Categorie: het vlaamse theater

Dertig jaar geleden: Bob De Moor vertelt Vlaamse legende

Dertig jaar geleden: Bob De Moor vertelt Vlaamse legende

Charles De Coster is vooral bekend om zijn « Tyl Ulenspiegel ». Dat boek is echter niet uit de lucht komen vallen. Deze zoon van een Vlaamse vader en een Waalse moeder was al 28 jaar en zes jaar free-lance auteur als hij nog altijd aan de kost diende te komen met kleine stukjes voor een lokale krant. Toen zijn opdrachtgever hem naar het bedevaartsoord Hakendover stuurde, was deze vrijmetselaar geenszins enthousiast.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Bob De Moor vertelt Vlaamse legende” →

Dertig jaar geleden: Kollektief D&A in Tinnenpot

Dertig jaar geleden: Kollektief D&A in Tinnenpot

De geschiedenis van het Kollektief D&A gaat terug op Otorio waarmee ze via Proka, de studentenorganisatie van de Akademie, ooit nog verbonden zijn geweest aan de Zwarte Zaal van diezelfde Akademie. “We zijn immers met theater begonnen toen we daar nog studenten waren. Altijd wel met eigen materiaal, zowel wat teksten als decor betreft,” zegt Dirk De Keyzer. Op het moment dat ik hem interview is hij 29 jaar oud. En hij geeft meteen een aantal voorbeelden: “What’s in a name” in 1983, “Verlepte Oogen, Verdronken Verdriet” in 1986, “De Graaf van Porno” in 1987, “Lucifer, kwartet van 3 Engelen en 1 Vrouw” in 1988 en “Unsere Stiefel sind so Schön” in 1989.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Kollektief D&A in Tinnenpot” →

Arthur Semay (1955-2010)

Arthur Semay (1955-2010)

Het is al vijftien jaar geleden dat acteur Arthur Semay is overleden. Semay werd 55 jaar en zijn dood kwam onverwacht, zei zijn partner, Els Verhavert. Hij leed niet aan een ziekte en overleed in zijn slaap. Arthur Semay is bekend van verscheidene tv-reeksen, zowel op VRT als VTM. Hij speelde onder meer mee in series als “Bex & Blanche”, “Flikken”, “Heterdaad”, “FC De Kampioenen” en televisiefilms, zoals “Het contract“, waarin hij de hoofdrol vertolkte.

Ronny De Schepper

Dora van der Groen (1927-2015)

Dora van der Groen (1927-2015)

Volgens Marcel Vanthilt is het al veel langer geleden, maar toch is het vandaag al tien jaar geleden dat de Vlaamse actrice Dora van der Groen is overleden (foto uit de film “Het Dwaallicht”, genomen door Charlotte Opsomer via Wikipedia).

Lees verder “Dora van der Groen (1927-2015)” →

695 jaar geleden: een abel spel van Lanseloet van Denemerken

695 jaar geleden: een abel spel van Lanseloet van Denemerken

Door mijn leerlingen van het Koninklijk Atheneum van Dendermonde heb ik in de jaren zeventig een moderne bewerking laten maken van het Middeleeuwse “abel spel van Lanseloet van Denemerken”. Hieronder vindt u twee fragmenten (de rest was onleesbaar voor de scanner).

Lees verder “695 jaar geleden: een abel spel van Lanseloet van Denemerken” →

Patrick Dewael wordt zeventig…

Patrick Dewael wordt zeventig…

Patrick Dewael is nu een van de grootste roepers tegen de N-VA, dus hij ligt bij mij zeker niet meer in de bovenste schuif (kwatongen die beweren dat het meer te maken heeft met het feit dat hij Greet Opdebeeck heeft “binnengedaan” dan met de N-VA, moet ik erop wijzen dat mijn testosteron al enkele jaren in coma ligt), maar ooit is dat anders geweest. Via Jari Demeulemeester heb ik in de periode dat de redactie van De Rode Vaan overhoop lag met de partijleiding zelfs nog een poging gedaan om op zijn kabinet te komen werken. In tegenstelling tot Koen Wauters (maar bij hem was het maar voor zijn burgerdienst) is me dat toen niet gelukt, maar ik vond Dewael toen één van de beste (of minst slechte) ministers van cultuur die we tot dan toe hadden gehad. Eigenlijk blijkt dit ook uit bijgevoegd artikel uit De Rode Vaan, waarin ik wel kritiek heb op de Raad van Advies voor Toneelkunst, maar waarin Dewael zelf toch een beetje buiten schot blijft. Wat voor De Rode Vaan toch niet vanzelfsprekend was…

Lees verder “Patrick Dewael wordt zeventig…” →

75 jaar geleden: de opkomst der kamertheaters

75 jaar geleden: de opkomst der kamertheaters

Vandaag is het al 75 jaar geleden dat door Dré Poppe (op de foto samen met Luce Premer in “Het geiteneiland”) en enkele anderen van de Gentse Koninklijke Toneelschool Toneelstudio ’50 werd gesticht. Walter Eysselinck schreef een manifest (“ons hoofddoel is EXPERIMENTEREN”) en men speelde zowat overal: turnzalen, tentoonstellingsruimten, garages… En Toneelstudio kreeg navolging: in Antwerpen was het in 1951 dat Tone Brulin startte met “Theater op zolder” (later het Nederlands Kamertoneel) en in Brussel stichtte Jan Walravens samen met Bert Parloor en Staf Knop in 1953 “Het Kamertoneel”. In Brugge is het de vereniging “Raaklijn” die voor de doorbraak van de moderne ideeën heeft gezorgd. De leden van Raaklijn waren niet de eerste de besten, en allen hebben zij sindsdien naam en faam verworven. Paul de Wispelaere was zo’n beetje de leider van de bende.

Lees verder “75 jaar geleden: de opkomst der kamertheaters” →