Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

La passion nouvelle est arrivée! Jazeker, we hebben reeds een paar Bach-oratoria achter de rug, maar de paastijd komt in Gent toch maar echt tot haar recht met het « Passieverhaal volgens Mattheus » van « onze eigen » Norbert Rousseau. Voor de vierde keer brengt het Goeyvaerts Consort vanavond dit oratorium in de kapel van het Seminarie op de Reep. In het het voorprogramma heeft men voor « Via crucis » van Liszt gekozen, terwijl men volgende week in Haarlem het « Stabat mater » van Arvo Pärt zal brengen. Misschien hadden sommige Gentenaars toch deze combinatie verkozen? ★ Het tweede lunchconcert in de reeks « Onmogelijke liefdes » in de opera wordt verzorgd door tenor Henk Vonk, die liederen brengt van Richard Wagner en Louis Spohr. Hij wordt begeleid door Thijs Verschoor aan de piano en Ann Vancoillie op viool. ★ And now for something completely different! Nee, Monty Python staat (nog) niet op het menu van de Melomanen, maar wel « Chapter Two » van Neil Simon (foto YouTube). Vanavond is het première in Auditorium 61 (Onderbergen), maar er zijn nog voorstellingen morgen en overmorgen. (HLN, 3/4/1998)

Minimalisme

Het marktaandeel van de klassieke muziek was in 1996 in de VS gezakt tot het absolute dieptepunt van 2,9 % (in 1987 was het nog 7 %). In België verkocht de gemiddelde klassieke CD op dat moment… 500 exemplaren! Het enige label dat binnen die sector echt nog winst kon maken was Nonesuch, waar o.m. de hedendaagse componisten Philip Glass (foto), Steve Reich en Henryk Gorecki thuishoren. Zij zijn dan ook geen “hedendaagse” componisten in de zin van “avant-gardisten” die zich in hun ivoren toren nestelen, zij vertegenwoordigen de zogenaamde “minimalistische” of “repetitieve” strekking, ook al heeft geen van hen echt graag dat men dit etiket op hen kleeft. Logisch natuurlijk, want zowel “minimalistisch” als “repetitief” hebben een pejoratieve bijklank.
Lees verder “Minimalisme”