25 jaar geleden: interview met Jonathan Scheerlinck

25 jaar geleden: interview met Jonathan Scheerlinck

Het internet, het zal me blijven verbazen. Het is vandaag al 25 jaar geleden dat ik Jonathan Scheerlinck heb geïnterviewd, op dat moment leider van het Kajtontheater. Op zoek naar een illustratie bleek deze Jonathan Scheerlinck van de aardbodem verdwenen te zijn (er is wel een naamgenoot die een kookblog heeft, maar die jongen is nù zo jong als Jonathan toen was). Wie wel veel opdook als ik naar Jonathan Scheerlinck zocht, was een zanger met de naam Fernant met “t” a.u.b. Zeste (foto YouTube). Maar die leek in de verste verte niet op de Jonathan die ik toen heb geïnterviewd. Toch blijkt hij het te zijn. Onder deze naam heeft hij nu dus een zangcarrière. Iets waarvan ik destijds geen vermoeden had. En hij misschien ook niet?

Lees verder “25 jaar geleden: interview met Jonathan Scheerlinck”

45 jaar geleden: tuffe tuffe toet toet…

45 jaar geleden: tuffe tuffe toet toet…

De mensen van v.z.w. Sofa zijn 45 jaar geleden in de zomermaanden met hun respectievelijke kinderen en een schoolkoor uit Kwatrecht in de Scratch-studio van Viersel gekropen en hebben zich daar geamuseerd, omdat het buiten toch geen weer was. Het resultaat van dit tijdverdrijf hebben ze daarna op plaat gezet en uitgebracht zo rond de kerst, wanneer zelfs de stoerste borst wel eens ontroerd wil worden door een kinderstem.

Lees verder “45 jaar geleden: tuffe tuffe toet toet…”

Vijf jaar geleden: Tuur Florizoone te gast in De Centrale te Gent

Vijf jaar geleden: Tuur Florizoone te gast in De Centrale te Gent

Accordeonist/componist Tuur Florizoone vierde vijf jaar geleden het twintigjarige bestaan van zijn trio Tricycle met een nieuwe cd ‘Zoom‘ en een tournee die hen op vrijdag 6 december naar De Centrale voerde in de Kraankindersstraat 2 te Gent (foto Tom Herbots).

Lees verder “Vijf jaar geleden: Tuur Florizoone te gast in De Centrale te Gent”

Albert Ketèlbey (1875-1959)

Albert Ketèlbey (1875-1959)

Dit lijkt me weer zo’n moment waarop ik mij een “ticket to heaven” kan verzilveren. Het is vandaag immers 65 jaar geleden dat de Engelse componist Albert Ketelbey is gestorven. Ik zie nu dat men op Wikipedia een accent plaatst op de lettergreep die dient te worden beklemtoond, maar dit is niet altijd het geval en door mijn bijdrage hoop ik dus mijn lezers de vernedering te besparen van de naam uit te spreken op zijn Nederlands, dus met de klemtoon op de eerste lettergreep, zoals we ook bij ketellapper, ketelbinkie of – waarom niet? – zelfs ketelmuziek zouden doen en zoals ik effectief ook eens heb gedaan in het gezelschap van intellectuelen die mij dan besmuikt stonden uit te lachen. Maar geef nu zelf toe: als je niet weet dat de man een Engelsman is (of zelfs dan nog), zou je dan op de idee komen om de klemtoon op de twééde lettergreep te leggen?

Lees verder “Albert Ketèlbey (1875-1959)”

Vijftien jaar geleden: Vera Coomans bij De Vieze Gasten

Vijftien jaar geleden: Vera Coomans bij De Vieze Gasten

Vera Coomans laat Madou herleven: onder haar alter ego Madouce zingt ze liederen van de beruchte Madou-plaat, naast onuitgegeven werk en nummers uit het internationale chansonrepertoire die toen voor inspiratie zorgden. Coomans wordt daarin bijgestaan door muzikanten van Jaune Toujours, die het Madou-repertoire een nieuwe eigen muzikale invulling geven. Jaune Toujours bestaat uit : Yves Fernandez (trompet, bugel), Mattias Laga (sopraansax, basklarinet), Bart Maris (trompet, tuba), Sam Versweyveld (schuiftrompet), Théophane Raballand (drums, percussie), Mathieu Verkaeren (contrabas) & Piet Maris (zang, accordeon). Ze waren te zien en te horen bij De Vieze Gasten op woensdag 18 november 2009.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Vera Coomans bij De Vieze Gasten”

Dré Steemans (1954-2009)

Dré Steemans (1954-2009)

Het is reeds vijftien jaar geleden dat Dré Steemans, vooral bekend onder de naam van zijn alterego Felice Damiano, overleden is aan een hartstilstand. Steemans was 55 jaar. Voor het Gentse stadsmagazine Tempo ben ik destijds met Jessie De Caluwé en Felice Damiano (foto Micheline Veys) gaan eten in een uitstekend restaurant in Deurle (“De ouwe hoeve”, geloof ik). En dat was maar goed ook, want Felice bleek een “professional” te zijn op dat vlak. Later zal hij in “Humo” o.m. de “Rugantino” aanprijzen, het Italiaanse restaurant van “mijn” (Constan)Tina in hartje Brussel, waar we met De Rode Vaan nog tal van uren hebben gesleten.

Lees verder “Dré Steemans (1954-2009)”