Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (26)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (26)

Zou het waar zijn dat ‘verzamelen’ zijn oorsprong vindt in het jachtinstinct van onze voorvaderen? Dat de verzameling 472 theekopjes, gerangschikt op planken langs de muur, het gevolg is van de oerkreet waarmee ooit een man met woeste sprongen, een speer in de hand, een mammoet achtervolgde… Het zou best kunnen natuurlijk. Feit is dat het fenomeen verzamelen, net als ooit de jacht, blijkbaar hoofdzakelijk een aangelegenheid van mannen is. Het vrouwelijke deel van de mensheid lijkt beduidend minder interesse aan de dag te leggen voor het opstapelen van goederen; tenzij om zich van een comfortabel huis en bijhorende ingewanden te voorzien, en de haar ten dienste staande accessoires als handtassen, schoenen e.d. maar dat valt niet onder de noemer ‘verzamelen’, dat is veeleer hebben en showen. Een geldverslindende hobby met ijdelheid en pronkzucht aan de basis. Daarmee heeft onze voorvaderlijke mammoetjager niets te maken.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (26)”

Dertig jaar geleden: “Under my skin” van Doris Lessing

Dertig jaar geleden: “Under my skin” van Doris Lessing

Met ‘Under my skin’ (1994; ‘Onder mijn huid’, Bert Bakker, Amsterdam, 1994) verhaalde Doris Lessing de eerste periode van haar leven, tot 1949. De eerste levensjaren (vijf) in Perzië (Kermanshah en Teheran), daarna in Zuid-Rhodesië. Wat zij ook al deed in haar grotendeels autobiografische romans zoals ‘The grass is singing’, ‘The golden notebook’ en de vijfdelige cyclus ‘Children of violence’. Enkele jaren later zou op deze autobiografie het vervolg, tot 1962, komen ‘Walking in the shade’.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Under my skin” van Doris Lessing”

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (25)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (25)

Naar een soap als ‘Thuis’ kijken is al sedert lang niet meer betiteld als guilty pleasure (*). Wie ‘Familie’ dagelijks volgt daarentegen, die moet opletten, dat is toch een klasse lager. Hoewel de overacting grimassen van Jan Van den Bossche wel altijd garant staan voor een minuutje onvervalst amusement. Daarentegen, dan toch nog liever de opzettelijke humor van ‘F.C.De Kampioenen’; dat is dan weliswaar geen soap. Edoch, het heruitzenden jaar na jaar tot in der eeuwigheid amen, dat an sich heeft de allure van een zeepopera aangenomen!

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (25)”

Tien jaar geleden: eerste aflevering van “Amateurs”

Tien jaar geleden: eerste aflevering van “Amateurs”

Eén van de betere series op televisie vond ik “Amateurs” op VTM. Vooral de manier waarop Stany Crets zich als Stanny Krets te kakken liet zetten op een manier die alleen maar met “Het Geslacht De Pauw” kon worden vergeleken, vond ik zeer gedurfd (*). Maar ook meeste andere acteurs vond ik fantastisch. Het is altijd gevaarlijk om in zo’n geval namen te noemen, maar Marc Van Eeghem verdiende toch een speciale vermelding, vind ik (helaas zou hij niet lang daarna overlijden). Tenslotte ook alle lof voor de jonge auteurs: Jonas Van Geel, Jef Hoogmartens en Steve Aernouts!

Lees verder “Tien jaar geleden: eerste aflevering van “Amateurs””

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (23)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (23)

“Niet dat ik iets heb tegen een kerkhof; volstrekt niet. Maar… er zijn die stenen! Die te vele stenen, die wanstaltige, gestolde zee van zerken, die nachtmerrie van vloekende formaten en tinten, dat volledige gemis van architectuur, die bandeloosheid, gelaten aan de lelijke ijdelheid der overlevenden – al zij deze, op zichzelf beschouwd, gewis ook aandoenlijk.” Aan het woord is professor G.M. in het verhaal ‘Shalimar’ (1943) van Johan Daisne. Hoewel: even later staat de man samen met een oude collega te mijmeren bij een oud grafmonument waar een hen onbekende ligt; de inscriptie is inmiddels vervaagd, onleesbaar. Het zet aan tot filosofische, zelfs poëtische beschouwingen. Zo’n nachtmerrie is het dus al bij al niet.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (23)”