Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren”

Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren”

Waarom deden onze confraters TV-recensenten nu plots zo enthousiast over de tweede aflevering van Mijn school heeft ezelsoren (18-11-1982) ? Zou het niet kunnen dat zij de eerste gewoonweg niet hebben gezien ? Deze aflevering was immers niet beter of niet slechter dan de vorige…

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren””

Het hoekje van Opa Adhemar (90)

Het hoekje van Opa Adhemar (90)

Wanneer ik aan Serge – Sergio – Quisquater denk dan verrijst daar niet het beeld van de sprong die hij uitvoerde op het podium in Talinn, het Eurovisiesongfestival van 2002, waar hij geen hoge ogen gooide samen met zijn Ladies en het nummer ‘Sister’ dat hier dan toch een hit werd. Evenmin zie ik hem optreden als lid van Touch of Joy. Ook niet naast Geena Lisa om voor de VRT ‘Fata Morgana’ te presenteren, nee ook dat verdwijnt naar de achtergrond. Net als latere presentaties voor VTM zoals ‘De foute quiz’. Nee, Sergio Quisquater, dat is voor mij een XXXL pak frieten, twee berenpoten, een vleeskroket, twee curryworsten speciaal en een ferme klad mayonaise.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (90)”

55 jaar geleden: eerste uitzending Omroep Brabant

55 jaar geleden: eerste uitzending Omroep Brabant

De gewestelijke VRT-omroep Brabant (nu Vlaams-Brabant) werd 55 jaar geleden in het leven geroepen. Vijf jaar geleden werd daar uiteraard de nodige aandacht aan besteed door de VRT zelf en dat gebeurde dan door de huidige ploeg van Radio 2 Vlaams-Brabant die naar het legendarische Flagey-gebouw trok met vier coryfeeën van toen: Jan Van Rompaey, Zaki, Chris Jonckers en Urbanus.

Lees verder “55 jaar geleden: eerste uitzending Omroep Brabant”

Veertig jaar geleden: “Euroshow”

Veertig jaar geleden: “Euroshow”

De met veel tam-tam aangekondigde « Euroshow » is veertig jaar geleden een ware mislukking geworden. Er werd (zogezegd) door tien Europese stations aan meegewerkt die elk een muzikaal fragment zouden verzorgen. In werkelijkheid handelde het hierom een (Frans) samenraapsel van een aantal dans- en zangspots die men uit de voorraadschuur had gehaald en waartussen men dan nog enkele korte sketches gekleefd had o.a. met onze bloedeigen Urbanus als de plezantste. Konden sommige poppen-sequenties bevredigen (b.v. deze met de legerofficier die zelfmoord pleegde en deze met de Romeo en Julia-wormen in het doodshoofd) dan was het voor de rest armoe troef. En het zelfvoldane handgeklap dat men tussen elk nummertje inlaste, paste erbij als een tang op een varken. Eén zaak leerden wij toch bij : de Belgische realisator heette volgens de eindgeneriek Erbuer John. En wij die altijd dachten dat het John Erbuer was… (Ronny De Schepper in De Rode Vaan nr.49 van 1981, foto YouTube)