Geweld in de film

Geweld in de film

Toen op 20 april 1999 twee jongeren in Littleton een ware slachting hielden onder hun medescholieren, waarbij er vijftien dodelijke slachtoffers vielen, werd de film “The Basketbal Diaries” met jeugdidool Leonardo DiCaprio in de hoofdrol uit de handel genomen, omdat deze wel het scenario leek te hebben geleverd voor de slachtpartij. Gevraagd naar een reactie richtte de zwarte filmregisseur Spike Lee zijn pijlen echter op iemand anders: acteur Charlton Heston, die al jaren optreedt als de voornaamste lobbyist van de National Rifle Association, voor de vrije verkoop van vuurwapens. “Ze zouden beter hém neerschieten,” vond Lee…

Lees verder “Geweld in de film”

Stanley Kubrick (1928-1999)

Stanley Kubrick (1928-1999)

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de Britse cineast Stanley Kubrick is overleden. Ik denk dat ik ongeveer àlle films van Kubrick heb gezien (wat hem in dat opzicht wellicht tot een unicum maakt in de cinematografie, wat mij betreft dan), maar toch heb ik zelden of nooit over de man geschreven. Het enige wat ik mij kan herinneren is een artikeltje over “A clockwork orange” in het tijdschrift van jeugdclub ’t Broebelke (december 1972-januari 1973) n.a.v. het feit dat de zogenaamde “socioculturele werkgroep” van jeugdclub Broebelke naar “A clockwork orange” wou gaan kijken in Sint-Niklaas (cinema Select).
Lees verder “Stanley Kubrick (1928-1999)”

Escapisme op de rand van de oorlog

Escapisme op de rand van de oorlog

De Amerikaanse acteur Viggo Mortensen, die in het tweede deel van de “The Lord of the Rings”-trilogie, de rol speelt van ridder Aragorn, droeg tijdens de promotiegesprekken voor de film steevast een t-shirt waarop hij eigenhandig “no blood for oil” (geen bloed voor olie) had geschreven. Een terechte waarschuwing aan het adres van de oorlogsgeile Amerikaanse president Bush. Als men hem echter voor de voeten werpt dat de film zelf ook een allusie is op de dreigende invasie van Irak, dan ontkent Mortensen dit ten stelligste. En hij heeft dubbel gelijk. Hij heeft gelijk dat hij zich tegen het oorlogsgeweld keert, maar hij heeft ook gelijk dat de verfilming van de succestrilogie van Tolkien daarmee niks te maken heeft. Integendeel, in onze ogen is het succes van de film onder meer te danken aan het escapistische karakter ervan, de vlucht uit de werkelijkheid naar een fictieve wereld, die daarom helaas niet noodzakelijk beter is, maar waar de toeschouwer alvast louter toeschouwer blijft en onberoerd kan gadeslaan wat er zich allemaal afspeelt…

Lees verder “Escapisme op de rand van de oorlog”

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

“Het boek was beter dan de film.” Een vaak gehoorde uitspraak. Niet zo echter in het geval van « Clockwork Orange ». Het boek van Anthony Burgess is immers geschreven in « nadsat », een teenagertaaltje uit de nabije toekomst, en dat leest niet zo makkelijk. Een voorbeeldje: « Alex and his three droogs tolchock an old veck, razrez his books, pull off his outer platties and take a malenky bit of cutter ». Daar sta je dan met je Engels van de schoolbanken. Hoewel we met het raptaaltje daar niet ver meer afstaan. Niemand heeft dus dat boek gelezen, maar iedereen heeft de film van Stanley Kubrick gezien. De toneelversie die op dit moment in de Minnemeers loopt, zal dus ongetwijfeld met de film worden vergeleken. En net als bij de film zullen ook de discussies over het tonen van geweld weer oplaaien. Maar het is hoe dan ook een stuk dat niet onopgemerkt voorbij zal gaan. ★ Oh ja, het zinnetje in «nadsat» betekent: “Alex en zijn drie vrienden mishandelen een oude man, scheuren zijn boeken aan stukken, trekken zijn broek naar beneden en beroven hem van zijn geld.” (HLN, 11/3/1998)

Heibel in Leuven: Foch weg of niet?

Heibel in Leuven: Foch weg of niet?

Burgemeester Tobback van Leuven wil van de heraanleg van het Generaal Fochplein gebruik maken om het plein een nieuwe naam te geven. “Het woord ‘oorlogsmisdadiger’ is wat overdreven,” zegt Tobback in Het Nieuwsblad van vandaag, “maar niemand kan ontkennen dat generaal Foch in de loopgravenoorlog aan de Somme, de Marne en Verdun honderdduizenden mannen als kanonnenvlees uit loopgraven heeft gejaagd.” Louis Tobback alludeert hiermee op de problematiek die ter sprake komt in de film “Paths of Glory” van Stanley Kubrick, film die in Frankrijk nog steeds niet mag worden vertoond. Professor Luc De Vos is het oneens met Tobback: “De politici die de generaals aanspoorden om terreinwinst te boeken in de loopgravenoorlog hebben eigenlijk veel meer slachtoffers op hun geweten. Zij eisten aanval na aanval om de publieke opinie in eigen land tevreden te houden.” Terloops wil ik erop wijzen dat ook de executie van Mata Hari (foto), vandaag precies honderd jaar geleden, in die contekst dient te worden geplaatst.

Lees verder “Heibel in Leuven: Foch weg of niet?”

45 jaar geleden: première van “A Clockwork Orange”

45 jaar geleden: première van “A Clockwork Orange”

Het is vandaag 45 jaar geleden dat “A Clockwork Orange”, de film van Stanley Kubrick naar het boek van Anthony Burgess in première is gegaan. Over deze film heb ik destijds een artikeltje geschreven in het tijdschrift van jeugdclub ’t Broebelke (december 1972-januari 1973) n.a.v. het feit dat de zogenaamde “socioculturele werkgroep” van jeugdclub Broebelke naar “A clockwork orange” wou gaan kijken in Sint-Niklaas (cinema Select). Het zou wel kunnen dat ik die dag zelf niet ben meegeweest, omdat ik de film reeds in Gent had gezien. Anderzijds heb ik de film verscheidene malen gezien (een drietal keren veronderstel ik), zodat één van die keren toch die uitstap naar de Select kan zijn geweest…
Lees verder “45 jaar geleden: première van “A Clockwork Orange””