45 jaar geleden: Neurosong

45 jaar geleden: Neurosong

In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboekComment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…

Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong”

65 jaar geleden: the day the music died…

65 jaar geleden: the day the music died…

Mason City, Iowa, 3 februari 1959 (A.P.): “Drie Rock & roll-zangers, wier platen en optredens miljoenen teenagerharten beroerd hebben zijn vandaag gedood door een vliegtuigongeluk hier in de omgeving. Het gehuurde vierpersoonstoestel, dat het drietal en de piloot vervoerde, stortte enkele minuten na het opstijgen in licht sneeuw vanaf het vliegveld van Mason City neer. De slachtoffers waren Buddy Holly (22) uit Lubbock, Ritchie Valens (17) uit Los Angeles, J.P. Richardson alias “The Big Bopper” (24) uit Beaumont, en Roger Peterson (21) uit het naburige Clear Lake, de piloot van het toestel.

Lees verder “65 jaar geleden: the day the music died…”

45 jaar geleden: muziek in’t rond

45 jaar geleden: muziek in’t rond

Mijn tijd is voorbij. Nieuwjaar ook. De pakjes zijn opengemaakt, misschien was de elpee die je zo graag had gekregen erbij, misschien niet. Voor mij zijn er geen elpees meer. Met nieuwjaar bedoel ik. Niemand heeft eraan gedacht dat ik misschien wel “Bat out of hell” van Meatloaf of “Get off” van Foxy zou hebben gewild. Ja, mijn vrouw heeft me de soundtrack van “Bilitis” kado gedaan, maar dat is buiten categorie, want hier schuilen extra-muzikale redenen achter.

Lees verder “45 jaar geleden: muziek in’t rond”

Veertig jaar geleden: Paul Young in Hammersmith

Veertig jaar geleden: Paul Young in Hammersmith

Het is al veertig jaar geleden dat ik op de BBC een live-optreden zag van Paul Young in Hammersmith. Het was de eerste kerstavond die ik moederziel alleen doorbracht en ik moet toegeven dat dit zijn sporen naliet die avond. Sommige nummers van Paul geven daar nu eenmaal aanleiding toe. Mede daardoor is het een optreden dat voor eeuwig in mijn geheugen staat gegrift. (De Royal Tarts waren er toen nog bij; dàt waren alvast twee balsems op de wonde…)

Ronny De Schepper

55 jaar geleden: “Atlantis” (Donovan)

55 jaar geleden: “Atlantis” (Donovan)

Atlantis is een hitsingle van de Britse singer-songwriter Donovan, afkomstig van het album Barabajagal. Zijn volgende single zou trouwens Barabajagal zelf zijn. Atlantis werd voorafgegaan door het mooie Lalena, dat evenwel geen hit zou worden, evenmin als Barabajagal. Atlantis was dus duidelijk de laatste opflakkering van mijn grote idool uit de jaren zestig. Ook ikzelf zou hem in 1971 inruilen voor Rod Stewart moet ik ootmoedig bekennen.

Lees verder “55 jaar geleden: “Atlantis” (Donovan)”

65 jaar geleden: Bill Haley sluit Expo 58 af

65 jaar geleden: Bill Haley sluit Expo 58 af

Het is vandaag al 65 jaar geleden dat de Wereldtentoonstelling in Brussel werd afgesloten met een optreden van Bill Haley and his Comets, dat rechtstreeks werd uitgezonden op televisie. Ik weet dit nog heel goed, aangezien dit bij de allereerste televisiebeelden die ik me herinner behoort (*). Ongetwijfeld had het er ook mee te maken dat ik die avond mijn zevende verjaardag vierde en wat later mocht opblijven. Er was ook familie op bezoek, herinner ik me, waarbij alleszins mijn tante Nelly en nonkel Roger, die mijn nichtje Jenny bij hadden, die eveneens die dag jarig was. Zij werd vier jaar. Zij zal het zich wellicht dan ook niet meer herinneren. Guy Mortier nog wel. Die zegt er het volgende over: “Het fameuze optreden van Bill Haley op de Wereldtentoonstelling staat helemaal buiten de muzikale evolutie in België. Trouwens, dat bewijst ook dat ze er niet veel van snapten, want wat is Bill Haley in godsnaam? Een datum en een plaat die veel verkocht heeft, maar muzikaal helemaal ernààst.” (**)

Lees verder “65 jaar geleden: Bill Haley sluit Expo 58 af”