Dertig jaar geleden: “Four Janis for Joplin” van Mauricio Wainrot

Dertig jaar geleden: “Four Janis for Joplin” van Mauricio Wainrot

De Argentijnse choreograaf Mauricio Wainrot (Buenos Aires, 1946) leerden we in België kennen via het Ballet de Wallonie, maar zelf heb ik voor het eerst werk van hem kunnen bewonderen bij het Ballet van Vlaanderen (foto Facebook). Dertig jaar geleden zag ik van hem “Four Janis for Joplin”…

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Four Janis for Joplin” van Mauricio Wainrot”

Woody Allen wordt 85…

Woody Allen wordt 85…

“Als mijn film één mens ongelukkiger maakt, heb ik het gevoel dat ik mijn job goed gedaan heb,” aldus Woody Allen in een openhartige bui. En, jawel, u leest het goed. Er staat wel degelijk “ongelukkiger”. De Amerikaanse schrijver, regisseur, acteur en klarinettist Woody Allen, die morgen 85 wordt, zit dan ook nooit verlegen om een boude uitspraak.

Lees verder “Woody Allen wordt 85…”

55 jaar geleden: première van “In C” (Terry Riley)

55 jaar geleden: première van “In C” (Terry Riley)

Op 21/11/1965 liet Terry Riley voor het eerst “In C” uitvoeren in San Francisco. “In C” is eigenlijk een perpetuum mobile. Live uitvoeringen variëren dan ook van veertig tot negentig minuten. De CBS-plaatversie uit 1969 (zie hierboven) is dan ook helemaal niet typisch. Beter (want langer) is b.v. de CD-versie die in 1995 uitkwam (New Albion Records). Terry Riley werd nadien lid van La Monte Young’s Theatre of Eternal Music, waarin hij John Cale verving, die samen met Lou Reed Velvet Underground had opgericht. La Monte Young zelf wordt als de oervader van de beweging beschouwd die men “minimalistisch” of “repetitief” is gaan noemen. Of het zou John Cage moeten zijn, aangezien Young met diens werk kennismaakte in 1959 in Darmstadt, waar hij nota bene bij Stockhausen ging studeren.

Lees verder “55 jaar geleden: première van “In C” (Terry Riley)”

Twintig jaar geleden: Jessye Norman in Sint-Baafskathedraal

Twintig jaar geleden: Jessye Norman in Sint-Baafskathedraal

Het nieuwe aan de Happening van het Festival van Vlaanderen 2000 was dat ze ook plaats had in wijken en buitengemeenten. Deze decentralisatie moest een tegengewicht vormen voor het enorme succes van de Philip Glass-manifestatie die met 17.000 toeschouwers onevenaarbaar was.

Lees verder “Twintig jaar geleden: Jessye Norman in Sint-Baafskathedraal”

Minimalistische muziek

Minimalistische muziek

Marthe Crab is een studente die vijf jaar geleden een opleiding volgde die haar zou moeten voorbereiden op het werken voor de radio. Als eindwerk heeft ze een programma in elkaar gestoken over minimalistische muziek (foto YouTube) en omdat ze hiervoor ook enige inspiratie heeft opgedaan via mijn eigen artikel over dit muziekgenre, was ze zo vriendelijk om de tekst van haar eindwerk ook beschikbaar te stellen voor mijn blog…

Lees verder “Minimalistische muziek”

Twintig jaar geleden: Philip Glass op het Sint-Pietersplein

Twintig jaar geleden: Philip Glass op het Sint-Pietersplein

Twintig jaar geleden gaf Philip Glass in het kader van het Festival van Vlaanderen een groot concert op het Gentse Sint-Pietersplein. Ik meen me te herinneren dat het een werk was met koor en orkest, maar wat Glass zelf deed – dirigeren? – dat herinner ik me niet meer. Het sprak in die tijd vanzelf dat ik daarbij was, want sinds het begin van de jaren negentig was ik een grote fan van het minimalisme. Ondertussen moet ik toegeven dat ik er een beetje op uitgekeken ben, maar sommige stukken (zijn vioolconcerto b.v.) kan ik toch nog altijd appreciëren.

Lees verder “Twintig jaar geleden: Philip Glass op het Sint-Pietersplein”