25 jaar geleden: cultuur in Gent (306)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (306)

Een tijdje geleden hadden we het er reeds over dat steeds meer musici die destijds met de nazi’s collaboreerden, de jongste jaren worden vergoelijkt. We schreven dat toen naar aanleiding van Richard Strauss. 25 jaar geleden ging in Arca het stuk « Partij kiezen » van Ronald Harwood in première, dat over het denazificatieproces van dirigent Wilhelm Furtwängler (foto Wikimedia) handelt. Zoals de titel reeds aangeeft, is de idee van het stuk dat het vaak moeilijk « partij kiezen » is, wat ook weer een zekere vergoelijking in zich draagt, maar anderzijds is de regie in handen van Jules Croiset, de man die enkele jaren geleden via een zelfontvoering de aandacht wilde vestigen op de verrechtsing van onze maatschappij. Nu was die zelfontvoering niet zo’n goed idee, hopelijk is dit stuk, waarin hij ook nog eens de aanklager speelt, dat wel. De rol van Furtwängler wordt gespeeld door Piet Balfoort en velen zullen met mij ook verheugd zijn Aafke Bruining nog eens op scène te zien staan. Verder zijn er nog rollen weggelegd voor Lieve Cornelis, Niels Croiset en… Daan Van den Durpel. (HLN, 11/3/1998)

Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”

Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”

In De Rode Vaan nr.10 van 1983 startte er een nieuwe rubriek op de laatste pagina. Ik breng nog eens in herinnering dat dit traditioneel een “humoristische” pagina was, eerst met de minibrokjes en een cartoon van Goal (Fonske Goossens), later gingen bepaalde terugkerende onderdelen uit de minibrokjes, zoals “aan den toog” een eigen leven leiden, zodat de minibrokjes zelf krompen van drie naar twee kolommen. Maar ook “aan den toog” was niet het eeuwige leven beschoren en in de lente van 1983 werd het dus vervangen door een column van Johan de Belie over de familie Gebuer, een “doorsnee” familie (zoals de eerste aflevering luidde) die zich een beetje zoetzuur doorheen de economische crisis loodste (cartoon Jonathan De decker).

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”” →

85 jaar geleden: “The life of Emile Zola” grote winnaar van de tiende Oscarceremonie

85 jaar geleden: “The life of Emile Zola” grote winnaar van de tiende Oscarceremonie

The Life of Emile Zola is a 1937 American biographical film about French author Émile Zola, played by Paul Muni and directed by William Dieterle. It has the distinction of being the second biographical film to win the Oscar for Best Picture (*). It premiered at the Los Angeles Carthay Circle Theatre to great success both critically and financially. Contemporary reviews cited it the best biographical film made up to that time. In 2000, it was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being “culturally, historically, or aesthetically significant”.

Lees verder “85 jaar geleden: “The life of Emile Zola” grote winnaar van de tiende Oscarceremonie” →

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (34)

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (34)

10 maart 1968
Iedereen aanwezig. Hebben door het slechte weer ons met platen spelen moeten tevreden stellen. ’s Avonds zijn we gaan wandelen. Door het vinden van een voetballetje hebben we ons nog goed vermaakt ondanks het feit dat het niet veel op specialistenvoetbal trok. Ook was er onenigheid over het al dan niet gaan naar KSV Temse-Gerda.

Erik Westerlinck

25 jaar geleden: cultuur in Gent (305)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (305)

25 jaar geleden gaven de diverse Gentse concertorganisatoren een heel overzicht van de muziekgeschiedenis ★ In de Bijloke speelt Musica Antiqua Köln onder de leiding van Florian Heyerick (sinds « Bach mag » gepromoveerd tot Bekende Vlaming) barokmuziek van Christoph Graupner ★ Met Beethoven (op dat moment razend populair in Gent met «A Clockwork Orange» in de Minnemeers en « Partij kiezen » in Area) klimmen we van de Weense klassiek naar de romantiek in de Rode Pomp, waar The Moscow Chamber Soloists ook nog een strijkkwartet van Sjostakovitsj brengt, zodat we reeds in de eerste helft van de twintigste eeuw zitten ★ Het ensemble Arco Baleno trekt met werk van Lucien Posman de lijn door tot op de dag van vandaag in de ProvincieraadzaaL maar met Boccherini en Haydn blijven zij toch ook voeling behouden met het verleden ★ Philip Rathé kiest met zijn Nieuw Conservatorium Ensemble vanavond in het K.M.C. resoluut voor de twintigste eeuw, met werk van Arnold Schönberg, Hans Roels en Willy Carron ★ En in Logos zijn er Theremin-demonstraties (foto YouTube) met muziek van Xenakis. (HLN, 10/3/1998)

95 jaar geleden: publicatie van “Lady Chatterley’s Lover”

95 jaar geleden: publicatie van “Lady Chatterley’s Lover”

Op 9 maart 1928 liet D.H.Lawrence zijn roman “Lady Chatterley’s Lover” drukken in Firenze. Hij had blijkbaar al een vermoeden dat het boek hem problemen zou opleveren, want zijn eerste opzet was een privé-uitgave van duizend exemplaren. Martin Secker refused to publish the work in this form, forcing Lawrence to publish the first edition of the final version himself without copyright protection in July 1928. That August US customs confiscated imported copies of this edition, as indeed did Scotland Yard. Although The First Lady Chatterley published by the Dial Press in 1944 was declared obscene by a US court (overruled several months later), it took until 21 July 1959 for a US court to rule that the first authorised unexpurgated edition of Lady Chatterley’s Lover (published by Grove) was not obscene. On 16 August 1960, Penguin published the first unexpurgated English edition of Lady Chatterley’s Lover. Wat ons interesseert: het boek is één van de eerste voorbeelden van het vitalisme, een literaire stroming waarvan ik hieronder de kenmerken schets. (Wikipedia)

Lees verder “95 jaar geleden: publicatie van “Lady Chatterley’s Lover”” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (304)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (304)

“Het boek was beter dan de film.” Een vaak gehoorde uitspraak. Niet zo echter in het geval van « Clockwork Orange ». Het boek van Anthony Burgess is immers geschreven in « nadsat », een teenagertaaltje uit de nabije toekomst, en dat leest niet zo makkelijk. Een voorbeeldje: « Alex and his three droogs tolchock an old veck, razrez his books, pull off his outer platties and take a malenky bit of cutter ». Daar sta je dan met je Engels van de schoolbanken. Hoewel we met het raptaaltje daar niet ver meer afstaan. Niemand heeft dus dat boek gelezen, maar iedereen heeft de film van Stanley Kubrick gezien. De toneelversie die 25 jaar geleden in de Minnemeers liep, zal dus ongetwijfeld met de film worden vergeleken. En net als bij de film zullen ook de discussies over het tonen van geweld weer oplaaien. Maar het is hoe dan ook een stuk dat niet onopgemerkt voorbij zal gaan. ★ Oh ja, het zinnetje in «nadsat» betekent: “Alex en zijn drie vrienden mishandelen een oude man, scheuren zijn boeken aan stukken, trekken zijn broek naar beneden en beroven hem van zijn geld.” (HLN, 9/3/1998)