Vic Van Saarloos (1924-1994)

Vic Van Saarloos (1924-1994)

Het is vandaag al 25 jaar geleden dat oud-Rode Vaan-redacteur Vic Van Saarloos is overleden. Hij was amper zeventig jaar geworden. Op weg naar zijn crematie reed mijn toenmalige vriendin hopeloos verloren, zodat we pas op het kerkhof arriveerden toen alles al achter de rug was. Ik had nog net de kans om mijn medeleven te betuigen aan zijn weduwe. Van de andere aanwezigen herkende ik niemand, tenzij… Jan Debrouwere.



Mosterd. Vi-Va-Sa. Het is eens iets anders dan politiek secretaris of federaal afgevaardigde. Vic Van Saarloos wàs dan ook anders. Nochtans was ook hij een Gerard Van Moerkerke-product, wat zijn carrière bij De Rode Vaan betreft. Het is immers bij hem dat Vic ging aankloppen in 1953 toen hij bij Mercantile in Antwerpen aan de deur was gevlogen.
Toch heeft ook vinnige Vic ooit nog een partijfunctie opgenomen. Gedurende één jaar (1956), in Antwerpen. Dat hoorde toen zo, veronderstellen we.
In 1959 werd hij daarbij ook nog vertegenwoordiger van het Chinese Persagentschap, wat gewoon inhield dat hij dagelijks een twintigtal lijntjes moest doorseinen. Maar lang heeft ook dat niet geduurd want belangrijke politieke verschuivingen hebben daar in 1963 een stokje voor gestoken.
Maar welk stokje werd er eigenlijk tussen Vic en De Rode Vaan zelf gestoken? Hij die zoals hij zelf zegt zijn hart heeft verpand aan De Rode Vaan “net of dat blad van mij zou zijn”…
Dat blijkt een lastige vraag te zijn. Vic staart een tijdje voor zich uit (worden wij te pathetisch als we schrijven dat we menen dat zijn ogen enigszins vochtig worden?) en springt dan plots recht. “Een ogenblikje!”
Op een wip is hij de kamer uit en we horen hem op de trap stommelen. Even later is hij er weer, gevolgd door zijn twee trouwe maar gecastreerde katers, en met twee boekjes in de hand. “Hier,” zegt hij en hij duwt ons volgend gedicht voor de neus:

Lees verder “Vic Van Saarloos (1924-1994)”

Jan Debrouwere (1926-2009)

Jan Debrouwere (1926-2009)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat ik een mail ontving van mijn zeer geachte en geliefde confrater Lode Willems met daarin de volgende trieste mededeling: “Toen ik zo’n maand geleden met Jan Debrouwere belde, zei hij me dat hij nog maar eens naar het ziekenhuis moest. Dat was de laatste paar jaren wel al meer gebeurd, zo om het halve jaar, voor een controle. Deze keer kon het wel wat langer duren, vertelde hij me. En ik had niet door dat het ernstiger was. Intussen ben ik trouwens zelf ook nog eens het ziekenhuis ingedoken. Niet voor lang, even naar de spoeddienst cardiologie om mijn op hol geslagen hartpomp te kalmeren, van 211 slagen per minuut tot een rustiger 60. Vorige week liep ik te denken aan Jan, en dat ik hem toch eens zou gaan opzoeken. Maar ik ken mezelf, ik reageer traag. En eens te meer heb ik niet snel genoeg geluisterd naar wat mijn onderbewustzijn me influisterde. Dinsdag kreeg ik een mail: Jan Debrouwere overleed in de nacht van 1 op 2 juni in het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen…”
Lees verder “Jan Debrouwere (1926-2009)”

Aan den toog (in Georgië)

Stalin3Vandaag is het negentig jaar geleden dat in zijn testament Lenin vroeg om Stalin uit zijn ambt te ontslaan. Iedereen weet dat dit niet is gebeurd. Maar ook dat Stalin na zijn dood in ongenade is gevallen. Echter niet overal in het Sovjet-rijk, zo blijkt. Toen Standard Luik in het seizoen 81-82 voor de Europacup naar Tbilissi moest trekken, kwam Jaak Vandijck met “een lekker verhaal” terug. Maar Jan Debrouwere wist daar wel weg mee in de Minibrokjes van De Rode Vaan, meer bepaald in het rubriek Aan den toog
Lees verder “Aan den toog (in Georgië)”

Jef Turf: “Ik heb voor N-VA gestemd”

In maart werd Jef Turf tachtig jaar. Op dat moment waren zijn memoires al aangekondigd, dus het was gewoon met spanning uitkijken wanneer het zo ver zou zijn. Welnu, dat ogenblik is nu aangebroken. Vorige week nodigden uitgeverij Lannoo en Jef Turf de belangstellenden uit op de boekvoorstelling van “Van kernfysicus tot Vlaams communist” in het Volkshuis, Sleepstraat 33, 9000 Gent. De 80-jarige Jef Turf blikt terug op zijn politieke en sociale leven na W0 II. Een blik op de Koude Oorlog, de vredesbeweging, de amnestiekwestie, de protestacties tegen kernwapens, maar ook een kijk achter de schermen van de grote sociale protesten in België, zoals de staking tegen de Eenheidswet. Jef Turf blijft ook de wereld kritisch bevragen: bestaat er nog een democratische uitweg uit de crisis van het kapitalistisch groeimodel? En niet te vergeten: kan een overtuigd linkse militant ook een overtuigde Vlaming zijn? Jazeker, zo blijkt, want op bladzijde 243 schrijft Jef: ‘Ik heb in 2010 voor N-VA gestemd, en zal dat nog doen wanneer de huidige chaos uitloopt op nieuwe verkiezingen. Maar eens in een zelfstandig Vlaanderen zal ik, zoals altijd, de strijd helpen voeren voor een sociaal, democratisch Vlaanderen, en wellicht tegen de N-VA. Het is het onbegrip voor deze dialectiek die vele linksen in Vlaanderen hindert en hen belet de rol te spelen die eigen zou moeten zijn aan de linkerzijde, en die hen linkt aan de oude, rechtse belgicistische belangen.’ Ik ben uiteraard ontzettend blij dat na al die jaren ik blijkbaar nog altijd op dezelfde lijn zit als Jef.
Lees verder “Jef Turf: “Ik heb voor N-VA gestemd””

Jef Van Extergem (1898-1945)

Jef Van Extergem (1898-1945)

Uitgeverij Ludion nodigt u van harte uit op de boekvoorstelling van de historische roman Als rook over de bergen, op vrijdag 2 december 2016 om 20u in boekhandel De Groene Waterman in Antwerpen. Daar zullen auteur Marc Andries en professor Bruno De Wever in gesprek gaan met journalist-historicus Marc Reynebeau over deze opvallende roman gebaseerd op het leven van gewezen socialist, flamingant, activist en communist Jef Van Extergem. Marc Andries, auteur van onder andere Vossenjong, schreef zo’n 25 romans en een aantal essays en dichtbundels. Hij publiceerde in de jaren ’60 bij De Bezige Bij en was bevriend met Louis Paul Boon. Het was ten andere Boon die hem aanraadde een boek over Van Extergem te schrijven. Vandaag is het zover.
Lees verder “Jef Van Extergem (1898-1945)”