Dertig jaar geleden: José De Cauwer, de “kingmaker”

Dertig jaar geleden: José De Cauwer, de “kingmaker”

Terwijl iedereen nog volop met de Mondiale bezig was, blikten wij in De Rode Vaan reeds vooruit: op zaterdag 30 juni startte in Futuroscope immers de 77ste Ronde van Frankrijk. En de vraag die op ieders lippen brandde, was natuurlijk: wat gaat de winnaar van vorig jaar, Greg Lemond, ervan bakken? Daarover en over de financiële problemen die aan de grondslag lagen van de breuk met zijn vroegere ploeg gingen we praten met José De Cauwer, zijn sportbestuurder van vorig jaar, de man die Lemond uit een diep dal haalde.

Lees verder “Dertig jaar geleden: José De Cauwer, de “kingmaker””

Dertig jaar geleden: Europees kampioenschap in het Kuipke

Dertig jaar geleden: Europees kampioenschap in het Kuipke

Dat er lange tijd een Europees kampioenschap ploegkoers heeft bestaan (dat overigens soms door een Australiër werd gewonnen) met die bekende trui (zie onderstaande foto) als trofee, wist ik nog wel, maar voor de rest dacht ik dat Europese kampioenschappen op piste een nieuwigheid waren. Nochtans vonden deze dertig jaar geleden reeds plaats in het Gentse Kuipke. Meer zelfs, ik moest er verslag over uitbrengen voor Radio 1!
Lees verder “Dertig jaar geleden: Europees kampioenschap in het Kuipke”

Dertig jaar geleden: een brief van de K.B.V.B.

40 luc carnier en herman verspeetenDit herinner ik me helemààl niet meer: dertig jaar geleden heb ik blijkbaar gesolliciteerd voor een functie bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Dat zal dan wel als persverantwoordelijke geweest zijn of zo. Als wielerliefhebber voelt dit een beetje aan als heulen met de vijand. Ik moet werkelijk ten einde raad geweest zijn, als men weet dat ik een paar jaar later, toen ik voor Jan Wauters werkte op Radio 1, ik er de brui aan heb gegeven toen mij gevraagd werd om ook verslag uit te brengen over de thuismatchen van A.A.Gent. En let op, ik ben een supporter van A.A.Gent, hé! Maar voetbaljournalistiek, nee, het ligt me absoluut niet. Als ik sommige evoluties zie in de wielerjournalistiek die ik liever niet zou zien, dan wijt ik dit juist aan de invloed van de oppermachtige voetbaljournalistiek met z’n oneindige analyses en what if-problematiek…

Dertig jaar geleden: ontmoeting met Martin Ros

Dertig jaar geleden: ontmoeting met Martin Ros

Morgen zal het al dertig jaar geleden zijn dat ik, op de voorstelling van de bundeling van de “Boontjes”, Martin Ros heb ontmoet, historicus, co-directeur van de Arbeiderspers, geestelijke vader van de prestigieuze reeks Privé-domein, kortom maniakaal boekenwurm, maar ook erotica-verzamelaar en wielerfreak.
Lees verder “Dertig jaar geleden: ontmoeting met Martin Ros”

Paul Jambers wordt zeventig…

33 paul jambersVorig jaar heb ik de autobiografie van Paul Jambers “Ik heb het gedaan” (*) gelezen. En zo ontdekte ik dat Jambers zowaar nog voor landbouwkundig ingenieur had gestudeerd en dan nog wel in het Gentse “Boerenkot” aan de Coupure, wat voor een Antwerpenaar toch wel merkwaardig is. Aangezien ik zelf vier jaar lang mijn studentenleven heb gedeeld met “boerenkotters” en “peerdepieten” (de veeartsenij lag aan de overzijde) vroeg ik me af waar hij dan wel op kot zou kunnen hebben gezeten. En jawel hoor: “Ik had een kamertje gevonden in een volksbuurt niet ver van de Coupure, waar de Rijkslandbouwhogeschool was gevestigd. Het kamertje maakte deel uit van de achterbouw van een herenhuis in de Brugsepoortstraat, een pand dat verder uitgaf op een oud pakhuis met een achteringang in de volkse Akkerstraat. De eigenaar van het huis was een politieman en ik heb nooit begrepen hoe een politieman eigenaar kon worden van zo’n indrukwekkend pand. Ik vermoed dat zijn vrouw, die van betere komaf was, de zaak had geërfd. In ieder geval speelde ze de baas over de politieman en over de studenten.” (p.55) Paul Jambers had dus verdomme dezelfde kotbaas als mij (het echtpaar Rigoir-Faes)! Uit zijn tekst leid ik weliswaar af dat het gedeelte waar ik mijn onderkomen zou vinden toen nog een “pakhuis” was (Jambers is zes jaar ouder dan ik), maar toch… Want het is nog niet alles: Jambers werd daar bevriend met Vesa Liukku, de oudere broer van Erkki, die in Gent zou blijven plakken en tegen de tijd dat ik student was, woonde hij (Vesa dus) in de Jozef Platteaustraat, in hetzelfde gebouw als mijn collegevriend Marc Riebbels. Ik kwam hem daar dus geregeld tegen, zeker omdat hij op de koop toe in die tijd verkeerde met een germaniste uit het Waasland. Jammer dat ik dit allemaal nog niet wist, toen ik Pieken Paultje telefonisch interviewde voor De Rode Vaan in 1985, dan hadden we nog wat herinneringen kunnen ophalen…
Lees verder “Paul Jambers wordt zeventig…”