Categorie: de franse film

Alice Guy (1873-1968)

Alice Guy (1873-1968)

Vandaag is het al 55 jaar geleden dat Alice Guy is overleden. Alice Guy was de allereerste vrouwelijke regisseur en eigenlijk de allereerste regisseur tout court, want deze secretaresse bij het fotobedrijf van Léon Gaumont draaide er het allereerste fictiefilmpje, “La fée aux choux”, over een baby die in een koolveld werd geboren (1900). Het succes was zo groot dat ze tot hoofd van de filmproductie van Gaumont werd benoemd. Op tien jaar tijd zal ze 400 filmpjes draaien, waarbij ze het experiment (vertragen, versnellen, achterstevoren afdraaien, zelfs klankfilms, de zgn. phonoscènes) niet schuwde. Zij was ook de eerste die een beschilderd doek gebruikte als achtergrond.

Lees verder “Alice Guy (1873-1968)” →

Georges Méliès (1861-1938)

Georges Méliès (1861-1938)

Vandaag is het al 85 jaar geleden dat Georges Méliès is gestorven. Het is algemeen geweten dat Frankrijk aan de wieg stond van de filmindustrie en dat dan vooral dankzij de broertjes Lumière. De gebroeders Lumière zagen hun uitvinding echter puur wetenschappelijk en dachten dat de mensen er snel op uitgekeken zouden zijn. Eén der genodigden was echter ene Georges Méliès, die wél de commerciële mogelijkheden van het nieuwe medium (h)erkende.

Lees verder “Georges Méliès (1861-1938)” →

Musidora (1889-1957)

Musidora (1889-1957)

Jeanne Roques (23 februari 1889 – 11 december 1957), professioneel bekend als Musidora, was een Franse actrice, filmregisseur en schrijfster. Ze is het meest bekend om haar acteerwerk in stomme films en kreeg publieke aandacht door rollen in de Louis Feuillade-serie Les Vampires als Irma Vep en in 
Judex als Marie Verdier.

Lees verder “Musidora (1889-1957)” →

Veertig jaar geleden: de tijd dat ze me Jackie noemden

Veertig jaar geleden: de tijd dat ze me Jackie noemden

« Brel is zeker Beethoven niet, en ook niet Goethe, maar ik zou het fijn vinden te weten dat wat ik doe op mijn terrein even goed is als wat hij doet op het zijne. Striptekenen mag dan al geen kunst zijn, binnen het domein van de ontspanningsmedia schat ik het vrij hoog, even hoog als chansons ». Aan het woord is Charles « Snoopy » Schulz, duidelijk een serener man dan platenhandelaar Jo Van Eetvelde die met Vlaamse fierheid verklaart : « Ik verkoop liever en beter Vader Abraham en zijn smurfen dan Meneer Brel ».

Lees verder “Veertig jaar geleden: de tijd dat ze me Jackie noemden” →