Michel de Ghelderode, is overleden. De Ghelderode was eigenlijk één van de pseudoniemen van Adémar Adolphe Louis Martens, andere, minder bekende, waren Philostene Costenoble, Jac Nolan en Babylas. Hij schreef meer dan zestig toneelstukken, honderd verhalen, artikels over kunst en folklore en 20.000 brieven. Zijn stijl typeert zich door een verontrustende fantasie, vaak macaber, wreed en grotesk. Zelf heb ik niet zoveel ervaring met het werk van de Ghelderode. Ik heb enkel een korte recensie over een TV-spel gevonden en enkele bedenkingen bij de monoloog van Jo Decaluwe.
Lees verder “Michel de Ghelderode (1898-1962)”

Als tijgers in een kooi

Sam Shepard (geboren 1943 in de VS) is vooral bekend als filmacteur (The Right Stuff, Frances) en scenarioschrijver, o.m. van Wim Wenders’ succesfilm Paris, Texas. Daarnaast schrijft hij al meer dan twintig jaar toneelstukken, die pas heel onlangs hun weg vonden naar de Europese schouwburgen : Fool for Love dat eind 1985 op de affiche prijkte van het Brussels Kamertoneel BKT is, geloof ik, het eerste werk van hem dat in het Nederlands in België wordt opgevoerd.
Lees verder “Als tijgers in een kooi”

“De keten der vernederingen” van Botho Strauss

20 Karlijn SileghemGelukkig was er als afsluiter van een rampzalig seizoen op 6/4/1994, het enig mooie “Keten der vernederingen” naar de roman “Het congres” van Botho Strauss (1989). Terecht werd op locatie in het Pand gespeeld, want op die manier werd het koele, afstandelijke karakter van een theaterzaal vermeden en werden de toeschouwers dichter bij de actie, of veeleer: het erotische spel, betrokken. De roman is immers in zekere zin een soort van moderne Decamerone. Op een congres van eventualisten ontmoeten een jonge en een oude professor elkaar. De oude Albin Scherrer (Rudi Van Vlaenderen) heeft de vader van de jonge Friedrich Aminghaus (Dirk Buyse) nog gekend en heeft hem gevraagd hem een boek over het toeval terug te bezorgen dat hij hem destijds heeft gegeven. Daarbij ontmoet Friedrich Hermetia (Karlijn Sileghem, foto), de jonge vrouw van de professor. Scherrer wordt Tithonos genoemd, een bijnaam, die refereert aan de mythe van Eos die voor haar minnaar Tithonos bij Zeus het eeuwige leven afsmeekte, maar er wel tegelijk de eeuwige jeugd vergat bij te vragen…
Friedrich wordt meteen stapelverliefd op de mooie en verleidelijke Ermetia en zij blijkbaar ook op hem. Ze bekennen hun liefde aan Tithonos, die om bedenktijd vraagt. Terwijl hij op de binnenkoer van het Pand loopt te ijsberen, moet zijn beste vriend Czech (Albert van Tichelen) de twee een beetje in de gaten houden dat ze niet te veel aan elkaar zitten. Zo is de toestand als het “stuk”, dit “bedenktijd-congres”, begint.
Lees verder ““De keten der vernederingen” van Botho Strauss”