Vijftig jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

Vijftig jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

En op het moment dat wij dus ’t zotteke zaten uit te hangen terwijl we Germaniak in elkaar aan het knutselen waren, ging in Brussel “Mistero Buffo” van de Internationale Nieuwe Scène in première. En zo waren wij er ons totaal niet van bewust dat er op dat moment theatergeschiedenis werd geschreven…

Lees verder “Vijftig jaar geleden: première van “Mistero Buffo””

Veertig jaar geleden: “Mistero Buffo” door Theater Arena

Veertig jaar geleden: “Mistero Buffo” door Theater Arena

Veertig jaar geleden haalde het Gentse Theater Arena, dat vooral ontspannend musicaltheater bracht, het in z’n hoofd om, tien jaar na de ophefmakende opvoering door de Internationale Nieuwe Scène, het stuk “Mistero Buffo” van Dario Fo (foto) opnieuw op het programma te zetten. De regie was opnieuw in handen van Arturo Corso en één van de rollen werd vertolkt door Erna Palsterman, met wie ik destijds voor de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan hierover een gesprek had.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Mistero Buffo” door Theater Arena”

Willy Russell wordt 75…

Willy Russell wordt 75…

De Britse auteur Willy Russell viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Russell is een auteur uit Liverpool en dat zullen we geweten hebben. Hij debuteert immers met “John, Paul, George, Ringo and Bert”, het zoveelste verhaal over “de vijfde Beatle”. Of toch niet het “zoveelste”, want Russell heeft een talent om het alledaagse op te tillen boven het soapniveau, waaraan het toch tegelijk duidelijk schatplichtig is.

Lees verder “Willy Russell wordt 75…”

Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo

Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo

Er was eens… een tijd dat kinderen nog onmondige wezens waren, kleine potjes met grote oren, kleine volwassenen zonder eigen wereld, zonder eigen bewustzijn. Het was de tijd dat ik mijn eerste seksuele fantasieën kreeg bij het lezen over Roodkapje in het bos, de tijd dat Eric Hulsens met rode oortjes over Hans en Grietje hoorde vertellen, de tijd dat er nog opstellen werden gemaakt over « De Herfst » en niet over « De atoomdreiging in het Westen », de tijd dat een kind nog niet aan zijn ouders vroeg in welke mate de Marxistische leerstellingen van toepassing zijn op « Piet Fluwijn en Bolleke », de tijd dat een baby van acht maanden nog niet rondkroop met een sticker « Atoomenergie ? Nee bedankt » op zijn luier. En toen kwam… Jeugd en Theater, later herdoopt in het Brialmonttheater. Hulsens schrijft ingewikkelde theorieën over hoe moeilijk het is voor een kind om kind te zijn, mijn schedel is gaan kalen onder het probleem volwassen te worden, en jeugdliteratuur behandelt nu de krakersproblematiek, het terrorisme, verkrachting en pedofilie.

Lees verder “Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo”

Tien jaar geleden overleed Arturo Corso

Tien jaar geleden overleed Arturo Corso

Het is al tien jaar geleden dat Arturo Corso is overleden. Ik ben nog altijd op zoek naar zijn geboortedatum, want ook Frans Redant die de legendarische Italiaanse theaterregisseur hieronder herdenkt, moet het antwoord op die vraag schuldig blijven.

Lees verder “Tien jaar geleden overleed Arturo Corso”