De ondertitel van het boek Plots mocht ik niet meer lachen luidt: Hoe de islam vrouwen onderdrukt. Auteur is Darya Safai, van Iraanse afkomst, tandartse en bekend vrouwenrechtenactiviste. Ze vertelt in dit boek haar levensverhaal, te beginnen met haar jeugd in Iran sinds de Islamitische revolutie uit 1979 (ayatollah Khomeini). Darya was toen vier jaar.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 154)”
De ondertitel van De grote verwarring, het essay van Luckas Vander Taelen, luidt: Hoe moeten we reageren op het islamitisch fundamentalisme? Directe aanleiding voor het schrijven van dit boek lijken de aanslagen van 13 november in Parijs en de betrokkenheid van Molenbeek.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “De grote verwarring” van Luckas Vander Taelen”
Houellebecq voorspelt in Onderworpen een verkiezingsoverwinning van een kandidaat van de Moslimbroeders bij de Franse presidentsverkiezingen van 2022. Hoofdpersoon is een typisch Houellebecq-personage: een alleenstaande veertiger, zonder banden met zijn familie en zonder blijvende vaste relaties, vereenzaamd… Maar deze man is tegelijk professor aan een Parijse universiteit en specialist van Joris Karl Huysmans.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 146)”
“Ik was bezig met de geestelijke acceptatie van een leven zonder God, wat betekent dat je zelf inhoud aan het leven geeft. Ik was op zoek naar een dieper gevoel van ethiek. In de islam ben je de slaaf van Allah; je onderwerpt je en bent dus ontdaan van je eigen vrije wil. Je bent geen individu. Je gedraagt je netjes omdat je de hel vreest; je kent geen persoonlijke ethiek.” (Ayaan Hirsi Ali, Mijn vrijheid De autobiografie)
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 136)”
“Sociaaleconomische factoren als sluitende verklaring voor opkomend radicalisme volstaan niet om het fenomeen van radicalisering te begrijpen. Het debat zou veel rijker en veelzijdiger zijn indien theologische begrippen, of visies op hiërarchie en heteronomie erbij werden betrokken. Helaas wordt het thema godsdienst liever vermeden: kritisch denken over de islam wordt nog altijd als islamofobie beschouwd. Maar wie de hedendaagse wereld wil begrijpen; moet niet minder, maar juist meer onderzoek verrichten naar de evolutie van godsdienstige beleving.” (Tinneke Beeckman, Macht en onmacht – Een verkenning van de hedendaagse aanslag op de Verlichting)
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 129)”
“We kunnen een ideologie niet slechts bestrijden met luchtaanvallen en drones of zelfs grondtroepen. We moeten haar bestrijden met ideeën, betere ideeën, positieve ideeën.” (Ayaan Hirsi Ali, Ketters)
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 124)”
Karen Armstrong is een Britse ex-non die zich ontpopt heeft tot een bekend auteur van boeken over godsdienst, met name vooral de monotheïstische godsdiensten.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 117)”
Luidens de flaptekst is het boek Islam voor ongelovigen van Lucas Catherine een frisse kijk op de geschiedenis van de islam. Waarin dat frisse bestaat is me niet duidelijk. Inderdaad brengt de auteur hier de geschiedenis van de islam maar soms gaat het meer over de geschiedenis van de Arabische wereld. Uiteraard zijn de twee erg verweven, echt helemaal overlappen ze niet. Zo heeft Catherine het ook over de rol van Uncle Islam (waarmee hij Uncle Sam bedoelt) en de oliebelangen. De auteur is heel goed thuis in de Arabische wereld en het boek bevat talrijke interessante weetjes en leuke anekdotes. Maar interessant is ook om te zien wat de auteur vergeet te vermelden of slechts eufemistisch benadert. Zoals het statuut van dhimmi wat hij als beschermeling duidt en aldus de hele vernederende en onderdanige positie van dhimmi’s (joden en christenen onder moslimbestuur) onvermeld laat.
Hij schrijft over de moefti El Hussein van Jeruzalem, maar vergeet diens contacten met Himmler en Hitler in de jaren veertig te vermelden. Over de Arabische slavenhandel lezen we niets. De auteur is eenzijdig bevooroordeeld voor de Arabieren/islam, zo betitelt hij de kruisvaarders als barbaren (wat ze wellicht ook waren) maar zwijgt hij in alle talen over de barbaarse wijze waarop de islam in de eerste decennia na Mohammed zich verspreidde over het Midden-Oosten, Perzië, Noord-Afrika en Spanje. Het boek dateert van 1997, dus recentere evoluties (de toename van islamterreur) blijft onbesproken, maar dat kan niemand hem ten kwade duiden.
Fons Mariën, 05/12/2018
dagelijks iets degelijks 