35 jaar geleden: debat over de Olympische Spelen van Los Angeles

35 jaar geleden: debat over de Olympische Spelen van Los Angeles

Vandaag is het precies 35 jaar geleden dat de Gentbrugse afdeling van het Masereelfonds een debat over “sport en politiek” heeft georganiseerd naar aanleiding van de Olympische Spelen van Los Angeles. Opvallend: er kwamen amper dertig geïnteresseerden opdagen, waar een gelijkaardig debat in 1980 nog op honderd mensen kon rekenen. Aan de uitgenodigde sprekers heeft het zeker niet gelegen. Zo was er dokter Jacques Rogge, later zowaar IOC-voorzitter, toen nog voorzitter van het selectiecomité van het Belgische Olympisch Interfederaal Comité (BOIC). De grootste roem van Rik Van Cauwelaert moest ook nog komen. Later zou hij immers hoofdredacteur van Knack worden, maar toen was hij al een invloedrijk journalist bij Sportmagazine. Piet Wittevrongel was een bekend basketbalspeler, op dat moment was hij fin de carrière bij tweedeklasser Sijsele, maar hij had wel vijfentwintig nationale selecties achter de rug. Hij begon toen net aan zijn politieke loopbaan bij Agalev nadat hij op een SP-lijst werd geweigerd door de Blankenbergse burgemeester Content. Hendrik Braem tenslotte was leraar protestantse godsdienst en bij de insiders bekend als redacteur van het maandblad Vrede, uitgegeven door de gelijknamige vzw die deel uitmaakt van het VAKA. Hij was duidelijk een buitenbeentje in het gezelschap en zal af en toe voor de komische noot zorgen, zoals over het invoeren van een esthetisch criterium in de beoordeling van sportprestaties. Zelf was ik aangezocht als gespreksleider en organisator Luc Carnier nam netjes nota van wat er allemaal werd gezegd. Bij lezing is het aangeraden zich voor ogen te houden dat in die tijd de Olympische Spelen in theorie nog strikt waren voorbehouden aan amateurs…
Lees verder “35 jaar geleden: debat over de Olympische Spelen van Los Angeles”

Dertig jaar geleden: ontmoeting met Martin Ros

Dertig jaar geleden: ontmoeting met Martin Ros

Morgen zal het al dertig jaar geleden zijn dat ik, op de voorstelling van de bundeling van de “Boontjes”, Martin Ros heb ontmoet, historicus, co-directeur van de Arbeiderspers, geestelijke vader van de prestigieuze reeks Privé-domein, kortom maniakaal boekenwurm, maar ook erotica-verzamelaar en wielerfreak.
Lees verder “Dertig jaar geleden: ontmoeting met Martin Ros”

Eriek Verpale (1952-2015)

Eriek Verpale (1952-2015)

Het is al anderhalf jaar geleden dat de Vlaamse auteur Eriek Verpale door zijn werkster dood werd aangetroffen. Hij zou vandaag 65 zijn geworden. Over de doodsoorzaak kan ik nog altijd niks terugvinden op het internet. Alleen bij Frans Van Acoleyen, dokter van Geneeskunde voor het Volk in Zelzate, heb ik enige aanduiding gevonden: “We wisten dat hij ernstig ziek was, maar toch kwam zijn overlijden nog plots.” Op bovenstaande foto: Eriek Verpale met Moeder Zulma in haar café “De Moedige” in de wijk De Katte, Zelzate 1990. De cafébazin is een belangrijk personage in Verpale’s meesterwerk “Alles in het klein”. De foto werd genomen door Michiel Hendryckx, maar werd door hemzelf op Wikipedia geplaatst met toestemming tot vrije overname.
Lees verder “Eriek Verpale (1952-2015)”

Tessy Moerenhout (1952-2011)

Tessy Moerenhout (1952-2011)

Actrice Tessy Moerenhout zou vandaag 65 geworden zijn, mocht ze niet reeds op 59-jarige leeftijd overleden zijn aan borstkanker. Ik heb Tessy tamelijk goed gekend, vooral in de jaren tachtig toen ik het Mechels Miniatuur Theater, waaraan zij verbonden was, onveilig maakte. Toegegeven, ik deed dat vooral omwille van Nora Tilley, maar Tessy was toch ook vaak in de buurt. Ik herinner me vooral die avond samen met mijn vriend Luc Carnier als we ons in de drank hebben gestort, met naast Nora en Tessy, ook nog Dirk Stuer, de toenmalige vrijer van Tessy.
Lees verder “Tessy Moerenhout (1952-2011)”

Sport Na Arbeid

86 sna met walter schelfhoutIn de jaren tachtig en zelfs tot het begin van de jaren negentig ben ik lid geweest van de Gentse wielertoeristenclub Sport Na Arbeid in de Ekkergemstraat. Eerst alleen, daarna samen met mijn kinderen en nog later met Walter Schelfhout en Luc Carnier. Ook Lidwine Desmet heb ik nog eens kunnen overhalen om mee te fietsen, maar, alhoewel ze dat uitstekend deed, ik kon haar toch niet zover krijgen dat ze ook lid wou worden.
Lees verder “Sport Na Arbeid”

Dorothy Stratten (1960-1980)

22 dorothy strattenVandaag is het al 35 jaar geleden dat de Canadese actrice en playmate van het jaar van 1980 Dorothy Stratten (geboren als Dorothy Hoogstraten) werd vermoord door haar man Paul Snider, die daarna zelfmoord pleegde. De moord was het onderwerp van twee films. In de televisiefilm Death of a Centerfold: The Dorothy Stratten Story werd Dorothy Stratten gespeeld door Jamie Lee Curtis. En in Star 80 (1983), de laatste film van Bob Fosse, werd Stratten gespeeld door Mariel Hemingway. De moordscène in de film werd opgenomen in het appartement waar de echte moord en zelfmoord plaatsvonden. De regisseur Peter Bogdanovich, met wie Stratten een relatie had, schreef een boek over haar, The Killing of the Unicorn (1984). Bogdanovich had Stratten een rol in zijn film They All Laughed (1981) gegeven. Na haar dood wilde geen enkele filmstudio de film uitbrengen. Bogdanovich financierde de filmdistributie zelf, maar de film bleek een flop, en Bogdanovich verloor miljoenen dollars. Hij trouwde later met Strattens zuster, de actrice Louise Stratten. De Canadese zanger Bryan Adams schreef twee nummers over Stratten, Cover Girl (een hit voor de Canadese band Prism in 1980) en The Best Was Yet to Come dat op Adams’ album Cuts Like a Knife (1983) verscheen. En tenslotte bracht ook het Gentse theater Arena de musical Playmate, die duidelijk ook op haar leven was geïnspireerd. Luc Carnier recenseerde de voorstelling voor De Rode Vaan.
Lees verder “Dorothy Stratten (1960-1980)”