Pieter Wispelwey wordt zestig…

Pieter Wispelwey wordt zestig…

De grootste verrassing in de jury van de eerste Elisabethwedstrijd voor cello vond ik de aanwezigheid van de Nederlandse cellist Pieter Wispelwey. Dat een aanhanger van de historische uitvoeringspraktijk deel uitmaakte van de jury was op zich al speciaal (al was ook Roel Dieltiens jurylid), maar Pieter heeft zelfs binnen die doelgroep nog “iets speciaals”, vind ik. Daarom vroeg ik me af of hij soms “sold out” zoals men dan in Amerika zegt. Maar toen ik hem op televisie in zijn T-shirtje zag zitten, wist ik dat het nog altijd dezelfde sympathieke kerel was, zoals ik hem destijds heb gekend. Een beetje grijzer natuurlijk, maar ja, wie niet?

Lees verder “Pieter Wispelwey wordt zestig…” →

Veertig jaar geleden: “Mistero Buffo” door Theater Arena

Veertig jaar geleden: “Mistero Buffo” door Theater Arena

Veertig jaar geleden haalde het Gentse Theater Arena, dat vooral ontspannend musicaltheater bracht, het in z’n hoofd om, tien jaar na de ophefmakende opvoering door de Internationale Nieuwe Scène, het stuk “Mistero Buffo” van Dario Fo (foto) opnieuw op het programma te zetten. De regie was opnieuw in handen van Arturo Corso en één van de rollen werd vertolkt door Erna Palsterman, met wie ik destijds voor de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan hierover een gesprek had.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Mistero Buffo” door Theater Arena” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (190)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (190)

Naar Brussel kwam hij niet, maar naar Gent wel! 25 jaar geleden waren alle ogen gericht op de BijlokeFestivalhal, waar om 20 uur in het kader van de Stadsconcerten en het Festival van Vlaanderen cellist Mstislav Rostropovitsj (foto) optrad, begeleid door het BRTN-orkest o.l.v. Frank Shipway. De muziek van Dvorak, Schönberg en Elgar kon zelfs op koninklijke belangstelling rekenen!

Lees verder “25 jaar geleden: Cultuur in Gent (190)” →

45 jaar geleden: Eddy Schepers wint de Ronde van de Toekomst

45 jaar geleden: Eddy Schepers wint de Ronde van de Toekomst

Het is vandaag al 45 jaar geleden dat Eddy Schepers de Ronde van de Toekomst heeft gewonnen. Hij was daarmee de eerste landgenoot die daarin slaagde en lange tijd zouden enkel Johan Bruyneel en Jan Bakelants hem dat nadoen, tot dit jaar ook Cian Uijtdebroeks daarin slaagde. Eddy Schepers ging in het eindklassement de Nederlander Johan Van der Velde vooraf en de Italiaan Roberto Visentini. Vierde werd Guido Van Calster, die op de koop toe het puntenklassement binnenrijfde. Noteer ook nog dat Eddy Schepers dat jaar eveneens de Giro delle Regioni had gewonnen.

Lees verder “45 jaar geleden: Eddy Schepers wint de Ronde van de Toekomst” →

Pieter Verlinden (1934-2002)

Pieter Verlinden (1934-2002)

Vandaag is het ook al twintig jaar geleden dat Pieter Verlinden is overleden. Pieter Verlinden is voor het grote publiek wellicht een onbekende naam, maar toch kan iedereen een deuntje van hem fluiten, het kenwijsje van “De Collega’s” namelijk. Verlinden componeerde verder nog onder meer de muziek van tv-series zoals “Een mens van goede wil”, “Maria Speermalie” en “Het pleintje”. De filmmuziek van “Dood van een non” en “Jambon d’Ardenne” zijn eveneens van zijn hand. Maar Pieter Verlinden is oorspronkelijk begonnen als sonorisator en ook dààrmee heeft hij geschiedenis geschreven. Bij programma’s als “Echo” o.a., maar ook in jeugdfeuilletons als “Johan en de Alverman” of “Axel Nort”, waarvoor hij zo toepasselijke muziek wist te selecteren dat de meeste mensen die muziek herkennen als zijnde de “soundtrack” van die feuilletons, al was die muziek oorspronkelijk voor heel andere films geschreven. (*)

Lees verder “Pieter Verlinden (1934-2002)” →

35 jaar geleden: “De goede mens van Sezuan” bij Malpertuis

35 jaar geleden: “De goede mens van Sezuan” bij Malpertuis


In het parabelstuk « De goede mens van Sezuan » uit 1938-40 stelt Bertolt Brecht dat goedheid alleen maar mogelijk is als ze door onrecht, door ondeugd wordt opgewekt. Is die goede mens immers niet precies de jonge prostituée Shen Te? Zij is toch de enige die zich spontaan bereid verklaart de drie oude goden op te nemen, die naar de aarde zijn afgedaald om te onderzoeken waarom de mensen hun geboden niet meer onderhouden. Voor haar gastvrijheid krijgt Shen Te dan een mooie beloning die haar moet aansporen verder goede daden te stellen.

Lees verder “35 jaar geleden: “De goede mens van Sezuan” bij Malpertuis” →