Vijftig jaar geleden: eerste aflevering van Avro’s Top Pop

Vijftig jaar geleden: eerste aflevering van Avro’s Top Pop

Ze hebben er op de Nederlandse televisie al WEEEEEKEN aandacht aan besteed (en ik heb er met veel genoegen terug naar gekeken), maar morgen is het dan eindelijk écht zo ver: dan zal het precies vijftig jaar geleden zijn dat Avro’s Top Pop op antenne ging.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: eerste aflevering van Avro’s Top Pop”

Valentijn of… poeperkesdag?

Valentijn of… poeperkesdag?

In “Thuis” draaien alle verhaallijnen op dit moment rond Valentijn. Terwijl in de GVA in 2012 een enquête is verschenen dat slechts 10% van de bevolking daaraan meedoet. Het verschil tussen realiteit en perceptie. Ikzelf heb nooit erg veel van Valentijn gehouden. Ik vond het de zoveelste door de middenstand gecreëerde “feestdag” om het geld te laten rollen. Tot ik bij mijn vriend Alcide wat meer heb geleerd over het ontstaan van Valentijnsdag. En wat blijkt? In heidense tijden was dit zowaar de fameuze poeperkesdag waar Bart De Pauw en Tom Lenaerts al zo lang van dromen…

Lees verder “Valentijn of… poeperkesdag?”

Opendeur gemeentehuis Temse wegens hoofdrol in “Met Man en Macht”

ldr en tom van dyck“Temse heeft de jongste jaren vaak de nationale media gehaald: met het project-tweede Scheldebrug, AC en site De Zaat, Amerikaanse toeristen, uittesting grieppandemie, Jan Hoets ‘Ponton Temse’, viering Vlaamse striptekenaars, stripalbum ‘Tazuur en Tazijn’ (= Suske en Wiske in Temse) e.a. Onlangs is er nog een kers op de taart bijgezet met de tv-serie ‘Met Man en Macht’. In de regel kijk ik nooit naar series, maar nu moést ik wel,” schrijft burgemeester Luc De Ryck.
Lees verder “Opendeur gemeentehuis Temse wegens hoofdrol in “Met Man en Macht””

Met man en macht

24 josse de pauw in Met-Man-En-Macht1Misschien verwacht u van mij een recensie van de nieuwe televisieserie “Met man en macht”, omdat mijn geboortedorp Temse in 2011 het decor voor de opnamen van dit nieuwe Woestijnvis-feuilleton, geschreven én geregisseerd door Tom Van Dyck en Tom Lenaerts, vormde. Er vonden opnamen plaats op verschillende locaties, zoals de Markt, Wilfordkaai, zwembad, Velle en het kerkhof. Het oude gemeentehuis op de markt (waar mijn vader het grootste deel van zijn leven heeft gewerkt) en het daar aanpalende café Bij Rita spelen zowat de hoofdrol in het gebeuren. Maar voorlopig ga ik me nog gedeisd houden, omdat ik wil afwachten waar dit naartoe gaat. In de eerste aflevering moet ik toegeven dat de N-VA-burgemeester (gespeeld door Josse De Pauw) niet beter of niet slechter werd afgebeeld dan de andere personages, maar ik kijk op dit vlak toch nog liever even de kat uit de boom, want de anti-N-VA-houding van Woestijnvis is even legendarisch als die van Humo bijvoorbeeld. Het enige wat ik nu al kwijt wil, is dat ik de speech van Josse De Pauw in café Rita hilarisch vond. Door een fout van de “continuity” werd zijn pint, telkens hij ervan dronk, immers steeds voller, zoals je ongetwijfeld zal kunnen nagaan op youtube of via andere media waarbij je de kans krijgt de aflevering nog eens te herbekijken.
Lees verder “Met man en macht”

Met deze kinderen wordt het anders

Als recensent denk je vaak: nu heb ik het allemaal meegemaakt. En toch word je dan nog voor verrassingen geplaatst. De première van de “tweede kindershow van het kabaret Chris Moens” in het Zeemanshuis te Antwerpen b.v. Zo luidde de aankondiging en daarmee kon je alle kanten op natuurlijk. En dan arriveer je en blijk je terecht gekomen op een soort van repetitie voor het toekomstige communiefeest. Een kind kon zien (letterlijk!) dat deze productie, die de benaming “Gaandeweg vogelvrij” meekreeg, nog niet af was. De teksten waren onvoldoende gekend, de overgangen stuntelig, de uitspraak was dialectisch en van acteren was op uitzondering van de niet onverdienstelijke Chris Moens zelf hoegenaamd geen sprake.
Maar het grappigste waren de technische mankementen. De belichting b.v. die constant verkeerd was, het gesol met mikro’s, revolvers die niet afgingen, een bandopname met vogelgeluiden die plotseling oversloeg in een soort van luisterspel en dan vooral de zaal die op een bepaald moment werkelijk werd uitgerookt !
Heel wat negatieve aspecten dus, maar zodanig ontspannen gebracht dat het een bepaalde charme kreeg. Chris Moens leidt in ’t Muzertje (Rolwagenstraat 113 in Antwerpen) een kinderatelier en van daaruit was deze productie gegroeid, die als onderwerp heeft het verzet van de vogels tegen de milieuverloedering. In tegenstelling tot een Hitchcock b.v. is het een zeer braaf verzet.
Het is een braaf verhaaltje waarvan de spitsvondigheden vooral in woordspelingen terug te vinden zijn van het slag als: van een vogel wordt gezegd dat hij “van de hak op de tak springt”. De liedjes zijn ook zeer braaf, maar alweer van een ontwapenende charme zoals de meezinger “Zwaai je vleugel links” en zowaar een min of meer geslaagde aanpassing van “Stop the cavalry” van Jona Lewie.
“Met deze kinderen wordt het anders,” zegt Chris Moens op het einde, “denk daaraan op 8 november…” (*)
Ja, braver wordt het alleszins.

Ronny De Schepper

(*) Toespeling op de komende verkiezingen.