Stanley Kubrick (1928-1999)

Stanley Kubrick (1928-1999)

Vandaag is het al 25 jaar geleden dat de Britse cineast Stanley Kubrick is overleden. Ik denk dat ik ongeveer àlle films van Kubrick heb gezien (wat hem in dat opzicht wellicht tot een unicum maakt in de cinematografie, wat mij betreft dan), maar toch heb ik zelden of nooit over de man geschreven. Het enige wat ik mij kan herinneren is een artikeltje over “A clockwork orange” in het tijdschrift van jeugdclub ’t Broebelke (december 1972-januari 1973) n.a.v. het feit dat de zogenaamde “socioculturele werkgroep” van jeugdclub Broebelke naar “A clockwork orange” wou gaan kijken in Sint-Niklaas (cinema Select).

Lees verder “Stanley Kubrick (1928-1999)” →

Vijftig jaar geleden: film over Lau-Tse (604-507 v.Chr.)

Vijftig jaar geleden: film over Lau-Tse (604-507 v.Chr.)

In mijn studententijd (in de eerste kandidatuur dan nog wel!) heb ik om god weet welke reden eens de geschriften gelezen van een Chinese denker die toen Lau-Tse werd genoemd, maar nu moet dat volgens Wikipedia Lao Zi zijn. Toen ik pas afgestudeerd was, verscheen er een Taiwanese film over deze grondlegger van het Taoïsme.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: film over Lau-Tse (604-507 v.Chr.)” →

Kiri Te Kanawa wordt tachtig…

Kiri Te Kanawa wordt tachtig…

De Nieuw-Zeelandse operazangeres Kiri Te Kanawa heet eigenlijk Claire May Teresa Rawstron en is geboren op °6/3/1944 uit een occasionele relatie van een Maori-vader (Tieki “Jack” Wawatai) en een Europese moeder (Noeleen Rawstron). Ze werd in Nieuw-Zeeland door pleegouders opgevoed, aangezien ze werd achtergelaten toen ze amper tien dagen oud was. Deze pleegouders waren ook van gemengd ras: Atama “Tom” Te Kanawa was een succesrijk bedrijfsleider en zijn blanke vrouw Nell leidde een hotelletje. Deze vrouw was heel autoritair en drukte haar stempel op Kiri’s jeugd, die dus – ondanks de weelde waarin ze nu werd grootgebracht – allesbehalve gelukkig was. Ze was b.v. heel timide en wilde helemaal niet zingen in het openbaar. Maar moeders wil was wet.

Lees verder “Kiri Te Kanawa wordt tachtig…” →

Tito Gobbi (1913-1984)

Tito Gobbi (1913-1984)

Vandaag is het al veertig jaar geleden dat de Italiaanse bariton Tito Gobbi is overleden. Hij zal vooral de geschiedenis ingang door zijn indrukwekkende vertolking van Baron Scarpia productie van Franco Zeffirelli van Puccini’s Tosca in Covent Garden met Maria Callas in de titelrol (foto). Het tweede bedrijf van deze productie, waarin Scarpia door Tosca wordt vermoord, werd door de Britse televisie uitgezonden en wordt nog voortdurend herhaald. Het is ook verkrijgbaar op dvd.

Lees verder “Tito Gobbi (1913-1984)” →

Vijftig jaar geleden: oprichting Schaakclub Boey

Vijftig jaar geleden: oprichting Schaakclub Boey

Ik moet zowat een jaar of 20 geweest zijn, toen mijn broer Walter gepassioneerd werd door het schaken. De microbe breidde zich uit tot onze vriendenkring, wat leidde tot de start van een 6-koppig privé-gezelschap: ‘de Lowieters’ (genoemd naar Louis Maes). Om de 3 maanden speelden we ‘n tornooi. Dat gezelschap stimuleerde mee de schaakactiviteiten die in 1973 van start gingen in café Kobold (Guido Gezelleplaats).

Lees verder “Vijftig jaar geleden: oprichting Schaakclub Boey” →

Ellen Schwamm wordt negentig…

Ellen Schwamm wordt negentig…

In april 2021 vond mijn vrouw dat ik “Adjacent lives” (1979) van Ellen Schwamm een kans moest geven. Via haar eigen variatie op mijn “willekeurige woordgenerator” was het boek in haar schoot gevallen. Zij begon er met evenveel tegenzin aan, als ik nu. De reden? De kleffe kaft (zie hierboven) met dan op de koop toe nog als “wervende” tekst: “He is happily married to another woman. She is happily married to another man.” Dan mag er daarnaast nog het oordeel staan van Anne Tyler van The Washington Post: “When you finish it you feel enriched and satisfied”, dan denk je wellicht: “You wish!” Maar blijkbaar is er toch iets van aan, want mijn vrouw heeft het uiteindelijk zonder tegenzin uitgelezen en vindt dus dat ik het ook een kans moet geven…

Lees verder “Ellen Schwamm wordt negentig…” →