35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

Op 27 december 1990 werd de NCR-prijs voor literatuur voor het eerst rechtstreeks op televisie toegekend. Het stramien was duidelijk geënt op de traditie die er in Nederland reeds in zekere zin is gegroeid bij de toekenning van de AKO-prijs. De vraag was dus in hoeverre de BRT erin zou slagen iets op poten te zetten dat op zijn beurt tot een traditie zou kunnen uitgroeien. (Not dus.)

Lees verder “35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie”

45 jaar geleden: Neurosong

45 jaar geleden: Neurosong

In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboekComment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…

Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong”

Zeventig jaar “Open Venster”

Zeventig jaar “Open Venster”

Het is vandaag zeventig jaar geleden dat voor het eerst “Open Venster” verscheen in Humo. Of de brievenrubriek in dit blad nu nog altijd die naam draagt, weet ik niet want ik heb Humo enkele jaren geleden – net zoals zovelen met mij – buiten gegooid omdat zij er een sport van maakten om elke week iemand op te voeren die in het lang en het breed Bart De Wever kwam uitschijten. Eigenlijk zou ik hen daarvoor dankbaar moeten zijn, want dat heeft ongetwijfeld bijgedragen tot ’s mans populariteit, maar mijn maag kon er niet langer tegen, tegen dat betweterige toontje, of het nu over Brussel-Halle-Vilvoorde ging of over de nieuwste CD van Rod Stewart. Uiteraard was op dat moment Willy Courteaux al lang niet meer de Vensterman, zoals hij zichzelf noemde, want anders zou ik het veel lastiger hebben gevonden om deze vod in de vuilnisemmer te kieperen.

Lees verder “Zeventig jaar “Open Venster””

45 jaar geleden: het incident met Vader Abraham op televisie

45 jaar geleden: het incident met Vader Abraham op televisie

Het is vandaag al 45 jaar geleden dat er een “historisch” incident plaatsvond op de Vlaamse televisie. In de uitzending “Noord-Zuid” was Vader Abraham uitgenodigd als verrassingsgast en dat zinde presentator Johan Anthierens niet. Hij liet zijn afkeur duidelijk blijken, zodanig dat Pierre Kartner (zoals “Abraham” werkelijk heet) het op een bepaald moment afbolde. Zelf schreef ik daar destijds voor mijn televisierubriek in het gewestelijke weekblad “De Voorpost” een stuk over onder de titel: Daar ga je, Johan!. Anthierens was op dat moment mijn grote voorbeeld en ik ging dan ook 100% achter hem staan. Ondertussen denk ik daar genuanceerder over, maar je mag de historische werkelijkheid niet verdraaien, vind ik, daarom heb ik geen wijzigingen aangebracht aan mijn tekst.

Lees verder “45 jaar geleden: het incident met Vader Abraham op televisie”