Tag: Jef Geeraerts

35 jaar geleden: naar Haarlem voor conferentie over films gebaseerd op literaire werken

35 jaar geleden: naar Haarlem voor conferentie over films gebaseerd op literaire werken

35 jaar geleden trok ik met mijn toenmalige vriendin naar het Concertgebouw van Haarlem om de jaarlijkse Algemene Conferentie van de Nederlandse Taal en Letteren bij te wonen. Die was dat jaar immers gewijd aan “dramaproducties voor radio, televisie en film die gebaseerd zijn op literaire werken”. Na een welkomstwoord van Oscar de Wandel, Algemeen Secretaris van de Nederlandse Taalunie, werd de inleiding gegeven door de Nederlandse cineast Fons Rademakers. In de namiddag splitste de vergadering zich in drie, zoals het thema eigenlijk al aangaf, en zelf volgde ik dan de bijeenkomst geleid door Gentenaar Jean-Pierre De Decker (foto), die het had over de relatie tussen literatuur en film.

Lees verder “35 jaar geleden: naar Haarlem voor conferentie over films gebaseerd op literaire werken” →

Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur

Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur

Vandaag is het al 95 jaar geleden dat het eerste “Vlaamsche Filmke” is verschenen. Tien jaar geleden heeft John Rijpens (die ook al een boek heeft gewijd aan de Ivanov-reeks) een boek geschreven met een geschiedenis van dit fenomeen van de Vlaamse pulpliteratuur. Hij wordt daarover geïnterviewd door Dirk Musschoot in Het Nieuwsblad. Ik neem een paar fragmenten uit het interview over, maar ik heb vroeger ook al wat onderzoek gedaan in deze sector. U vindt het hier allemaal verzameld.

Lees verder “Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur” →

Vijftig jaar geleden: Henry Miller over “Black Venus”

Vijftig jaar geleden: Henry Miller over “Black Venus”

Omdat er vijf jaar geleden zoveel om te doen was wegens het schrappen uit de literaire canon, breng ik even in herinnering dat het vandaag vijftig jaar geleden is dat de Amerikaanse auteur Henry Miller “Black Venus” van Jef Geeraerts in de San Francisco Chronicle heeft gerecenseerd. Hij noemde het: “een explosie van kleur, geluid en primaire gevoelens”.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: Henry Miller over “Black Venus”” →

Vijf jaar geleden: bijgewerkte literaire canon schrapt ‘Gangreen 1’ van Jef Geeraerts

Vijf jaar geleden: bijgewerkte literaire canon schrapt ‘Gangreen 1’ van Jef Geeraerts

Lap, ’t is zo ver! Het eerste literaire slachtoffer van de politieke correcten is gevallen. Niet helemaal verwonderlijk is het “Black Venus” (ook wel gekend als de eerste aflevering van de Gangreen-tetralogie) van Jef Geeraerts geworden.

Lees verder “Vijf jaar geleden: bijgewerkte literaire canon schrapt ‘Gangreen 1’ van Jef Geeraerts” →

Kim Småge wordt tachtig…

Kim Småge wordt tachtig…

Sinds ik uit Goodreads ben gestapt omdat ik de peer pressure niet meer aankon (*), houdt mijn “willekeurige woordenzoeker” met mij de zot door er enkel nog thrillers (normaal gezien het terrein van mijn echtgenote) uit te halen. Eerst was er  “Het labyrint van de wereld” van Ross King, maar die had ik al gelezen. En in september 2023 was dan “Nachtduik” (oorspronkelijk “Nattdykk” wat voor Engelstalige lezers wel grappig moet klinken) van Kim Småge aan de beurt. Van haar las ik reeds Kainan (**) uit 1986, maar “Nachtduik” is haar debuut, drie jaar eerder.

Lees verder “Kim Småge wordt tachtig…” →

Jef Geeraerts (1930-2015)

Jef Geeraerts (1930-2015)

Het is al tien jaar geleden dat de Antwerps-Gentse schrijver Jef Geeraerts op 85-jarige leeftijd is overleden aan de gevolgen van een hartaanval. Vier jaar geleden werd dan weer bekend gemaakt dat de drie kinderen uit zijn eerste huwelijk (zie verder) naar de rechtbank stappen om het testament te betwisten, waardoor het grootste deel van zijn nalatenschap naar het bevriende homo-echtpaar Erwin Mortier en Lieven Vandenhaute zou gaan. Wat daar ondertussen van gekomen is, zou ik niet kunnen zeggen…

Lees verder “Jef Geeraerts (1930-2015)” →

Veertig jaar geleden: “De trap” (Jef Geeraerts)

Veertig jaar geleden: “De trap” (Jef Geeraerts)

Met « De trap » was Jef Geeraerts al aan zijn vijfde « krimi » toe, maar toch was het de eerste in dat genre die ik van hem in handen kreeg. Aangezien ik destijds nog voor een examen van Nederlandse literatuur ben gezakt omdat ik « Black Venus » zo goed vond (*), werd er bij de overhandiging meteen aan toegevoegd : « Stel er u maar niet te veel van voor ». Nu, dat doe ik gewoonlijk niet bij dat soort literatuur, daarom misschien dat « De trap » eigenlijk nog best is meegevallen. Neen, Jef krijgt van mij zeker geen trap na!

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De trap” (Jef Geeraerts)” →

Vijf jaar geleden: de Nacht van de Canon

Vijf jaar geleden: de Nacht van de Canon

“Dulce et decorum est…” om een Nacht van de Canon te houden, precies op mijn verjaardag (19 oktober). Ik ben immers een grote voorstander van de canon om te beletten dat nieuwlichters genre “moeten we echt werken lezen van iemand die nooit van de grond is gegaan?” (Jane Austen) het voor het zeggen krijgen en onze aandacht willen toespitsen op éénbenige lesbische zwarte schrijfsters.

Lees verder “Vijf jaar geleden: de Nacht van de Canon” →