Tag: Raymond Van het Groenewoud

Popoverzicht 1979

Popoverzicht 1979

Zoals nu stilaan gebruikelijk wordt, willen wij op het einde van dit jaar ook weer Rode Vaantjes uitreiken (zoals er eveneens Edisons, Oscars en Grammy’s bestaan) aan de naar onze smaak vijf beste binnenlandse en buitenlandse platenproducties. Voor het buitenland ging onze voorkeur uit naar Blondie met « Eat to the beat » (Ariola), The Boomtown Rats met « The fine art of surfacing » (Phonogram), « De wonderlijke avonturen van Herman Van Veen » (Polydor), « Armed forces » van Elvis Costello (WEA) en « Diarree» van de Hollandse Veulpoepers (Phonogram).

Lees verder “Popoverzicht 1979” →

Karel Poma (1920-2014)

Karel Poma (1920-2014)

Tien jaar geleden zijn op korte tijd twee politici gestorven die mijn jaren op De Rode Vaan hebben gekleurd. Op tweede kerstdag verdween Leo Tindemans, “de premier die soms naar huis gaat” (“Vlaanderen boven”, Raymond Van het Groenewoud), maar veel heb ik over hem niet te vertellen, ook al was Albert “Berreke” De Coninck zijn buur in Edegem en wist die dus soms wel een grappige anekdote op te delven. Daarna was het echter de beurt aan de liberaal Karel Poma (foto Cobra.be) en die was in mijn RV-tijd minister van cultuur en dus ook vaak kop van jut als het erop aan kwam het cultuurbeleid uit die jaren onder de loep te nemen. Zo druk ik hieronder het stuk “Poma versmacht het Vlaamse theater” af uit 1985, maar in 1988 speelde hij ook een belangrijke rol in de teloorgang van de toenmalige Opera voor Vlaanderen, waarover ik ook uitvoerig heb bericht…

Lees verder “Karel Poma (1920-2014)” →

45 jaar geleden: tuffe tuffe toet toet…

45 jaar geleden: tuffe tuffe toet toet…

De mensen van v.z.w. Sofa zijn 45 jaar geleden in de zomermaanden met hun respectievelijke kinderen en een schoolkoor uit Kwatrecht in de Scratch-studio van Viersel gekropen en hebben zich daar geamuseerd, omdat het buiten toch geen weer was. Het resultaat van dit tijdverdrijf hebben ze daarna op plaat gezet en uitgebracht zo rond de kerst, wanneer zelfs de stoerste borst wel eens ontroerd wil worden door een kinderstem.

Lees verder “45 jaar geleden: tuffe tuffe toet toet…” →

55 jaar geleden: Johan Verminnen wint “Ontdek de Ster”

55 jaar geleden: Johan Verminnen wint “Ontdek de Ster”

De eerste Vlaamse “kleinkunstenaar” die zwaar knipoogde naar rock was Johan Verminnen (Wemmel, 22 mei 1951). Lode Willems verwelkomt hem in De Rode Vaan van 25 februari 1971 als volgt: “En toen kwam Johan Verminnen. Zijn stijl – voor zover vergelijkingen toegelaten zijn – houdt zowat het midden tussen Brel en pop. In die zin dat je bij hem elk woord verstaat, wat bij pop niet het geval is, en dat hij, in tegenstelling met Jacques Brel, écht is, en zich nooit theatraal of wijsneuzig aanstelt.”

Lees verder “55 jaar geleden: Johan Verminnen wint “Ontdek de Ster”” →

25 jaar geleden: Laïs in de Groenzaal

25 jaar geleden: Laïs in de Groenzaal

Vandaag is het al 25 jaar geleden dat Laïs optrad in de Gentse Groenzaal. Als plaatselijk reporter van Het Laatste Nieuws werd ik erop uitgestuurd voor een interview. Maar je weet hoe dat gaat met plaatselijke correspondenten: het moet en zal enkel over plaatselijke toestanden handelen! En wat bleek: Jorunn Bauweraerts en Annelies Brosens hadden elkaar wel degelijk leren kennen aan het Gentse conservatorium, maar Nathalie Delcroix, op wie ik op dat moment tot over mijn oren verliefd was, bleek helemaal niks met Gent te maken te hebben. Zij werd dus voor het interview uitgesloten. En het is nooit meer goed gekomen.

Lees verder “25 jaar geleden: Laïs in de Groenzaal” →

45 jaar geleden: “Er zijn geen happenings meer”

45 jaar geleden: “Er zijn geen happenings meer”

Eilaas, bovenstaande gevleugelde woorden zijn niet van mij, maar van de gekende miskende dichter Van Bieskul, die op de “poëziehappening” van Vers in de Sint-Niklase Normaalschool op 12 oktober 1979 achteraan in de zaal alweer miskend zat te wezen (dus dat zat weer snor, zoals de foto uit de beeldbank van de stad Sint-Niklaas – zelfs van veertig jaar later – bewijst). Inderdaad bezorgde het ook mij gekrulde tenen toen de “happening” werd ingezet door drie heren in witte kiel (waarvan één op de fiets) die uit een ijskast een exemplaar van de eerste aflevering van “Vers” haalden onder het motto “Vers houdt het hoofd koel”.

Lees verder “45 jaar geleden: “Er zijn geen happenings meer”” →