Françoise Hardy (1944-2024)

Françoise Hardy (1944-2024)

Gisteren is de Franse chansonnière Françoise Hardy overleden, zo bericht haar zoon Thomas Dutronc op sociale media. Ze werd 80 jaar. Hardy, zangeres van klassiekers als ‘Tous les garçons et les filles’ en ‘Comment te dire adieu’, leed al jarenlang aan kanker. In 2015 zette Hardy een punt achter haar carrière, toen ze al meer dan tien jaar tegen lymfeklierkanker vocht. In 2018 werd ook nog eens strottenhoofdkanker bij de zangeres vastgesteld. “Radiotherapie heeft misschien mijn leven gered, maar ze heeft er een absolute nachtmerrie van gemaakt”, zo liet de Française optekenen. Het enige wat ik ooit over haar heb geschreven, was een recensie van een plaat samen met haar echtgenoot Jacques Dutronc. Dat ging als volgt…

Lees verder “Françoise Hardy (1944-2024)” →

“Monster” Mike Welch wordt 45…

“Monster” Mike Welch wordt 45…

Toen in de zomer van 2009 de Gentse bibliotheek haar jaarlijkse uitverkoop hield, heb ik mij een hele hoop CD’s aangeschaft, waarbij ik van een aantal niet eens wist hoe de muziek klonk. Die CD’s kostten immers slechts 75 cent en veel kon er dus niet verkeerd gaan. Zo heb ik dan o.a. deze CD van “Monster” Mike Welch meegenomen. Waarop dat “monster” sloeg, wist ik op dat moment niet. De kerel ziet er immers uit als één van die Mormonen die je op zondagochtend uit bed bellen. Ik dacht dat de foto een grapje was, maar néé, de kerel zag er op dat moment (1994) echt zo uit. Pas na wat zoeken op het internet bleek dat hij toen ook amper zestien jaar was, wat de babyface enigszins verklaart.

Lees verder ““Monster” Mike Welch wordt 45…” →

Bert Hermans (1924-1999)

Bert Hermans (1924-1999)

Het is vandaag al 25 jaar geleden dat gewezen televisiedirecteur Bert Hermans is overleden. Bert Hermans werd in 1924 in Antwerpen geboren. Van 1943 tot 1956 was hij leraar. Hij begon zijn loopbaan bij de VRT in 1956. In de periode 1965-1974 maakte hij een tijdelijke overstap naar ministeriële kabinetten, resp. bij de vice-premiers Spinoy en Cools en bij premier Leburton. In 1981 volgde hij Nic Bal op als directeur-generaal televisie. Onder zijn beleid werd het tweede televisienet verder uitgebouwd en werd Teletekst opgestart. In juni 1989 ging Bert Hermans met pensioen. In mijn archief vond ik slechts één stukje waarin naar Hermans wordt verwezen. Het is van de hand van mijn collega bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, en ik ga er absoluut niet mee akkoord, maar ik geef het toch maar voor wat het waard is…

Lees verder “Bert Hermans (1924-1999)” →

Veertig jaar geleden: « Schaduwtijd » van Jacques Servaes

Veertig jaar geleden: « Schaduwtijd » van Jacques Servaes

« Schaduwtijd » (11-6-1984) van Jacques Servaes werd vooraf aangekondigd als een « gedramatiseerde documentaire » over jongeren in de overgangsperiode tussen het beëindigen van de leerplicht en de eigenlijke volwassenheid (met z’n inwijdingsriten als daar zijn : legerdienst, huwelijk, vaste job). Een tijd die (vooral nu) wordt gekenmerkt door werkloosheid.

Lees verder “Veertig jaar geleden: « Schaduwtijd » van Jacques Servaes” →

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (16)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (16)

Beste papa Balzac,
“Je moet zelf wel een heel dichterlijke ziel zijn om een schrijver zo goed te hebben willen begrijpen. Wat je zegt over dat ‘reizen’ vind ik prachtig geformuleerd; als men me ooit eens verwijt dat ik in mijn boeken te veel zou reizen, zal ik antwoorden met jouw voortreffelijke verdediging. Ook wat je zegt over de verhouding poëzie – proza vind ik heel gevat; velen zien het anders maar jij hebt volgens mij gelijk.”

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (16)” →

Ray Charles (1930-2004)

Ray Charles (1930-2004)

Vandaag is het ook al twintig jaar geleden dat Ray Charles, één van de godfathers van de soulmuziek, is gestorven. Met “I got a woman” (1955), “What’d I say” (1959) en “Hit the road Jack” (1960) luidde hij de definitieve profanatie van de gospelmuziek in. We zouden kunnen zeggen dat de muziek van Ray Charles nog zuiver gospel is (cfr. het vrouwenkoortje The Raelettes), maar in plaats van de geestelijke liefde tot God te bezingen is het nu de zeer lichamelijke liefde tot een vrouw. Misschien heeft het te maken met het feit dat Charles de gospelvorm weliswaar meesterlijk beheerste, maar dat hij één van de weinigen was die niet in een kerkgemeenschap hebben gewerkt.

Lees verder “Ray Charles (1930-2004)” →