Categorie: folk

Veertig jaar geleden: Jos Geerts aan het lijntje

Veertig jaar geleden: Jos Geerts aan het lijntje

« Het aantal volwaardige chansonnières dat Vlaanderen rijk is, kan je makkelijk op de vingers van 1 hand tellen. Daar is nu gelukkig één exemplaar aan toe te voegen : Lieve Van Mileghem ». Dat schrijft Jos Geerts, hoofdredacteur van « Kick », een « onafhankelijk maandblad over muziek-cultuur » (350 fr voor een abonnement; storten op rek. nr. 001-0077412.82 t.n.v. het N.C.C.A., Herentalsstraat 59, 2300 Turnhout). Daar dacht onze medewerker alvast heel anders over… (zie rv van vorige week). Wij van onze kant lieten ons toch wel een beetje meeslepen en wij mijmerden over waar de tijd van Tliedboek was gebleven… Maar, de tijd van Tliedboek, was dat ook niet de tijd van Kick? Even vragen aan mijnheer Geerts…

Lees verder “Veertig jaar geleden: Jos Geerts aan het lijntje” →

25 jaar geleden: Laïs in de Groenzaal

25 jaar geleden: Laïs in de Groenzaal

Vandaag is het al 25 jaar geleden dat Laïs optrad in de Gentse Groenzaal. Als plaatselijk reporter van Het Laatste Nieuws werd ik erop uitgestuurd voor een interview. Maar je weet hoe dat gaat met plaatselijke correspondenten: het moet en zal enkel over plaatselijke toestanden handelen! En wat bleek: Jorunn Bauweraerts en Annelies Brosens hadden elkaar wel degelijk leren kennen aan het Gentse conservatorium, maar Nathalie Delcroix, op wie ik op dat moment tot over mijn oren verliefd was, bleek helemaal niks met Gent te maken te hebben. Zij werd dus voor het interview uitgesloten. En het is nooit meer goed gekomen.

Lees verder “25 jaar geleden: Laïs in de Groenzaal” →

45 jaar geleden: de Veulpoepers in jeugdclub De Spikkel

45 jaar geleden: de Veulpoepers in jeugdclub De Spikkel

Wat een naam ! Wat een titel (“Diarree”) ! Wat een hoes (drie met stront besmeurde dikke varkenskonten) ! Maar wat een muziek ! De Veulpoepers waren wat mij betreft dé verrassing van 1979. Omdat het Nederlanders zijn en omdat ze geëngageerd zijn, neemt iedereen de naam Bots in de mond om parallellen te trekken. Dit stemde mij enigszins pessimistisch, maar bij beluistering van de plaat bleek deze vergelijking gelukkig nergens op te slaan. Als Bots dan al op sterven na dood is, de Veulpoepers leven ! En hoe ! Met alle zes hun benen onverzoenlijk op de grond en twee erin, zou Cees Buddingh’ zeggen, maar het zijn er meer dan acht, want de groep bestaat uit een elftal leden.

Lees verder “45 jaar geleden: de Veulpoepers in jeugdclub De Spikkel” →

Vijftig jaar geleden: “The wild farmer’s daughter”

Vijftig jaar geleden: “The wild farmer’s daughter”

Voor het “grappig accent” van Ivan Heylen ging heel Nederland uit de bol. Zijn “Werkmens” was muzikaal echter allesbehalve een slecht nummer. Een succesvolle Engelse groep uit die tijd (ik geloof dat het Mud betrof, als het niet Mungo Jerry was), beweerde zelfs dat zij een Engelse versie van het nummer zouden opnemen. Hoeft het dan verbazing te wekken dat ik mij onmiddellijk aan het werk zette om “De wilde boerendochter” tot “The wild farmer’s daughter” om te dopen? Helaas, een gouden plaat zat er voor mij niet in.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “The wild farmer’s daughter”” →