65 jaar geleden: de verrijzenis van Laika

65 jaar geleden: de verrijzenis van Laika

Vandaag is het 65 jaar geleden dat de Russische Spoetnik II met aan boord het hondje Laika is opgebrand toen het ruimtetuig opnieuw onze atmosfeer binnendrong. Toch kennen wij allemaal het filmpje waarin het tuig veilig op aarde is geland, waarna Laika vrolijk kwispelend uit zijn “cabine” wordt gehaald.

Lees verder “65 jaar geleden: de verrijzenis van Laika”

55 jaar geleden: “Antigone” van Sofokles

55 jaar geleden: “Antigone” van Sofokles

We zijn een kleine veertien dagen verder (14 mei 1968 om precies te zijn) en, lap, ’t is weer van dat. Weer geen kwotering. Deze keer weet ik echter zeer goed hoe het komt, als opdracht kregen we immers “résumé van de slotbeschouwingen over de Ilias in het handboek” en om de een of andere duistere reden begin ik over de “Antigone” van Sofokles. Op zestienjarige leeftijd was ik blijkbaar al even verward als nu op zeventigjarige leeftijd!

Lees verder “55 jaar geleden: “Antigone” van Sofokles”

Dertig jaar geleden: Alexander Simionescu in de Elisabethwedstrijd

Dertig jaar geleden: Alexander Simionescu in de Elisabethwedstrijd

Alexander Simionescu is een Amerikaanse violist van Roemeense afkomst waarbij men in de schiftingen van de Elisabethwedstrijd 1993 “enkel via de pauzes tussen de verschillende stukken kon vaststellen dat het om een andere componist ging” (La Libre Belgique).

Lees verder “Dertig jaar geleden: Alexander Simionescu in de Elisabethwedstrijd”

Analyse van een stripverhaal (6): De Blauwe Lotus

Analyse van een stripverhaal (6): De Blauwe Lotus

In het middelbaar onderwijs moeten de leerlingen een boek leren bespreken. Dat lijkt me ook vrij logisch. Probleem is dat in technische scholen en het beroepsonderwijs de leerlingen zelfs niet eens meer een boek lézen, laat staan bespreken. Daarom bedacht ik het volgende: laat ik hen een stripverhaal doen ontleden. Dat lezen ze nog wel en de gebruikte methodiek is tenslotte dezelfde. Daarna hebben we in de klas de resultaten besproken aan de hand van enkele stripverhalen. Ik denk dat dit uiteindelijk een goede beslissing gebleken is. Ik zal deze resultaten in de loop der tijden weergeven, waarbij men zal kunnen vaststellen dat de vragen telkens weerkeren, maar uiteraard met verschillende antwoorden.

Lees verder “Analyse van een stripverhaal (6): De Blauwe Lotus”

25 jaar geleden: cultuur in Gent (345)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (345)

De kans om het even over Helmut Lotti te hebben in mijn rubriekje laat ik me niet ontglippen (foto Artaria via Wikimedia). 25 jaar geleden werd hem immers de Toni Fakkel Award uitgereikt in het prestigieuze operagebouw. Dit met symboliek beladen gebaar zal in culturele middens, waar sympathieke Helmut de incarnatie is van alles wat verwerpelijk is, weer weerzin opwekken. Aangezien ik het daarmee helemaal niet eens ben, ga ik daarover graag met mijn confraters in de clinch. Akkoord dat ik Helmut meer apprecieer als rocker dan als pseudo-klassiek zanger, de échte reden voor mijn sympathie is echter dat ik bij de wielertoeristen nog met de kleine Lotigiers heb gereden. Wellicht heb ik hem zelfs z’n eerste interview afgenomen, maar dat ging dan over zijn te grote fiets (hij zat te “boteren”), want dat hij het als zanger nog zo ver zou schoppen daar hadden op dat moment noch hijzelf noch ik enig vermoeden van. Maar als ik hem nu hoor, zie ik nog altijd dat baasje voor mij en vandaar. En wie vindt dat dit geen cultuur is: ter ere van Lotti trad ook Boogie Boy op en die is zelfs cultureel ambassadeur! (RDS in HLN van 13/5/1998)