Tag: Johan de Belie

Harry Mulisch (1927-2010)

Harry Mulisch (1927-2010)

Het is ook al vijftien jaar geleden dat Harry Mulisch is overleden. Hij was op dat moment nog altijd de meest gelezen auteur bij Nederlandse scholieren en “De aanslag” het meest gelezen werk. In Vlaanderen was dit ook het tweede meest gelezen werk (na “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye) en daarmee ook het enige werk van een Noord-Nederlandse schrijver dat tot in de top vijf was doorgedrongen. In Nederland was dit voor geen enkele Vlaming weggelegd, zelfs niet voor Hugo Claus, le frère ennemi de Harry Mulisch. Een opvallend verschil met Vlaanderen is dat in de klas de hedendaagse auteurs veel meer aandacht krijgen. Hier prijkt Mulisch op de tweede plaats, enkel voorafgegaan door Willem Frederik Hermans (Jozien Moerbeek, Canons in context, 1998).

Lees verder “Harry Mulisch (1927-2010)” →

55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

Wie van mijn medestudenten zou zich dit nog herinneren? 55 jaar geleden was Brian Barnes met zijn one man theatre te gast in de Blandijn. Hij bracht er een opvoering van “the Pickwickians at Manor Farm”, een fragment uit de “Pickwick papers” van Charles Dickens.

Lees verder “55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre” →

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (56)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (56)

Mijn enige ervaring met de moderne wereld van de spelletjes blijft beperkt tot het inmiddels oubollige Pac Man en het al even fris ogende Tetris. Oh ja, er was ook nog iets als een boerderij, een ‘farm’, een spel op de pc mij aangesmeerd door een kleindochter. Gedurende een hele tijd heb ik daar dagelijks gedurende telkens ongeveer een uur schapen, geiten, varkens en kippen gevoederd, maïs, rogge en tarwe laten groeien, wortelen en aardappelen geplant, tomaten en snijbonen geoogst. En dit voor iemand die het verschil niet kent tussen een komkommer en een raap, tussen een bok en een alpaca.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (56)” →

45 jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis

45 jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis

Vandaag is het al 45 jaar geleden dat het Masereelfonds van Sint-Niklaas (met als bakermat het Masereelhuis, gelegen in de Truweelstraat nr.123) verder ging met haar interessante vrijdagavondactiviteiten. Na het geanimeerde debat n.a.v. Willy Courteaux‘ uiteenzetting over de Koude Oorlog, was het dan de beurt aan de relatie « Muziek en Maatschappij ». Eigenlijk zelfs « kunst en maatschappij », want ook de poëzie werd erbij betrokken. Dit was niet zo verwonderlijk als men weet dat het thema was: « Van big band tot jazzrock » of m.a.w. de relatie tussen jazz en pop. Op 13 oktober 1980 heeft deze muzikaal-poetische avond plaats.

Lees verder “45 jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis” →

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (55)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (55)

Het café betekende gedurende mijn prille kinderjaren voor mij een mysterieus iets. Het was de plaats waar mijn vader na zijn dagtaak vaak met collega’s heentrok, zo ving ik dan op. Ik stelde telkenmale vast hoe hij de huiskamer betrad met een wat minder vaste tred. Zijn ogen leken mij een beetje verkleind in de loop van de dag. Hij sprak mij hoewel minzaam toch ietwat onzeker aan, alsof er iemand met zijn tong geknoeid had sedert hij die ochtend de woning verlaten had.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (55)” →

“Waar komt toch die dwangmatige neiging vandaan om theaterstukken uit het verleden te ‘actualiseren’?”

“Waar komt toch die dwangmatige neiging vandaan om theaterstukken uit het verleden te ‘actualiseren’?”

Een paar dagen geleden stond er een opinie in De Standaard door Guido van Meir. Naar aanleiding van een recensie over Groenten uit Balen waarin stond dat het stuk beter over een Palestijnse tiener zou gaan. De moeite om te lezen eigenlijk. Ik mocht het van Guido op mijn blog plaatsen… (foto Joren De Weerdt)

Lees verder ““Waar komt toch die dwangmatige neiging vandaan om theaterstukken uit het verleden te ‘actualiseren’?”” →

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (54)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (54)

Ken jij zo’n fanatieke lezers, ik bedoel individuen die aan het ontbijt – bij gebrek aan iets anders – zelfs het etiket van de pot chocopasta ontcijferen? “Smeerpasta fondant. Ingrediënten: rietsuiker, plantaardige vetten (raapolie, palmolie (2,35%), magere cacaopoeder, emulgator, : sojalecithine…”. Wel, zo’n lezer was en ben ik.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (54)” →