Categorie: plastische kunsten

45 jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest

45 jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest

“Op 30 januari 2018 was er de tweede hoorzitting over het kunstenaarsstatuut in de commissie sociale zaken van het federaal parlement, onder voorzitterschap van Vincent van Quickenborne,” zo schrijft men op de website van ArtistsUnited, waar ik ook bovenstaande foto heb geleend. Deze vereniging heeft enkele concrete ideeën om het statuut te verbeteren en een aantal minder geslaagde zaken uit het verleden op te lossen, zo lees ik verder nog. Ongeveer zo’n twintig jaar heb ik mij bezig gehouden met een sociaal statuut voor de artiest (dat er pas sinds een paar jaar is). Eerst als journalist op De Rode Vaan, daarna bij de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen en tenslotte ook in de Centrale voor Socialistische Cultuurbeleid en de Adviesraad voor Muziek. Ik begin met het eerste debat hierover, dat 45 jaar geleden heeft plaats gehad en enkele dagen later is verschenen in De Rode Vaan…

Lees verder “45 jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest” →

Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”

Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”

Alhoewel ik doorgaans een supporter was van de Gentse burgemeester Daniel Termont (zo lang hij zich niet ontpopte als rabiate N-VA-hater) moest het mij vijftien jaar geleden toch van het hart dat ik het niet eens was met zijn negatieve reactie op het feit dat schepen van sport Christophe Peeters mee naakt op de foto was gegaan met de (overigens erg appetijtelijke) Gentse rugbyspeelsters (*). Termont beweerde dat Peeters zijn schepenlint te schande had gemaakt, omdat dit lint de edele delen van de schepen bedekte. Ik zou integendeel stellen dat die onnozele vod eindelijk eens voor iets nuttigs heeft gediend. Volgens mij was Daniel gewoon jaloers omdat hij (net zoals ik trouwens) niet meer in aanmerking komt voor naaktfoto’s. En daarom, om hem en ook wel Chris Peeters een beetje te troosten, hierbij een artikel over naakt en erotiek in fotografie en plastische kunst.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”” →

Twintig jaar geleden: “Goya” van Robert Hughes

Twintig jaar geleden: “Goya” van Robert Hughes

De befaamde Australische kunstcriticus Robert Hughes schreef in 2003 deze biografie van de schilder en etser Francisco de Goya y Lucientes (1746-1828). Goya kwam uit een bescheiden milieu van Zaragoza en bracht het tot hofschilder onder Carlos III, Carlos IV en Fernando VII. Goya had een lang leven, en maakte een bewogen tijd van Spanje mee : het ancien régime, de Napoleontische oorlogen (1808-1814) en vervolgens de restauratie. Dit boek leest dus tegelijk als een biografie van de kunstenaar én als een stuk geschiedenis van Spanje, dat hier niet zo bekend is. Ik heb al sinds lang een grote bewondering voor Goya en zijn werk. Deze biografie (die al lang in mijn boekenkast ongelezen stond) was voor mij dus echt boeiend. Hughes slaagt erin een goed tijdsportret te schetsen, samen met een nauwkeurig beeld van de kunstenaar en zijn werk.

Fons Mariën, 28/01/2019

Nog altijd gezocht: verdwenen schilderij van Priester Poppe

Nog altijd gezocht: verdwenen schilderij van Priester Poppe

Priester (Edward) Poppe, in 1999 door paus Johannes Paulus II zalig verklaard, was buitengewoon begaafd. Dat bleek ook uit de lessen die hij aan de plaatselijke academie volgde bij directeur-leraar Pieter Dierckx. In 1904, nog geen 14 jaar oud, werd hij in de tweejaarlijkse ‘kampstrijd’ gelauwerd met de koninklijke medaille. Van Poppe zijn 9 tekeningen, 21 schilderijtjes en zijn tekenkoffertje bewaard. Zij zijn eigendom van de kerkfabriek. Eén schilderijtje (‘Het bootshuis’) is al meerdere decennia spoorloos. Personen die mogelijk over info of tips beschikken, worden verzocht zich in verbinding te stellen met ere-burgemeester Luc De Ryck: 03/710 12 52.

Lees verder “Nog altijd gezocht: verdwenen schilderij van Priester Poppe” →