Veertig jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud

Veertig jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud

Het is vandaag veertig jaar geleden dat “Meisjes” van Raymond Van het Groenewoud werd uitgebracht. Voor mij de belangrijkste datum uit de Vlaamse rockgeschiedenis, maar niemand (zelfs Raymond of zijn manager Johan Kerkhofs niet) kende de exacte datum nog, tot Arthur Praet hem ging opzoeken in zijn IBC-archieven, ook al was hij het helemaal niet eens met mijn stelling.
Lees verder “Veertig jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud”

130 jaar geleden: de eerste 1 mei

130 jaar geleden: de eerste 1 mei

Rallies are held throughout the United States demanding the eight-hour work day, culminating in the Haymarket affair in Chicago. Le premier mai, une grève générale fut lancée à Chicago par des travailleurs qui demandaient une journée de travail de huit heures. Une manifestation de grévistes sur la place Haymarket est violemment réprimée par la police locale, et huit organisateurs anarchistes sont arrêtés et inculpés. Cinq de ceux-ci furent condamnés à mort pour soi-disant avoir incité des militants à lancer une bombe sur des agents de police durant l’émeute. Quatre furent pendus publiquement et un s’enleva la vie avant l’exécution. In commemoration of which May 1 is celebrated as International Workers’ Day in many countries. (Wikipedia en Alcide)
Lees verder “130 jaar geleden: de eerste 1 mei”

De Rode Duivels gaan naar…

00Nu ben ik wel de laatste mens ter wereld om mij in de Rode Duivels-gekte te storten, maar wat wil het toeval? In 1986 had het Belgische nationale elftal zich eveneens geplaatst voor het wereldkampioenschap. Dat vond toen niet plaats in Brazilië, maar enkele honderden kilometers meer ten noorden, namelijk in Mexico. Voor De Rode Vaan interviewde ik toen enkele bekende mensen (het begrip BV bestond nog niet in die tijd) over de wijze waarop zij tegen de voetbalgekte aankeken…
Lees verder “De Rode Duivels gaan naar…”

Rick en Harry, een paar apart

Rick en Harry, een paar apart

Tijdens de vakantie wordt het begrijpelijk stil wat de sociaal geëngageerde werking van jeugdclubs, jongerengroepen e.d. betreft. Des te luider laaien de klanken op van de rockgroepen die eindelijk in Vlaanderen weer bij bosjes opschieten. Vele jeugdclubs hebben dan ook hun eigen festival(letje) en niet zelden wordt er hiervoor een beroep gedaan op Rick Tubbax (foto) met zijn Taxi’s. Minder vaak zal je de naam aantreffen van Harry Huysmans (Harry & C°). Dat zal nochtans niet zo lang meer duren. In alvast één jongerencafé worden zijn platen (« Ik heb alles gezien » en « Hang on Snoopy ») zowat grijs gedraaid.
Lees verder “Rick en Harry, een paar apart”

Popgeschiedenis: de seventies


Het goud van de jaren zestig bladderde met veel psychedelische effecten af en hulde pop in een waas van koele beredeneerdheid en ijskoude techniek. Rock werd au serieux genomen, nam zichzelf au serieux, maar werd ook een serieuze zaak. Al is er zelfs in 1972 nog geen echte “sound” van de seventies in zicht, ondanks het feit dat men reeds in 1969 ten onrechte de hard-rock als zodanig bestempelde. Toch is er een aanzet die echter zoals een neerpletsende waterstraal voorlopig in diverse richtingen spat zonder voorlopig nog niemand echt doornat te maken. Het publiek liet zich dan ook in de algemene verwarring gewillig verdelen in marktsegmenten. Pop was niet langer meer de muziek van een hele generatie. Je had nu de “luisterpop” van Simon & Garfunkel of Leonard Cohen (natuurlijk voor zover er ook popmuziek bestaat waar je niét naar luistert), de heavies (Deep Purple, Led Zeppelin), de teenyboppers (T-Rex, Slade), de intellectuelen (Soft Machine, King Crimson), de decadenten (Lou Reed, David Bowie), de folkies (Fairport Convention, Steeleye Span), de jazzies (Jeff Beck, Mahavishnu) en we zouden zo nog wel een tijdje kunnen doorgaan met meer kunstmatige etikettering, die, hoewel ten allen kanten overlappend, de popmarkt verscheurde.
De verwarring mag dan wel groot geweest zijn (en het aantrekkelijke idee van “rock’n’roll als gemeenschappelijke uitdrukkingsvorm van eendrachtige jongerencultuur” totaal verbrokkeld), voor de echte muziekfreak openden de jaren zeventig aanvankelijk mooie perspectieven op meer verscheidenheid, een meer uitdiepen van muzikale vormen en dus ook meer avontuur.
Lees verder “Popgeschiedenis: de seventies”