Tien jaar geleden: “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest” van Joachim Meyerhoff

Tien jaar geleden: “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest” van Joachim Meyerhoff

Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest van de Duitse auteur Joachim Meyerhoff is grotendeels autobiografisch en verhaalt over een jongen die opgroeit met zijn familie in een psychiatrisch centrum voor kinderen, waar zijn vader de directeur is. Met zijn ouders en broers leeft hij dus in een huis in het domein van dit centrum in Noord-Duitsland.

Lees verder “Tien jaar geleden: “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest” van Joachim Meyerhoff” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (351)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (351)

Ik weet niet waarom mijn sterretjes soms in hoofdletters H veranderen, het enige wat ik kan bedenken is dat Bert Verhoye van het rubriekje “Minimaal” het alleenrecht wil behouden op het gebruik van sterretjes in deze krant. * Dergelijke onverklaarbare spelingen van het lot behoren ook tot de ingrediënten van “Alice in Wonderland” van Lewis Carroll. De liefde van deze Engelse wiskundige voor kleine meisjes zou in deze post-Dutroux tijden op veel scepsis onthaald worden, maar vorige eeuw was het nog de aanleiding voor een literair meesterwerk. In de handen van Rieks Swarte mogen we er gerust in zijn dat het ook op toneel een betoverend schouwspel wordt, 25 jaar geleden in Vooruit. * De even Britse toneelauteur Howard Barker ziet de bijbelse Judith, die Holofernes letterlijk een kopje kleiner maakte, ook als een soort Alice in Wonderland. Met een kinderlijke verwondering stelt de treurende weduwe immers vast dat de machtige veldheer voor haar door de knieën gaat. Maar wie Aafke Bruining (foto van haar eigen website) op de scène van Arca ziet staan, weet wel hoe dat komt! (RDS in HLN van 22/5/1998)

Vijf jaar geleden: “De odyssee van Mohamed” van Mohamed El Bachiri

Vijf jaar geleden: “De odyssee van Mohamed” van Mohamed El Bachiri

In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Vijf jaar geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom viste ik er elke dag ééntje weer op…

Lees verder “Vijf jaar geleden: “De odyssee van Mohamed” van Mohamed El Bachiri” →

Vijftien jaar geleden: “Het verdwenen jaar van Salvatierra” van Pedro Mairal

Vijftien jaar geleden: “Het verdwenen jaar van Salvatierra” van Pedro Mairal

Juan Salvatierra heeft zijn sinds zijn 20ste zijn leven lang geschilderd, hij schilderde zijn eigen leven in een dorp aan een rivier op de grens tussen Argentinië en Uruguay. Na zijn dood keren zijn zonen Miguel en Luis terug naar hun geboortedorp en in de schuur vinden ze de meterslange doeken terug, die elk jaar uit Salvatierra’s leven uitbeelden. Ze willen het gehele werk aan een musuem verkopen. Eén jaar, 1961, ontbreekt echter en vooral Miguel vindt geen rust voor hij dit doek teruggevonden heeft.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Het verdwenen jaar van Salvatierra” van Pedro Mairal” →

35 jaar geleden: uit het SNA-tijdschrift (11)

35 jaar geleden: uit het SNA-tijdschrift (11)

21 mei: Drieprovinciënrit (115km)
Zeven SNA-deelnemers waren er aan de Keizerbrug voor deze lastige rit te Steenhuize. Gelukkig was er François met de auto zodat iedereen mee kon. Een enorm grote groep vertrok in mooi weer en na amper 500m stond Ronny plat. Hij werd opgewacht door Michael en Didier. Met onze kleine defecten waren wij nog bij de besten want, kreeg de club van chauffages De Schepper uit Oudenaarde heel wat platte banden, dan bleek het voor de inrichtende club (foto) nog erger. Deze waren niet te tellen. Gemiddeld zowat om de 5km stond er iemand plat. Kortom, zeker méér dan twintig lekke banden en dat is niet eens overdreven. Dank aan François die ons terug kwam ophalen, zodat iedereen weer met de auto naar huis kon, want dat was wel nodig!

André Dhondt

25 jaar geleden: cultuur in Gent (350)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (350)

Het theaterseizoen loopt op z’n einde. En wie zal dat met deze temperaturen durven tegenspreken? Zelfs “Ten Oorlog” zou dan het onderspit moeten delven tegen de concurrentie van de terrasjes. Maar goed, het seizoen loopt dus op z’n einde, wat o.a. te merken is aan het feit dat 25 jaar geleden de laatste zolderhappening plaatsvond in Arca en men beloofde allerlei verrassingen. * Hopelijk wordt het echter geen “gezellig onderonsje dat ontaardt in een hilarische scheldpartij”. Of misschien juist wel, want zo trachtte althans Het Gevolg bezoekers te lokken voor hun voorstelling van “Aan het eind van de aspergetijd” in de Domzaal van Vooruit. * Qua sfeerschepping was dit zowat de vrouwelijke tegenhanger van “De Broers Geboers” in het Nieuwpoorttheater. * Toch werden in deze theatrale nadagen nog drie nieuwe producties op ons losgelaten: het NTG gaf een try-out van “Voorjaarsontwaken”, Dinska Bronska deed de Tinnen Pot aan met “De Wandelende Jood” en er was vooral Theater Antigone met “Ge moet niet per se ananas gegeten hebben” in de Veeartsenijschool. (RDS in HLN van 20/5/1998)