Categorie: cultuur in gent

25 jaar geleden: cultuur in Gent (331)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (331)

De ironie van het lot: alhoewel minister Martens geen fluit van rock afweet, zal hij toch de geschiedenis ingaan als de eerste rockminister van Vlaanderen. M.a.w. vanaf 25 jaar geleden kon ook popmuziek betoelaagd worden. En dan wilden de provincies ook niet achterblijven. Daarom organiseerden de provincie-besturen van Oost- en West-Vlaanderen en zelfs van Zeeland een rondetafelgesprek van 13 tot 16 uur in de Sporthal van Assenede, voorafgaand aan de tiende editie van Debuutrock. * ’s Anderendaags om 11 uur speelde Johan Huys geen rock maar wel ba-rok op “zijn eigen” orgel in het conservatorium. * Een half uur later brachten de kinderen van Cantate Alleluia een paasconcert in de Sint-Stefanuskerk, terwijl tegelijk acteur Luk D’Heu te gast was in de foyer van het NTG bij Freek Neirynck. * Om 17 uur was er in de Bijloke een concert door Yavuz Bingöl en zijn Turkse folkgroep. * En maandag werd om 20 uur in het NTG de prachtige verfilming van “Madame Butterfly” door Frédéric Mitterand getoond. * Waarna we allemaal nog naar Trefpunt konden om daar Risky Blues te horen. (RDS in HLN van 18/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (330)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (330)

Wie “Nana” zegt, dacht tot nu toe aan de schandaalroman van Emile Zola. 25 jaar geleden kon daar eventueel verandering in komen, want in De Kopergietery ging een stuk in première dat eveneens de titel “Nana” droeg, maar dat in de verste verte niks met Zola te maken had. Regisseur Wim Van Gotha vat het als volgt samen: “De wereld is ontploft. En wij niet. Madam (Brenda Bertin), robot (Willem Hostens), mechanicien (David Bratzlavski) en een tikfout (Wim Van Gotha zelf) overleven samen op een brokje meteoriet. Over het verband tussen maandstonden en ander bloedvergieten. Over kleine en grote meisjes.” * En dus toch ook een beetje over Nana… * Nana was “une beauté française”, maar vanaf die avond waren in de Backstage “Les Beautés Belges” te zien: “vijf diva’s in de fleur van hun sleet” zoals dat dan heet. Als je ’t mij vraagt, komt er een beetje sleet op het gebruik van het woord diva, als afkooksels van Hyacinth Bucket, Dame Edna en de Bob Boon Singers ook al diva worden genoemd in de perstekst, maar de theatergroep van de homo- en lesbiennegroep Het Gehoor belooft wel lol. (RDS in HLN van 17/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (329)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (329)

Naast “Caligula” in Voouit, waarover we het gisteren hadden, waren 25 jaar geleden enkel nog de twee langlopende voorstellingen “Partij kiezen” in Arca en “Masterclass” in het NTG te zien. Twee voorstellingen die veel met elkaar gemeen hebben, al was het maar wegens het belangrijke aandeel van de muziek. Tweemaal staat immers een legende uit de klassieke muziek centraal. In Arca geeft Piet Balfoort gestalte aan dirigent Wilhelm Fürtwängler, in het NTG is Chris Lomme de operadiva Maria Callas (foto ntgentarchief). Alhoewel: “is”? Door het gebruik van de uitdrukking “de Vlaamse theaterdiva” wil men de identificatie zo groot mogelijk maken, maar zoals Chris Lomme tegen collega Ingrid Vander Veken opmerkte: “Zelf heb ik het nooit zo vleiend gevonden dat men me diva noemt. Dat ze je een goeie actrice noemen, heeft met je vakbekwaamheid te maken; dat ze je een diva noemen, met je naambekendheid.” En met “caprices” die Chris niet heeft natuurlijk. Zelf vind ik dat Piet Balfoort veel minder afstand neemt van zijn personage. Hier zie je a.h.w. niet meer Balfoort maar Fürtwängler zelf! (RDS in HLN van 16/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (328)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (328)

“A Clockwork Orange” was nog maar pas afgelopen of we kregen in Gent alweer een nieuw toneelstuk te zien, dat we associëren met een film waarin Malcolm McDowell de hoofdrol vertolkt. “Caligula” over het liederlijke leven van de Romeinse keizer werd in het begin van de jaren zeventig zo aanstootgevend beoordeeld dat er geen verdeler werd gevonden. Men maakte er dan maar een pornoversie van, d.w.z. men schoof er enkele zogenaamde “cum-shots” tussen, die eigenlijk niks met de film te maken hebben, en het is deze versie die men op Canal+ kan zien. Ondanks de toevoegingen toch een aanrader voor wie fan is van Helen Mirren (foto). * In Vooruit kregen we 25 jaar geleden de gelijknamige toneelversie te zien van Albert Camus in een vertaling van Leonard Nolens. Alhoewel het stuk van 1941 dateert en dus minder expliciet is, heeft regisseur Ivo van Hove het voor het Zuidelijk Toneel meer naar vandaag gehaald met de technieken van “reality TV”. * Toch konden toneelliefhebbers ook “Omzien naar morgen” van Walter Samoy op de Arcazolder meepakken, want “Caligula” liep nog tot en met zaterdag. (RDS in HLN van 15/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (327)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (327)

Een extra lang weekend en dus extra korte aankondigingen, want het zijn er veel ★ 25 jaar geleden was er in de Minard de laatste voorstelling van « De Slag van Glottis », waarna we in Vooruit terecht konden voor de uitstekende folkgroep Kadril (foto YouTube) ★ ’s Anderendaags aperitiefconcert in de foyer van het NTG met werken uit het klassieke liedrepertoire, gezongen door Jo Heyvaert, Lien Haegeman en Dimitri Goethals ★ In de namiddag een opera- en operetteconcert in het conservatorium m.m.v. Jacqueline Dulac, Marceline Keirsbulck, Antoon Haeck, Roger Heynen en Mario Sandrie ★ En in het Casino was er de Nacht van de Passie met tango, salsa en merengue ★ Maandagavond om 20 uur was er een vertoning van de film « La Bohème » met Barbara Hendricks en de stem van José Carreras ★ Daarna allen naar Trefpunt om ons verdriet weg te spoelen met J.W.Roy and the One Night Band ★ Dinsdag om 20 uur traden in Logos Malcolm Goldstein en het strijktrio Spelling Alphabet op, waarna we om 22 uur soelaas konden zoeken in de Hotsy Totsy bij het Jeroen Van Herzeele & Laurent Blondiau Jazz Quartet. (HLN, 11/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (326)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (326)

De situatie van vandaag was 25 jaar geleden precies identiek aan die van gisteren. Opnieuw is er het bekende aanbod van theaterstukken en daarbij één concert. Een lunchconcert deze keer, want het is vrijdag en de Vlaamse Opera laat (terecht) de paasvakantie aan zich voorbijgaan. Meer zelfs: het werd een leerlingenconcert. Geen vakantie dus voor tenor Bart De Kegel en sopraan Karen Lemaire, beiden studenten van één van onze beste zangeressen, Lucienne Van Deyck. Begeleid door Urbain Boodts aan de piano brachten zij duetten en liederen van Haydn, Schubert, Brahms, Wolf en Schumann. * Samen met Lucienne mocht Greta De Reyghere destijds de begrafenis van koning Boudewijn opluisteren. Van Greta was toen een nieuwe CD verschenen. Samen met Marianne Vliegen, Reginaldo Pinheiro en Stefan Geyer brengt zij, onder leiding van Patrick Peire, cantates van Telemann. * Zoals gezegd gaat ondertussen Tom van Landuyt nog altijd tekeer als Alex in “Clockwork orange” in de Minnemeers. Hij gaat zo op in zijn gevechtsscènes dat hij naar verluidt de bijnaam “Alex de Tijger” heeft gekregen! (RDS in HLN van 10/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (325)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (325)

25 jaar geleden was er weliswaar een ruime keuze uit theatervoorstellingen, maar het waren allemaal stukken, waarover ik het reeds heb gehad. Ik kon dus volstaan met een opsomming: “Partij kiezen” in Arca, “Au Progrès” in het KTA (Bagattenstraat), “De slag van Glottis” in de Minard, “Masterclass” in het NTG en “Clockwork orange” in de Minnemeers. * Muzikaal daarentegen was het maar pover gesteld (al diende ik daar meteen aan toe te voegen dat in alle opgesomde toneelstukken de muziek een belangrijke rol speelt): slechts één optreden en dan wel van twee Nederlanders: Wim Konink en Hein Pijnenburg in de Logos Tetraëder. Zij speelden avantgarde-werken voor basklarinet en slagwerk. * Voor de schoolgaande jeugd, die dus op dit moment hoegenaamd niet schoolgaand is, kon ik wel signaleren dat de jeugdafdeling van de Stedelijke Openbare Bibliotheek op het Graaf van Vlaanderenplein elke dag reeds vanaf 10 uur open is. En je gaat me toch niet vertellen dat je dàn al naar televisie zit te kijken, hé! Beleef eens een avontuur in je hoofd en lees een boek. (RDS in HLN van 9/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (324)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (324)

Na « Ten Oorlog » was Blauwe Maandag niet van plan om op z’n lauweren te rusten. 25 jaar geleden ging in de Theaterzaal van Vooruit “Voor het pensioen” in première, een bitter stuk, zoals alleen Thomas Bernhard dat kan schrijven. Omdat ook nu weer een volkstoeloop werd verwacht, meldde Vooruit dat er niet enkel ook morgen en overmorgen wordt gespeeld, maar eveneens van 26 tot 30 mei. ★ Persoonlijk ken ik Alexei Lubimov vooral als pianoforte-speler, maar dankzij de goede zorgen van de programmatoren van de Gele Zaal, leerde ik toen ook dat de man onder het Sovjet-regime een baanbreker was voor avant-garde van John Cage of Terry Riley, werk dat hij reeds in 1968 bracht. Hij mocht weliswaar geen buitenlandse concerttoumees maken, maar deze muziek mocht hij dan toch wel brengen, in tegenstelling tot wat men ons vaak wil doen geloven. 25jaar geleden speelde hij in de Gele Zaal een mengeling van zijn twee repertoires, maar met de nadruk op het hedendaagse. ★ En in de Hotsy Totsy probeerde Vera Coomans (foto YouTube), nog altijd begeleid door accordeonist Philip Hoessen, haar nieuwe programma uit. (HLN, 8/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (323)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (323)

« Ik weet, lezer, dat mijn verhaal eentonig wordt. » ★ Ja, het fameuze citaat uit Multatuli’s « Max Havelaar » komt wel van pas in deze paastijd, want 25 jaar geleden stond er alweer een passie-oratorium op het programma. En deze keer wel degelijk nog eens eentje van vadertje Bach. En welk dan nog! Zijn beroemde Mattheuspassie werd om 19.30 uur in de Bijloke gebracht door de Gentse Oratoriumvereniging o.l.v. Edmond Saveniers (foto Davidsfonds). ★ Wie echter liever helemaal aan het andere eind van het spectrum van gevoelens vertoefde, wie met andere woorden zin had om eens goed te lachen, die kon om 20 uur in Vooruit terecht voor « The return of Dionysos »van W.A.C.K.O. ★ Zelfs wie een dansvoorstelling wilde bijwonen, kon maar beter zijn goede humeur meebrengen want « Au progrès » van Les Ballets C de la B, dat om 21 uur in het KTA (Bagattenstraat) werd gedanst, wilde het volgende uitbeelden: tijdens een trouwpartijtje zakt het feestgezelschap plots door de vloer en belandt een verdieping lager in café Au Progrès. Het feest gaat toch door, voor de verbaasde blikken van de voorbijgangers. (HLN, 7/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (322)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (322)

Vraag iemand nooit: “Mag ik je glottis eens zien?” De glottis is immers de spleet tussen de stembanden. Zelfs een tandarts kan eventueel wel zien wat je gisteren hebt gegeten, maar niet je glottis! Kortom, de glottis zou een sluimerend bestaan in ons lichaam leiden, ware er niet de glottisslag die een slagschaduw werpt over het leven van alle studenten Germaanse Filologie. De glottisslag is de klank vóór het plotselinge begin van een initiële klinker en om de een of andere reden vinden proffen taalkunde dat héél belangrijk. Stel je voor wat er van mij zou geworden zijn als ik niet had geweten wat de glottisslag was? Zou ik dan wel dit rubriekje mogen volschrijven? * Al dergelijke belangrijke levensvragen stelt zich ook de Cie. de Koe in “De Slag van Glottis”, een absurd-komisch stuk dat 25 jaar geleden te zien was in Vooruit. * Zou Maria Callas geweten hebben wat een glottisslag is? Hààr kunnen we het niet meer vragen, maar wel aan Chris Lomme in het NTG. * En Tom van Landuyt deelt nog altijd glottisslagen uit in “Clockwork orange” in de Minnemeers. (RDS in HLN van 6/4/1998)