110 jaar geleden verscheen het eerste nummer van de Pravda, de krant van de Communistische Partij van Rusland. De krant bestaat nu nog altijd, maar is nu niet meer zo belangrijk als in de periode 1918-1991. Hoe dan ook, tijd om even stil te blijven staan bij de geschiedenis van de journalistiek…
Lees verder “110 jaar geleden: de Pravda”
En 1850, le Congrès américain vote le Fugitive Slave Act qui autorise les Blancs à arrêter et à détenir n’importe quel Noir suspecté d’être un esclave en fuite. Même ceux qui sont nés libres courent le risque d’être capturés et, faute de preuves, réduits en esclavage. Des milliers d’Africains fuient les Etats du Nord. Nombre d’entre eux prennent la direction du Canada. Ce spectaculaire mouvement de réfugiés est connu sous le nom de « chemin de fer clandestin ».
Lees verder “Het eerste weekblad voor zwarten werd 170 jaar geleden gesticht door een vrouw”
Emiel (maar iedereen noemde hem Mieleke) Janssens van de Gazet van Antwerpen was één van de beste vrienden van Lode De Pooter. Kort nadat we allemaal samen nog naar een stuiptrekkende Sovjetunie waren geweest (zie bovenstaande foto, Mieleke staat ongeveer in het centrum) stierven beiden bijna op hetzelfde ogenblik.
Lees verder “Emiel Janssens (1920-1993)”
De in Gent geboren televisiejournalist Jan Schodts (links op de foto naast toenmalig cultuurminister Van Mechelen) is vijf jaar geleden overleden in een rusthuis in Kapelle-op-den-Bos. Over een paar weken zou hij 81 worden.
Lees verder “Jan Schodts (1937-2018)”
Het is al vijf jaar geleden dat de vroegere sportjournalist Mark Vanlombeek is overleden. Ik heb hem wel ooit ontmoet en gesproken, maar ik heb hem nooit geïnterviewd of zo, zodat ik me moet beperken tot wat Wikipedia over hem weet te vertellen.
Lees verder “Mark Vanlombeek (1950-2018)”
65 jaar geleden verscheen het laatste nummer van “The Daily Worker” (zie hierboven), een krant die in New York uitgegeven werd door de Communistische Partij van de Verenigde Staten (CPUSA).
Lees verder “65 jaar geleden: “The Daily Worker” is niet langer een krant”
Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat ik, na een korte proefperiode, een brief mocht ontvangen waarin ik officieel werd aangeworven als losse medewerker bij de regionale (Gentse) editie van Het Laatste Nieuws.
Lees verder “Dertig jaar geleden: losse medewerker bij Het Laatste Nieuws”
Het is vandaag precies veertig jaar geleden dat Maurice De Wilde (1923-1998) in de Gentse Opera de Geuzenprijs mocht ontvangen voor zijn reeks “De Nieuwe Orde“. Tom Lanoye was één van de gasten op de uitreiking van de Geuzenprijs door het studentengenootschap « ’t Zal wel gaan ». Naast prijswinnaars Maurice De Wilde en Jeroen Brouwers zouden (*) o.m. ook nog Wannes van de Velde en Raymond van het Groenewoud van de partij zijn. Deze laatste zal weliswaar niet zingen, maar dat doet Lanoye ook niet (zijn overigens geslaagde Al Jolson-imitatie daar gelaten) en toch zijn ze beiden een verplaatsing overwaard.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Geuzenprijs voor Maurice De Wilde”
In mei 1987 ontstond er controverse rond BRT-journalist Daniël Buyle (Vorst, 14 februari 1951). De krant De Standaard leverde kritiek op twee door Buyle uitgezonden nieuwsuitzendingen. In de eerste uitzending had Buyle een montage gemaakt van opmerkelijke en tegenstrijdige uitspraken van CVP-Kamerlid Herman Suykerbuyk over de Voeren-crisis rond José Happart. De tweede uitzending was controversieel omdat Buyle tijdens een verslag over een boerenbetoging in Brussel een archief-fragment uit 1973 zou hebben gebruikt. In dit archief-fragment was een verslaggever ter plaatse te horen die het had over “zwaar vandalisme in de hoofdstad”. De nieuwe administrateur-generaal van de BRTN, Cas Goossens, gaf Buyle vanwege dit incident een zware sanctie. Volgens Goossens had Buyle met deze montages niet alleen de objectiviteitsregels, maar ook de werkafspraken geschonden. De feitelijke berichtgeving (“nieuws”) en achtergrondinformatie (“actueel”) waren niet duidelijk gescheiden. Bovendien waren de nieuwsuitzendingen hierdoor enkele minuten uitgelopen. De journalist werd op 20 mei 1987 hierom ontslagen.
Lees verder “35 jaar geleden: de Buylefiet”
Vandaag is het 35 jaar geleden dat Oliver North werd veroordeeld voor zijn aandeel in de zogenaamde “Iran-Contra-affair” (niet te vroeg juichen: later zullen zijn straffen ingetrokken worden). Ik schreef daar destijds een artikel over in De Rode Vaan onder de titel “Is het persoonlijke politiek?”. Ik vind het nog altijd één van de merkwaardigste artikels die ik ooit heb geschreven. Ik weet nog dat ikzelf het onderwerp heb aangebracht, het was dus zeker geen opdracht van hogerhand. Dus, waarom heb ik dit in godsnaam in mijn hoofd gehaald? Ik weet het nog altijd niet. Ik kan alleen maar zeggen dat we al een heel eind in 1987 zaten en dat we dus al in volle crisis zaten, wat het conflict tussen redactie en partij betreft. Ikzelf kreeg het daarbij nogal te verduren omdat de partij enkel maar mijn proza in aanmerking nam (en, dat wil ik graag toegeven, dat paste vaak nauwelijks of niet binnen een partijblad), maar niet mijn eigenlijke functie als een soort van redactiesecretaris (officieel was Lode De Pooter dit, maar die had op dat moment al last van zijn gezondheid, hij zou trouwens kort nadien met pensioen gaan en niet lang daarna overlijden, anders zou hij uitgerekend vandaag zijn 94ste verjaardag vieren), en dat hield in kopij van en naar de drukkerij dragen, de opmaak mee helpen verzorgen, proefdrukken nalezen enz. Allemaal zaken waar “echte” journalisten zich te goed voor voelden, maar ik deed dat graag en vond het dus zeker niet “beneden mijn waardigheid”, integendeel. Maar tegelijk hengelde ik wellicht toch naar een zekere vorm van erkenning, gewoon als journalist. En vandaar dus…
Lees verder “35 jaar geleden: is het persoonlijke politiek?”
dagelijks iets degelijks 