Met veel bombast en hoera aangekondigd: ‘Twee zomers’, een zesdelige fictiereeks op Eén, door Panenka, geschreven door Tom Lenaerts en Paul Baeten Gronda. Prime time, zondagavond. We mochten dus wat verwachten. Ook de cast beloofde iets. Koen De Bauw, Inge Paulussen, Kevin Janssens, Ruth Becquart, An Miller, Herwig Ilegems (foto VRT).

De plot: een gezelschap vrienden komt naar aanleiding van de 50ste verjaardag van één hunner samen op een eiland, toebehorend aan één van hen, in een riante villa. Meteen gedenken ze een feest dertig jaar geleden, in 1992, waar ze zich samen danig vermaakten. En nu: een eiland, afgezonderd van de buitenwereld, geen communicatie mogelijk. De perfecte setting voor een moord zou ik denken. Iets à la Agatha Christie. Dat zou te voor de hand liggend zijn. Het schrijversduo hield het bij chantage. Want ooit, jaren geleden, verliep het jongerenfeest niet zo vlekkeloos. Niet alleen was er een dramatische brand en kwam er iemand om, er geschiedde ook een groepsverkrachting – onder vrienden nietwaar! Die gefilmd werd. De tape werd vernietigd… Of niet? Nee dus. Hij duikt dertig jaren later op, doorgestuurd naar een gsm en er wordt gechanteerd… Wie, en waarom. Geld? Wraak? 

Het zou een boeiend spel moeten worden. Helaas. Na de eerste aflevering bleek dat ik niet echt wijsraakte uit het kluwen dat me voorgeschoteld werd: wie was de jonge versie van de dertig jaar latere persoon, nog niet vertrouwd met alle namen kon je de combinatie en de link tussen de jonge en de oude versie van het personage niet leggen. Vermoedelijk zag men dit bij Eén in, of kwam er zoveel reactie, want dadelijk verscheen er in de sociale media een middel om ons wegwijs te maken: foto’s van telkens de twee personen als een soort handleiding! Op dat ogenblik had ik, gezien het verhaal stroef verliep, de personages van bordkarton leken, het geheel vooral een gezellig onderonsje bleek, en het jongerengedoe veeleer aan een rijk scoutskamp refereerde, bijna afgehaakt. Maar dan gaf ik de tweede aflevering nog een kans, je weet nooit. Nogmaals helaas. Ongeloofwaardig hoe mannen ’s avonds door en rond een huis dwalen, niemand zich daarbij ernstig vragen stelt. Te gek dat er een ‘reddingsoperatie’ moet gebeuren van vrouwen die in een bootje in een stroming terecht komen en een man hen zwemmend daaruit weet aan wal te brengen, sensatie die reeds gedoofd was eer je maar kon geloven dat er zich iets als een drama afspeelde. Even dacht ik dat het hoogtepunt de middernachtelijke receptie ter ere van de jarige zou zijn, veel meer zat er niet in. Maar tenslotte was er toch nog een verrassing toen bleek dat het tot nu zich niet van de verkrachting bewuste slachtoffer (wegens zo dronken of stoned) ook het bewuste filmpje in haar bezit had. Vervolg in aflevering drie. Voor de liefhebbers… Zondag op Eén.       

Johan de Belie

2 gedachtes over “Hebjetgezien? (166): “Twee zomers”

  1. Volledig mee eens. Eigenlijk niets aan toe te voegen, behalve dan dat ik toevallig tegelijk “Toto le Héros” nog eens heb gezien. Daarbij wordt de stem van de jonge Thomas (Jo Debacker) gesproken door de oude versie (Michel Boucquet). Misschien was dat gewoon omdat Jo Debacker Vlaming is, maar het hielp toch om beide personages met elkaar te verbinden…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.