Top 100 aller tijden

Top 100 aller tijden

Met het eindejaar in zicht is het misschien toch wel leuk om ze nog eens te hernemen: die vermaledijde top 100 aller tijden van de rv-lezers. Ze is ondertussen wel gewijzigd, onder invloed van een aantal lezers van mijn blog, maar zoals gezegd is ze oorspronkelijk tot stand gekomen met bitter weinig inzendingen zodat we bij de winnaars, die door de fameuze “onschuldige hand” uit de mand werden gehaald, uiteraard enkele bekende namen aantreffen, zoals die van Marc De Decker (Sint-Niklaas), René De Greef (Berchem), Johan Ghyselen (Gent), Marc Van der Haegen (Ninove) en Patrick Van de Vijver (Mariakerke). Tegelijk dient ze nu dus als uitgangspunt om verder aangevuld te worden door lezers die daar zin in hebben.

Lees verder “Top 100 aller tijden”

Vijftig jaar geleden: naakt in Barcelona

Vijftig jaar geleden: naakt in Barcelona

Vandaag is het 45 jaar geleden dat Generalissimo Francisco Franco y Bahamonde is overleden. Wat gaan we nu krijgen? Alweer een bewijs dat ik opgeschoven ben naar extreem-rechts, zoals een “vriend” (met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig) me onlangs zei? Uiteraard niet. Eerder integendeel, de dood van Franco en het daarop volgende langzame herstel van de democratie was de aanleiding om op het einde van de jaren zeventig met mijn eerste vrouw op vakantie te gaan aan de noordoostkust van Spanje. Het was zo’n typische strandvakantie-met-twee-kleine-kinderen zodat ik er mij amper nog iets van herinner. Nog een geluk dat ik er destijds in mijn televisierubriekje (!) voor De Voorpost een stuk heb aan gewijd…

Lees verder “Vijftig jaar geleden: naakt in Barcelona”

Vijftig jaar geleden: “Je ne suis pas un Flamand rose”

Vijftig jaar geleden: “Je ne suis pas un Flamand rose”

In 1975 won Johan Verminnen (foto Jo Clauwaert) ook nog even het “Festival de la Chanson Française” waarna hij besloot zich serieus op de Franstalige markt te gooien, wat tot nog toe niet helemaal gelukt is, ook niet met “Je ne suis pas un flamand rose”, een franstalige elpee die zoals gebruikelijk een allegaartje van origineel werk en vertalingen van “greatest hits” is. Voor Vlaamse oren zijn vooral de titelsong, “Pauvre boxeur amoureux” en “Le ciel est le toit de ma maison” aangewezen. “Guitares à credit” (subliem!) en “Samedi soir” klinken zelfs beter dan in het Nederlands. Dit was nota bene ook de eerste elpee die Jean Blaute heeft geproduced. Jean (in Humo): “Herbie Flowers speelde hierop mee, die toen net Lou Reeds Walk on the wild side had opgenomen. Wel, zo’n ervaring zet een norm, waar je niet graag meer onder gaat.”

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Je ne suis pas un Flamand rose””

45 jaar geleden: Feest van de Rode Vaan 1980

45 jaar geleden: Feest van de Rode Vaan 1980

« Ik hou van de vrije radio’s en heb daaruit inspiratie geput voor een nieuw nummer. Ik heb reeds enkele platen uitgebracht maar deze is totaal anders dan wat ik vroeger deed. Deze plaat zal niet verkocht worden in de handel het is eerder een ‘proefstuk’. Ik zou wel willen weten of mijn werk u bevalt, maar tevens wens ik mijn anonimiteit te bewaren (ik zou wel gevleid zijn in geval men mij moest herkennen, maar dit zou mij ten zeerste verbazen). Indien u mijn plaat positief ontvangt zal dit mij dienen als ‘test’ voor de volgende platen die ik zal opnemen en met duizenden hoop te verkopen over gans de wereld (lach maar niet!). Maar wat ik hier voor alles wou doen was een plaatje maken OVER de vrije radio’ s dat tevens een exclusiviteit zou zijn voor de vrije radio’s. Hopelijk tot binnenkort ».

Lees verder “45 jaar geleden: Feest van de Rode Vaan 1980”

Nico Gomez (1925-1992)

Nico Gomez (1925-1992)

Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat Nico Gomez werd geboren. Nico Gomez dient in de eerste plaats te worden herinnerd omwille van hemzelf en zijn verdiensten voor de Vlaamse muziek, maar toch zal hij vooral worden herinnerd als vader van niemand minder dan Raymond van het Groenewoud. Zijn echte naam is inderdaad Joseph Van het Groenewoud.

Lees verder “Nico Gomez (1925-1992)”

Will Tura wordt 85!

Will Tura wordt 85!

“Will Tura kan het hommageconcert voor zijn 85e verjaardag op de Grote Markt in Veurne niet bijwonen om gezondheidsredenen. Dat laat zijn familie weten,” zo meldt vrtnws. “Jammer, maar alle begrip”, zegt organisator Pieter Dewulf. Helmut Lotti, Paul Michiels, Jelle Cleymans, Free Souffriau, Sandrine en Jan Wuytens zullen nummers van de ereburger van de stad brengen. Vanaf 15 uur zullen daar de bekendste liedjes van Will Tura live gebracht worden in het historische decor van zijn geboortestad. Twee jaar geleden werd bekend gemaakt dat Will aan Alzheimer leed. Ik wens hem uiteraard het allerbeste toe, ook al omdat ik goede herinneringen aan hem bewaar, zoals zal blijken uit onderstaand artikel…

Lees verder “Will Tura wordt 85!”

45 jaar geleden: doorbraak van RvhG in Nederland

45 jaar geleden: doorbraak van RvhG in Nederland

1980 is het jaar van de grote doorbraak van Raymond in Nederland, o.a. door een optreden op Pinkpop met de wereldpremière van “Je veux de l’amour”, dat eerst op single verschijnt (b-kant “Troonsafstand”) en in 1981 op de verzamelelpee “Leven en liefdes” wordt opgenomen (er zit ook nog een extra single bij: “Ze weet niet wat ze doet”).

Lees verder “45 jaar geleden: doorbraak van RvhG in Nederland”