Wolfram Huschke wordt zestig…

Wolfram Huschke wordt zestig…

Wolfram Huschke is een cellist, die geboren is in Weimar in 1964. Hij speelt vooral hedendaags, waarbij zijn revolutionaire speltechniek eigenlijk uit de oude muziek afkomstig is (Purcell-CD met contratenor en natuurlijk ook de Bach-suites). Hij is niet te beroerd om ook op straat of tussen de koeien (foto YouTube) of in ’t Damberd te spelen, ja zelfs bij I Fiamminghi heeft hij een tijdje om den brode gespeeld!

Ronny De Schepper

45 jaar geleden: eerste vrije radio’s in beslag genomen

45 jaar geleden: eerste vrije radio’s in beslag genomen

Wie een artikel over Radio Toestel in Gent of Radio Clare in Tongeren zou beginnen met een historiek van de fameuze piratenzenders in de Noordzee (Caroline, Veronica enz.), zou terecht voor krankjorum worden versleten. Radio Contact daarentegen ligt helemaal in de lijn die loopt van Radio London over Veronica naar Mi Amigo, de vertrossing op grote schaal dus. Toch worden Toestel en Contact vaak onder dezelfde noemer behandeld, de zogenaamde « vrije radio’s ». Uit wat volgt zou moeten blijken dat een dergelijke begripsverwarring heel nefaste gevolgen kan hebben wanneer er over legalisatie en doorbreken van het BRT-monopolie dient te worden gesproken. Daarom hanteren wij voor Clare, Toestel, radio Sylvania uit Tienen e.d. liever het begrip « lokale radio », radio uit het volle leven dus, terwijl Contact c.s. enkel luistert naar de klank van het geld (via al dan niet bedekte reclame b.v.). Zij plegen een hold-up op uw gezond verstand. U heeft te kiezen : uw geld of uw leven.

Lees verder “45 jaar geleden: eerste vrije radio’s in beslag genomen”

65 jaar geleden: de eerste Grammy Awards

65 jaar geleden: de eerste Grammy Awards

Ik vind dat Wikipedia te veel aandacht besteedt aan onderscheidingen. Mijn afkeer voor het Britse systeem met “Sirs” en “Ladies” en OBE’s en MBE’s en wat weet ik nog allemaal is gekend. Maar ik heb ook een hekel aan het toekennen van allerlei prijzen. Ik geef het toe: voor de Oscars maak ik soms een uitzondering, maar voor de rest, de Golden Globes, de BAFTA’s, de Césars en tutti quanti kunnen voor mij allemaal de boom in. Het doet me te veel denken aan de redenering dat kunst of zelfs nog maar de ontspanningsindustrie in onderscheidingen te vatten is, terwijl Bela Bartok de enige juiste houding had tegenover dit procédé: “Wedstrijden? Dat is voor paarden!” En dus heb ik ook nooit aandacht besteed aan de Grammy Awards, ook al omdat die in The Simpsons altijd belachelijk worden gemaakt (het niet winnen van een Grammy lijkt er moeilijker dan het wél winnen). Maar voor de allereerste uitreiking van de Grammy Awards wil ik nu wel eens een uitzondering maken.

Lees verder “65 jaar geleden: de eerste Grammy Awards”

Miel Appelmans wordt tachtig…

Miel Appelmans wordt tachtig…

Vandaag viert Opperliedboeker Miel Appelmans zijn tachtigste verjaardag. Waarmee kunnen we hem beter eren dan met de Tliedboek jubileum top 50 uit 1977 nog eens uit de vergeethoek te halen? (Ik denk dat Tliedboek toen tien jaar bestond, helaas heeft het muziektijdschrift het ook niet veel langer uitgezongen…)

Lees verder “Miel Appelmans wordt tachtig…”

Octaaf Van Geert wordt 75…

Octaaf Van Geert wordt 75…

“Met componist Octaaf van Geert hebben wij een speciale band,” schreef André Posman enkele jaren geleden toen hij (Octaaf dus) met pensioen ging. “Jarenlang, voor de Rode Pomp zich ontwikkelde tot een muziekcentrum eerste klasse, woonde hij letterlijk boven mijn hoofd, in Tussen ’t Pas 3 te Gent, naast de loge. Een wonderbaarlijk man, die saam afstudeerde met mijn broer Lucien Posman, dus nog de goede oude degelijke ‘eerste prijs’ compositie verwierf, na jarenlang werk in de diepte.”

Lees verder “Octaaf Van Geert wordt 75…”

45 jaar geleden: De Muziekkrant

45 jaar geleden: De Muziekkrant

Het muziektijdschrift Tliedboek is nooit echt ter ziele gegaan. Toen op een bepaald moment folk en “luisterliederen” (muziek waarbij de tekst even belangrijk, zo niet belangrijker is dan de muziek, zeg maar) niet langer “en vogue” waren, werden de bladzijden meer en meer ingepalmd door popmuziek. Bruce Springsteen was op een bepaald moment even prominent aanwezig als vroeger Bob Dylan of Leonard Cohen. Ikzelf schreef twee lange bijdragen over Rod Stewart en zelfs over een oude swinger als Louis Prima.

Lees verder “45 jaar geleden: De Muziekkrant”