Zestig jaar geleden: drama in Temse

Zestig jaar geleden: drama in Temse

Het collectieve geheugen van Temse bergt een drama, dat zich in 1960 afspeelde tijdens een carnavalbal. Vier feestgangers vatten vuur, met dodelijke afloop voor Armand Buyens, jongere broer van filmmaker-schrijver Frans Buyens. Die tragedie, in het bijzonder de wijze van overlijden, én de omstandigheden waarin later Frans’ vader en moeder sterven, vormen de centrale gegevens van Buyens’ meesterwerk ‘Minder dood dan de anderen’, in wezen een pleidooi voor euthanasie. Net als ‘Een jongen uit ‘t Foort’ is het tegelijk plaatselijke geschiedschrijving en literatuur, gebaseerd op ware gebeurtenissen in Temse, maar te veralgemenen tot een algemeen menselijke problematiek.

Lees verder “Zestig jaar geleden: drama in Temse”

Veertig jaar geleden: première van "De Witte"

Veertig jaar geleden: première van "De Witte"

Ik dacht dat ik geen enkele bijdrage van Jan Verheyen in “De Voorpost” meer in huis had, maar – verrassing! – ik vind hier in mijn paperassen nog een tamelijk groot overzichtstuk over de Belgische filmsituatie in 1980, getoetst aan de release van Robbe de Herts “De Witte”. Ik hoop dat Jan er geen bezwaar tegen heeft dat ik het hier afdruk, want ik heb heel wat tijd gestoken in het corrigeren van de scan die allesbehalve eenvoudig was…

Lees verder “Veertig jaar geleden: première van "De Witte"”

De Voorpost (1975-1989)

De Voorpost (1975-1989)

Het is al dertig jaar geleden dat het regionale weekblad “De Voorpost”, waarvoor ik eind van de jaren zeventig graag heb geschreven, opging in de grote concurrent “Het Vrije Waasland”, wat eigenlijk het einde betekende van het blad. Het ergste is dat ook hier weer het internet zwaar in gebreke blijft. Ik heb b.v. nergens kunnen vinden wanneer De Voorpost werd opgericht. Over de Aalsterse editie heb ik gevonden dat deze van 1973 tot 1992 liep en daarom had ik oorspronkelijk die “geboortedatum” maar overgenomen, al is dit allerminst vanzelfsprekend. De drie edities van De Voorpost (er was er ook nog één in Dendermonde) bestonden namelijk los van elkaar (al verschenen mijn muziek- en televisierubriek wel in de drie edities) en kunnen dus ook heel makkelijk in verschillende jaren tot stand gekomen zijn. En dat klopt ook want hoofdredacteur Wouter Vloebergh wist me te vertellen dat de editie Waasland eind januari 1975 is begonnen…
Lees verder “De Voorpost (1975-1989)”

Christiane Locufier wordt zeventig…

Christiane Locufier wordt zeventig…

Christiane Locufier (foto YouTube) werd geboren als dochter van Karel Locufier, de Gentse operadirecteur tussen 1960 en 1972, die ooit nog begonnen was als arbeider in de Peignage d’Eeclo, tot hij een zangcarrière begon als Paul Marchal. Bij het ballet van de “Franschen Theater” ontdekte hij het zang- en andere talent van Martha Van Peteghem en trouwde ermee.

Christiane Locufier studeerde zang bij Jan Verbeek, voormalig internationaal tenor, en behaalde in 1979 het diploma zang met de grootste onderscheiding. Italianen definiëren haar sopraanstem als lyrico spinto: helder, soepel en met een wijd tessituurbereik. Die stem liet haar toe van in het begin grote rollen uit het operetterepertoire, musicals en opera’s voor haar rekening te nemen.
Zij gaf o.m. haar stem aan de producties van Overmere-Donk, ging enkele jaren op tournee met collega en vriend Koen Crucke en was te zien in zijn TV-programma’s. Zij trad ook op met Willy Claes, Marco Bakker en tal van andere collega-artiesten. Door haar roots had ze de genen om ook regie te doen in België en Nederland. En met succes.
Zij werd ook aangesproken door de filmregisseurs Lieven Debrauwer en Jan Verheyen om hun operettefragmenten in hun respectievelijke films “Pauline et Paulette” en “Buitenspel” in goede banen te leiden en de acteurs te coachen.
Tot slot houdt zij er van om nieuw aankomend jong talent te begeleiden en haar ervaring aan hen door te geven. Zij is getrouwd met Ed Bruyninckx, schrijver en dichter en is haar hele beroepsleven regentes Nederlands-Engels geweest in Zelzate (en nee, ze was geen collega van mij, want ze stond in het gemeentelijk onderwijs).

Lees verder “Christiane Locufier wordt zeventig…”

Dertig jaar geleden: laatste draaidag van “De collega’s maken de brug”

Dertig jaar geleden: laatste draaidag van “De collega’s maken de brug”

Terwijl Jan Verheyen de laatste hand aan het leggen is aan zijn Collega’s-film 2.0, is het vandaag exact dertig jaar geleden dat de laatste draaidag plaatsvond van “De collega’s maken de brug”, de enige film die de echte Collega’s ooit hebben gedraaid. Over het draaien van deze film heb ik destijds nog een reportage gemaakt voor De Rode Vaan.
Lees verder “Dertig jaar geleden: laatste draaidag van “De collega’s maken de brug””