25 jaar geleden: première van “Sacco en Vanzetti”

25 jaar geleden: première van “Sacco en Vanzetti”

Op 12 oktober 1996 pakte het Ballet van Vlaanderen in Antwerpen uit met “Sacco en Vanzetti” (oorspr. “Terra Promessa”), een musical geschreven door Dirk Brossé (muziek, de man rechts op de foto) en Paul Berkenman (liedjesteksten, ondertussen overleden) op een libretto van Frank Van Laecke (links op de foto). Het was de duurste musicalproductie van het BVV tot dan toe, o.a. omdat het een opdrachtwerk betrof, maar n.a.v. de tiende verjaardag mocht dat wel.

Lees verder “25 jaar geleden: première van “Sacco en Vanzetti””

35 jaar geleden: Daan Van den Durpel als de herrezen Christus…

35 jaar geleden: Daan Van den Durpel als de herrezen Christus…

35 jaar geleden ging ik naar “Jesus Christ Superstar” kijken in het Gentse Arenatheater. Nog niet zo lang geleden heb ik u naar aanleiding van de 75ste verjaardag van tekstschrijver Tim Rice in het lang en het breed onderhouden over de rock-opera als zodanig, zodat ik mij vandaag kan beperken tot mijn recensie in De Rode Vaan van 35 jaar geleden…
Lees verder “35 jaar geleden: Daan Van den Durpel als de herrezen Christus…”

“De Paradijsvogels” van Gaston Martens

“De Paradijsvogels” van Gaston Martens

Vandaag is het 45 jaar geleden dat op de BRT een TV-film werd uitgezonden met als titel “De Paradijsvogels”. Deze film had niks te maken met het populaire feuilleton dat pas zes jaar later in première zou gaan. Nee, het was een verfilming van de vierde productie van het NTG in het seizoen 1972-73.
Lees verder ““De Paradijsvogels” van Gaston Martens”

45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG

45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG

45 jaar geleden was het NTG te gast in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas met hun versie van “Le misanthrope” van Molière. Wij zijn daar destijds met de Broedersschool (waar ik toen les gaf) naartoe gegaan, maar ik herinner mij daar eerlijk gezegd helemaal niks meer van. Gelukkig heb ik nog een recensie gevonden in een oude Gazet van Antwerpen…
Lees verder “45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG”

Dertig jaar geleden: « Enfantillages » van Raymond Cousse

Dertig jaar geleden: « Enfantillages » van Raymond Cousse

De voorverkoop van « Enfantillages » van Raymond Cousse liep als een trein, maar dat was dan vooral op basis van de (terechte) naambekendheid van het trio dat ervan aan de wieg stond : Jakob Beks (acteur), André Vermaerke (regisseur) en het Speeltheater (productie). Na de eigenlijke première was het enthousiasme echter reeds grotendeels geluwd… behalve bij ons alweer. Zodanig zelfs dat we ons beginnen afvragen wat er scheelt.

Lees verder “Dertig jaar geleden: « Enfantillages » van Raymond Cousse”

Paul Berkenman (1926-2002)

Paul Berkenman (1926-2002)

Het is ook al vijftien jaar geleden dat de Gentse (toneel)auteur Paul Berkenman, alias Roger Thienpont is overleden. Dankzij J.P.Bouckaert ben ik nu eindelijk aan een foto van deze vriendelijke man geraakt, maar aangezien er verder geen enkele foto van hem is terug te vinden op het internet (*), heb ik oorspronkelijk mijn toevlucht moeten nemen tot één van zijn stukken, namelijk “Papavers in de poppenkast” dat op 22/03/1957 in Arca werd gecreëerd door Luce Premer en Walter Eysselinck. Het spreekt vanzelf dat ik deze foto niet heb verwijderd, maar gewoon wat heb verplaatst.
Lees verder “Paul Berkenman (1926-2002)”

Vijftig jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena

Vijftig jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena

Om de oprichting van Theater Arena toe te lichten, moeten we eerst en vooral ons wenden naar… het NTG! En met name naar de première op 20 mei 1967 van ‘De Vertraagde Film’ van Herman Teirlinck. Bij het groeten stapt regisseur Frans Roggen waardig en theatraal naar voren, om een breed saluut te brengen naar de zijloge côté jardin waar normaal directeur Poppe had moeten zitten. Die loge was echter leeg. Eén seconde verbazing, waarna het publiek  de geste meteen door heeft. Onder het applaus breekt een tumult uit van Poppe-fans die op de houten vloer stampen en minutenlang scanderen: “Poppe-Poppe-Poppe!”
Wanneer regisseur Roggen zich achteraf tussen het publiek via de grote trap naar de foyer wil begeven, krijgt hij van onheilsbode, de goede NTG-secretaris Roger Thienpont (die als Paul Berkenman de filmfragmenten had gedraaid), stilletjes te horen dat de Raad van Beheer zijn aanwezigheid op de receptie niet op prijs stelt. De flamboyante Frans Roggen maakt prompt een publieke scène: “Wat! De regisseur van het stuk wordt dus niet geduld op de receptie!”, etc. Roggen verlaat met slaande deuren het gebouw. Voorgoed.
En dat is dan ook het begin geweest van wat gezien werd als een anti-NTG-operatie: de stichting van Theater Arena met een schare van Poppe-getrouwen.
De benaming “Theater Arena” vinden we dan ook voor het eerst terug in 1968, gekoppeld aan het Amateurstoneelcentrum L.Van de Putte. Na één seizoen ging Arena onder impuls van Jacques Veys (foto) echter op eigen benen staan. Onder de artistieke leiding van Frans Roggen werd er vooral hedendaags theater gebracht: “De Meiden” (Genet), “De Nonnen” (Manet), “Huis Clos” (Sartre).
Lees verder “Vijftig jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena”

Veertig jaar geleden: “Amo, amas, amat, op het forum is het wat” (NTG)

Veertig jaar geleden: “Amo, amas, amat, op het forum is het wat” (NTG)

De jaren zeventig staan vooral in het teken van het theaterdecreet (15 juni 1975). Dit zorgt voor een revolutie, vooral op het vlak van professionalisering. Toch is het precies in dat jaar dat voor het eerst zich tekenen manifesteren dat er problemen op komst zijn. Zo duikt het gemiddelde bezoekersaantal in het NTG voor het eerst onder de 400. Nochtans was – volgens recensent F.Vanhee – een voorstelling als “Cabaret” “de voorlopige kroon op vijf jaar proberen”. Dezelfde (Amerikaanse) regisseur, John Allison, bracht enkele jaren dan ook “Something funny happened on the way to the forum”. In het NTG werd dat dan in de vertaling van Paul Berkenman “Amo, Amas, Amat… op het forum is het altijd wat”. Om nogmaals F.Vanhee te citeren: “Deze musical twinkelt van leven, zit vol grappen en biedt de toeschouwer een avond onschuldige ontspanning en het NTG hoopvolle perspectieven in dit genre.”